Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026
Wat is een importeur volgens EU-productregels?
Een importeur is in de Europese productwetgeving doorgaans een in de EU gevestigd bedrijf dat een product uit een land buiten de EU voor het eerst op de EU-markt aanbiedt. ‘Importeur’ is dus een juridische rol, niet alleen degene die het pakket bezorgt.
Voorbeeld: Een Nederlandse webshop die lampen rechtstreeks uit China inkoopt en hier verkoopt, kan EU-importeur zijn. Daardoor krijgt de webshop eigen controle- en informatieplichten.
Een EU-importeur is juist in de Europese Unie gevestigd
De titel “importeur buiten de EU” wordt vaak gebruikt voor iemand die producten uit China, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten of een ander derde land invoert. Juridisch formuleert de GPSR het nauwkeuriger: een importeur is een natuurlijke of rechtspersoon die in de Unie is gevestigd en een product uit een derde land op de EU-markt brengt.
De fabriek of verkoper buiten de EU is dus niet de Europese importeur. Ook een douane-expediteur, fulfilmentpartij of vervoerder is niet automatisch de importeur voor productwetgeving. Kijk naar de feitelijke handelsketen: welke EU-partij koopt of laat invoeren en brengt het product voor het eerst op de EU-markt?
| Rol of situatie | Betekenis | Belangrijk gevolg |
|---|---|---|
| Fabrikant buiten de EU | Ontwerpt of produceert het product, of verkoopt het onder eigen merk. | Blijft fabrikant, maar er is een EU-marktdeelnemer nodig voor relevante taken. |
| EU-bedrijf dat het product invoert en verhandelt | Is doorgaans importeur. | Moet vóór marktintroductie de vereiste controles uitvoeren. |
| EU-webshop met eigen merk | Kan fabrikant zijn in plaats van alleen importeur. | De volledige fabrikantverplichtingen gelden bij private label. |
| Douanevertegenwoordiger of vervoerder | Verzorgt logistieke of douanehandelingen. | Wordt daardoor niet vanzelf productrechtelijk importeur. |
| Fulfilmentdienstverlener | Slaat producten op, verpakt of verzendt deze. | Kan onder voorwaarden de verantwoordelijke EU-marktdeelnemer zijn als een andere partij ontbreekt. |
| Distributeur | Koopt een product dat al door een ander op de EU-markt is gebracht. | Heeft controleplichten, maar is niet de oorspronkelijke importeur. |
Wat moet je vóór invoer en verkoop controleren?
1. Bepaal alle toepasselijke productregels
Begin bij het exacte product, de uitvoering, gebruikersgroep en bestemming. De GPSR is het algemene vangnet voor consumentenproducten. Daarnaast kunnen onder meer CE-wetgeving voor elektrische producten, speelgoedregels, RoHS, REACH, de Batterijverordening, energie-etikettering, WEEE/AEEA en nationale registratieverplichtingen gelden.
Douanecode, invoerrechten en btw zeggen niets over productveiligheid. Een product kan correct zijn ingeklaard en toch niet verkocht mogen worden omdat documentatie, labels, tests of veiligheidsinformatie ontbreken.
2. Controleer of de fabrikant zijn werk heeft gedaan
Artikel 11 GPSR verplicht importeurs vóór het op de markt brengen te controleren dat het product aan de algemene veiligheidseis voldoet en dat de fabrikant de relevante verplichtingen uit artikel 9 heeft uitgevoerd. Controleer onder meer of een interne risicoanalyse en technische documentatie bestaan, het product identificeerbaar is en de fabrikant zijn correcte contactgegevens heeft vermeld.
Vraag niet alleen of documenten “aanwezig” zijn. Beoordeel of ze het exacte model, de actuele onderdelen en jouw levering dekken. Lees daarom ook welke documenten je bij import uit China moet opvragen.
3. Verifieer tests en conformiteitsdocumenten
Voor CE-producten controleer je de toepasselijke richtlijnen of verordeningen, conformiteitsbeoordeling, CE-markering, EU-conformiteitsverklaring en technische onderbouwing. Een los “CE certificate” is meestal geen vervanging voor het volledige dossier. Controleer bij testrapporten laboratorium, opdrachtgever, productfoto’s, modelnummers, normen, versies, resultaten en eventuele afwijkingen.
Bij twijfel helpt het artikel over testrapporten van een Chinese leverancier en het overzicht van de verplichte onderdelen van een EU-conformiteitsverklaring.
4. Controleer product, verpakking en handleiding
Vergelijk het fysieke product met het dossier. Kloppen model, type, batch- of serienummer, technische waarden, fabrikantgegevens, eventuele CE-markering en waarschuwingen? Controleer dat instructies en veiligheidsinformatie voor Nederlandse consumenten begrijpelijk Nederlands zijn wanneer die voor veilig gebruik nodig zijn.
Let erop dat jouw importeurslabel verplichte informatie van de fabrikant niet afdekt. Bij online verkoop moet de productpagina bovendien de onder artikel 19 GPSR vereiste fabrikant- en EU-marktdeelnemergegevens, productidentificatie en waarschuwingen tonen.
Welke gegevens moet de importeur zelf vermelden?
Onder de GPSR vermeldt de importeur zijn naam, geregistreerde handelsnaam of merk, postadres en elektronisch adres. Als een ander contactpunt wordt gebruikt, moet ook dat duidelijk zijn. De informatie staat op het product of, wanneer plaatsing daarop niet mogelijk is, op de verpakking of in een begeleidend document. Sectorspecifieke wetgeving kan strengere plaatsingsregels geven.
Praktijkvoorbeeld: keukenapparaat uit China
Een Nederlandse webshop laat een keukenapparaat met het merk van de Chinese fabrikant naar Rotterdam vervoeren. De webshop verkoopt het daarna voor het eerst in de EU. Zij is importeur en controleert vóór verkoop onder meer elektrische productwetgeving, risicoanalyse, testrapporten, EU-conformiteitsverklaring, productidentificatie, Nederlandse instructies en waarschuwingen. De webshop voegt haar eigen naam, postadres en elektronisch contactadres toe zonder de fabrikantgegevens te bedekken. Krijgt het apparaat later het eigen merk van de webshop, dan kan de webshop juridisch fabrikant worden.
Bewaarplicht voor technische documentatie
De GPSR verlangt dat de importeur een kopie van de technische documentatie gedurende tien jaar na het op de markt brengen beschikbaar houdt voor markttoezichtautoriteiten. De relevante stukken moeten op verzoek kunnen worden verstrekt. Voor sectorspecifieke wetgeving kunnen andere details of bewaartermijnen gelden.
“De leverancier heeft alles” is geen voldoende beheersmaatregel wanneer je documenten niet tijdig kunt verkrijgen. Maak vóór betaling en verzending afspraken over toegang tot tekeningen, materiaalspecificaties, risicoanalyse, testresultaten, verklaringen, labelbestanden en wijzigingsinformatie. Bouw een eigen beheerd dossier op; zie wat in een technisch dossier hoort.
Opslag en vervoer mogen de veiligheid niet aantasten
Zolang het product onder jouw verantwoordelijkheid valt, mogen opslag- en transportcondities de veiligheid of conformiteit niet in gevaar brengen. Denk aan vocht, temperatuur, schokken, beschadigde verpakkingen, verkeerde stapeling of onjuist vervoer van lithiumbatterijen. Leg ontvangstcontroles, quarantaine van afwijkende partijen en vrijgavecriteria vast.
Bij serie-import hoort ook controle of latere batches gelijk blijven aan het beoordeelde product. Een leverancier kan zonder duidelijke melding onderdelen, kunststof, voeding, batterij, software of productielocatie wijzigen. Daarmee kan eerder bewijs onbruikbaar worden.
Wat doe je bij twijfel of een onveilig product?
Heb je reden om te denken dat een product niet aan de GPSR-verplichtingen voldoet, dan mag je het niet op de markt brengen totdat het probleem is opgelost. Is het product gevaarlijk, informeer dan de fabrikant en zorg dat de bevoegde autoriteiten via de Safety Business Gateway worden geïnformeerd.
Blijkt een al verkocht product gevaarlijk of niet-conform, neem dan zonder onnodige vertraging passende maatregelen. Dat kan bestaan uit verkoopstop, correctie, waarschuwing, uit de handel nemen of terugroepen. Werk samen met fabrikant, distributeurs, platforms en toezichthouders en documenteer besluitvorming en uitgevoerde acties.
Importeur, verantwoordelijke persoon en gemachtigde zijn niet hetzelfde
Voor producten van een fabrikant buiten de EU moet een verantwoordelijke marktdeelnemer in de EU aanwezig zijn. De importeur vervult die rol vaak automatisch. Een buiten-EU-fabrikant kan voor bepaalde taken ook een gemachtigde aanwijzen. Ontbreken fabrikant, importeur en gemachtigde, dan kan een fulfilmentdienstverlener onder de markttoezichtregels de relevante EU-partij zijn.
Een gemachtigde neemt alleen schriftelijk omschreven taken over en wordt daardoor niet de fabrikant. Ook voorkomt een gemachtigde niet automatisch dat jouw bedrijf importeur is wanneer jij het product uit het derde land op de EU-markt brengt.
Douaneverplichtingen staan naast product compliance
Voor commerciële invoer heb je doorgaans ook te maken met een EORI-nummer, goederencode, douaneaangifte, invoerrechten, btw, oorsprong en eventueel invoerbeperkingen. Deze formaliteiten lopen naast productwetgeving. Incoterms zoals DDP of FOB verdelen kosten en logistieke risico’s, maar bepalen niet zelfstandig wie onder de GPSR of CE-wetgeving importeur is.
Controleer daarnaast producentenverantwoordelijkheid. Wie producten of verpakkingen voor het eerst op de Nederlandse markt brengt, kan registratie-, inzamelings- en rapportageplichten krijgen voor bijvoorbeeld verpakkingen, elektronica, batterijen of textiel.
Veelgemaakte fouten
- aannemen dat de douanecontrole bewijst dat het product veilig en verkoopbaar is;
- alleen een certificaat opvragen en geen risicoanalyse, specificaties of volledige rapporten;
- niet controleren of documenten en testmonster overeenkomen met de geleverde batch;
- importeursgegevens alleen op de website zetten en niet op de juiste fysieke drager;
- alleen Engelstalige veiligheidsinformatie voor Nederlandse consumenten leveren;
- het importeurslabel over fabrikant- of waarschuwingsinformatie plakken;
- geen afspraken maken over product- en componentwijzigingen;
- de eigen merknaam gebruiken zonder te beseffen dat je fabrikant kunt worden;
- geen procedure hebben voor klachten, incidenten en terugroepacties;
- douane-, productveiligheids- en UPV-verplichtingen door elkaar halen.
Praktisch stappenplan voor importeurs
- Bepaal wie het product juridisch als eerste op de EU-markt brengt.
- Classificeer product, gebruikers en toepasselijke regelgeving.
- Controleer fabrikant, productidentificatie en contactgegevens.
- Vraag risicoanalyse, technische documentatie, tests en verklaringen op.
- Vergelijk documenten met monster, verpakking en bestelde uitvoering.
- Regel correcte Nederlandse instructies en veiligheidswaarschuwingen.
- Breng je importeursgegevens op de wettelijk toegestane plaats aan.
- Controleer online productinformatie vóór publicatie.
- Leg ontvangst-, opslag-, batch- en wijzigingscontroles vast.
- Bewaar documentatie en richt melding, correctie en recall in.
FAQ
Is de Chinese leverancier de importeur?
Nee, volgens de GPSR is een importeur in de EU gevestigd. De Chinese partij kan fabrikant of leverancier zijn, maar niet de Europese importeur.
Ben ik importeur als een fulfilmentpartij de douaneafhandeling doet?
Dat kan nog steeds. Logistieke of douanevertegenwoordiging bepaalt niet automatisch de productrechtelijke rol. Kijk welke EU-partij het product uit het derde land op de markt brengt.
Moet ik alle producten zelf laten testen?
Niet altijd. Je mag betrouwbare fabrikants- of leveranciersrapporten gebruiken als de toepasselijke procedure dat toelaat en je verifieert dat ze authentiek, volledig en productspecifiek zijn.
Moeten mijn importeursgegevens op het product staan?
In beginsel wel. Als dat niet mogelijk is, kan de GPSR plaatsing op verpakking of begeleidend document toestaan. Controleer altijd sectorspecifieke regels.
Hoe lang moet ik technische documentatie bewaren?
Onder de GPSR houdt de importeur een kopie tien jaar na het op de markt brengen beschikbaar. Andere productwetgeving kan aanvullende vereisten bevatten.
Word ik fabrikant bij private label?
Ja, verkoop onder je eigen naam of merk leidt onder de GPSR en veel CE-regels tot de fabrikantrol, ook als een externe fabriek produceert.
Officiële bronnen
Dit artikel is gecontroleerd op 25 augustus 2026 aan de hand van de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988, met name de definities en artikelen 11, 16 en 19, de Blue Guide 2022 van de Europese Commissie, Verordening (EU) 2019/1020 over markttoezicht, de officiële Europese Safety Business Gateway en de RVO-informatie over producteisen bij import. De precieze verplichtingen hangen af van het product, de handelsketen en sectorspecifieke wetgeving.