Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026
Kort antwoord: een afzonderlijk, door de wet voorgeschreven ‘RoHS-certificaat’ bestaat niet. Voor een elektrisch of elektronisch product dat onder RoHS valt, moet de fabrikant de conformiteit beoordelen, de technische documentatie samenstellen, een EU-conformiteitsverklaring afgeven en de CE-markering aanbrengen. Leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en laboratoriumrapporten kunnen belangrijk bewijs zijn, maar vervangen die juridische verklaring niet.
Voor webshops en importeurs is daarom niet de vraag of een leverancier een document met het woord certificate kan sturen, maar of het complete bewijs aantoonbaar bij het juiste product, de juiste uitvoering en de actuele wettelijke eisen hoort.
Wat is RoHS en waarom vraagt iemand om bewijs?
RoHS is een Europese richtlijn die het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur beperkt. De afkorting staat voor Restriction of Hazardous Substances. De wet draait om de samenstelling van het product, niet om een algemeen keurmerk.
Voorbeeld: Bij een elektrische lamp kun je bijvoorbeeld moeten aantonen dat de relevante onderdelen aan de RoHS-stofbeperkingen voldoen. Welke documenten daarvoor geschikt zijn, staat verderop in dit artikel.
Wat bedoelt een leverancier met een RoHS-certificaat?
De term ‘RoHS-certificaat’ wordt in de handel voor verschillende documenten gebruikt. Het kan gaan om een testverslag van een laboratorium, een samenvattend certificaat, een leveranciersverklaring of alleen een verklaring dat een product ‘RoHS compliant’ is. Die documenten hebben niet automatisch dezelfde bewijskracht.
De geconsolideerde RoHS-richtlijn 2011/65/EU schrijft geen los officieel RoHS-certificaat voor. De wettelijke kern is dat de fabrikant aantoont dat het product voldoet, de onderbouwing bewaart en dit verklaart in de EU-conformiteitsverklaring. Lees voor toepassingsgebied en stoffen eerst de KeurMatch-uitleg RoHS: wat is het en voor welke elektrische producten geldt de richtlijn?.
Welke documenten tellen als RoHS-bewijs?
Goed RoHS-bewijs bestaat meestal uit meerdere lagen. Het ene document legt de juridische verantwoordelijkheid vast; andere documenten onderbouwen waarom de verklaring terecht is afgegeven.
1. De EU-conformiteitsverklaring
De EU-conformiteitsverklaring, vaak aangeduid als EU Declaration of Conformity of DoC, is de formele verklaring van de fabrikant. Als RoHS op het product van toepassing is, moet de verklaring naar Richtlijn 2011/65/EU verwijzen. Eén verklaring mag daarnaast ook andere toepasselijke CE-wetgeving noemen, zoals EMC, LVD of RED.
De verklaring moet onder meer het product identificeerbaar maken, de fabrikant noemen en bevoegd zijn ondertekend. Een compleet invulmodel staat in EU-conformiteitsverklaring: voorbeeld en invulmodel. Een DoC zonder aantoonbare onderbouwing is echter alleen een bewering; de technische documentatie moet laten zien waarop die bewering rust.
2. De technische documentatie
De technische documentatie verbindt het eindproduct aan de gebruikte onderdelen en materialen. Zij beschrijft hoe de fabrikant heeft beoordeeld dat de concentratie van de beperkte stoffen binnen de grenswaarden blijft en of een geldige vrijstelling is toegepast. Het dossier moet voldoende specifiek zijn voor het model, de uitvoering en relevante wijzigingen.
Een bruikbare opbouw bevat bijvoorbeeld een productbeschrijving, stuklijst, materiaal- en leveranciersinformatie, risicobeoordeling, verklaringen, testresultaten, toepasselijke vrijstellingen en wijzigingsbeheer. Zie ook wat er in een technisch dossier moet staan.
3. Leveranciersverklaringen en materiaaldeclaraties
Een leveranciersverklaring kan geschikt ondersteunend bewijs zijn als zij herleidbaar is tot het exacte onderdeel of materiaal. Controleer minimaal de fabrikant, onderdeelcode, versie of revisie, datum, toepasselijke RoHS-versie, eventuele vrijstelling en de bevoegde ondertekenaar.
Een generieke verklaring voor ‘all our products’ zonder onderdeelnummers, samenstelling of geldigheidsdatum is zwak bewijs. Het risico neemt verder toe wanneer een leverancier vaak wisselt van materiaal, fabriek of subleverancier en er geen procedure voor wijzigingsmeldingen bestaat.
4. Laboratoriumrapporten
Een laboratoriumrapport levert analytisch bewijs voor de onderzochte monsters en meetpunten. Het is vooral nuttig bij materialen met een hoger risico, twijfel over leveranciersinformatie, afwijkende productieseries of een controle van kritieke componenten. Een rapport bewijst niet vanzelf dat iedere uitvoering van het volledige eindproduct voldoet.
Let daarom op de monsteridentificatie, foto’s, model- en onderdeelnummers, analysemethode, geteste homogene materialen, meetresultaten, laboratoriumscope en rapportdatum. Een samenvattend certificaat zonder het onderliggende rapport maakt deze controle vaak onmogelijk. Meer aandachtspunten staan in Product laten testen: zo kies je een laboratorium.
Wat verlangt RoHS juridisch van de fabrikant?
Artikel 7 van de RoHS-richtlijn verplicht de fabrikant onder meer om de toepasselijke conformiteitsbeoordeling uit te voeren, technische documentatie op te stellen, de EU-conformiteitsverklaring af te geven en CE-markering aan te brengen. De verklaring en technische documentatie moeten gedurende tien jaar nadat het product in de handel is gebracht beschikbaar blijven.
Artikel 13 bepaalt dat de EU-conformiteitsverklaring vermeldt dat aan de RoHS-eisen is voldaan, de structuur uit bijlage VI volgt en actueel wordt gehouden. Met de verklaring neemt de fabrikant verantwoordelijkheid voor de conformiteit van het product.
De CE-markering is dus geen afzonderlijk bewijsstuk en evenmin een testresultaat. Het is het zichtbare teken dat de fabrikant verklaart dat het product aan alle toepasselijke Europese harmonisatiewetgeving voldoet. Het verschil tussen deze documenten wordt verder uitgelegd in CE-certificaat, testrapport en EU-conformiteitsverklaring.
Welke rol speelt EN IEC 63000?
EN IEC 63000:2018 is de geharmoniseerde norm voor technische documentatie bij de beoordeling van elektrische en elektronische producten op beperkte stoffen. De Europese Commissie heeft de referentie gepubliceerd in Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/659.
De norm ondersteunt een risicogerichte bewijsaanpak. Afhankelijk van het risico en de betrouwbaarheid van de leverancier kan het dossier bestaan uit contractuele afspraken, leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en/of analytische testresultaten. Dat betekent niet dat testen nooit nodig is, maar ook niet dat elk materiaal in elk product standaard volledig in een laboratorium moet worden onderzocht.
De fabrikant moet kunnen motiveren waarom de gekozen informatie voldoende betrouwbaar is. Bij een onbekende leverancier, een hoog-risicomateriaal of tegenstrijdige documenten is aanvullende verificatie logischer dan bij een stabiel onderdeel met traceerbare, recente materiaalgegevens.
Wanneer is een RoHS-test zinvol?
Gerichte analyse is vooral zinvol wanneer documentatie ontbreekt of onzeker is. Denk aan soldeerverbindingen, metalen coatings, kabelmantels, zachte kunststoffen, pigmenten of goedkope componenten waarvan de materiaalsamenstelling kan variëren. Ook een onverwachte leverancierswijziging of een productaanpassing kan aanleiding zijn om opnieuw te beoordelen of te testen.
RoHS-grenswaarden gelden per homogeen materiaal, niet als gemiddelde over het hele product. Een volledig product vermalen en alleen één totaaluitslag rapporteren kan daardoor onvoldoende inzicht geven. Het testplan moet aansluiten op de risicoanalyse en de afzonderlijke materialen die niet mechanisch verder kunnen worden gescheiden.
Gebruik testresultaten bovendien alleen voor andere modellen wanneer aantoonbaar dezelfde materialen, componenten en productieprocessen worden gebruikt. Een rapport voor één connector of printplaat mag niet zonder onderbouwing als bewijs voor een complete productfamilie worden gepresenteerd.
Wat moet een importeur of webshop controleren?
Een importeur uit een land buiten de EU heeft een eigen controleplicht. Vóór het product op de markt komt, moet de importeur onder meer nagaan of de fabrikant de conformiteitsbeoordeling heeft uitgevoerd, de technische documentatie heeft opgesteld, de vereiste documenten beschikbaar zijn en het product de juiste CE-markering en identificatie draagt.
- Bepaal of RoHS geldt. Leg vast waarom het product wel of niet binnen het toepassingsgebied valt en controleer eventuele uitzonderingen.
- Koppel ieder document aan het exacte product. Titel, model, SKU, foto, versie en stuklijst moeten op elkaar aansluiten.
- Controleer de EU-conformiteitsverklaring. RoHS moet worden genoemd als de richtlijn van toepassing is; controleer fabrikant, adres, model, datum en ondertekening.
- Beoordeel de onderbouwing. Vraag traceerbare verklaringen, materiaaldata en gerichte testrapporten op voor de kritieke onderdelen.
- Controleer vrijstellingen. Noteer het vrijstellingsnummer, de toepassingsvoorwaarden en de geldigheidsduur; een verlopen of verkeerd toegepaste vrijstelling maakt het dossier onbetrouwbaar.
- Regel wijzigingsbeheer. Spreek af dat wijzigingen in materiaal, subleverancier, component of productie vooraf worden gemeld.
- Bewaar de bewijsset. Zorg dat documenten snel beschikbaar zijn voor markttoezicht en gedurende de vereiste termijn kunnen worden teruggevonden.
Koop je buiten de EU in, combineer deze controle dan met de bredere stappen uit CE-markering bij import uit China controleren en documenten opvragen bij import uit China.
Wanneer ben je zelf fabrikant?
Verkoop je een product onder je eigen naam of merk, of wijzig je het product zodanig dat de conformiteit kan worden beïnvloed, dan kun je juridisch als fabrikant worden gezien. Je kunt de verantwoordelijkheid dan niet afschuiven op een buiten-Europese fabriek of een handelsplatform.
Dat betekent dat de EU-conformiteitsverklaring, technische documentatie en productidentificatie bij jouw rol moeten passen. Lees hierover verder in Wanneer ben je fabrikant bij private label?.
Rode vlaggen bij een RoHS-certificaat
- het document noemt geen exact model, onderdeelnummer of revisie;
- de naam op het document is niet de werkelijke fabrikant of is niet te herleiden;
- een test van één component wordt als bewijs voor het hele product gebruikt;
- het rapport noemt alleen ‘PASS’ zonder meetwaarden, monsters of methode;
- de gebruikte RoHS-versie, stoffenlijst of vrijstelling is verouderd;
- de EU-conformiteitsverklaring noemt RoHS niet, terwijl de richtlijn wel geldt;
- documenten hebben tegenstrijdige data, modelnamen of fabrikanten;
- er is geen procedure voor wijzigingen in materialen en leveranciers;
- een logo, badge of marketingclaim wordt gepresenteerd als wettelijk bewijs.
Eén rode vlag hoeft niet direct te betekenen dat het product niet voldoet. Zij is wel een reden om de bewijsketen te stoppen, de afwijking te laten verklaren en aanvullende informatie of onderzoek te vragen vóór verkoop.
Praktische beslisroute
- Start met het product en de wettelijke scope. Bevestig dat het om elektrische of elektronische apparatuur gaat en welke uitzonderingen of vrijstellingen mogelijk relevant zijn.
- Maak de stuklijst risicogericht. Markeer materialen en onderdelen met een hoger risico op lood, cadmium, kwik, zeswaardig chroom, PBB, PBDE of de vier beperkte ftalaten.
- Verzamel bewijs per kritisch onderdeel. Gebruik recente en herleidbare leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en waar nodig testdata.
- Beoordeel inconsistenties. Controleer namen, modellen, versies, data, vrijstellingen en de relatie tussen monsters en het eindproduct.
- Leg de conclusie vast. Documenteer waarom het bewijs voldoende is en welke aanvullende controles periodiek of na een wijziging nodig zijn.
- Werk de EU-conformiteitsverklaring bij. Vermeld RoHS en alle andere toepasselijke CE-wetgeving in één consistente verklaring.
Veelgestelde vragen
Is een RoHS-certificaat verplicht?
Nee. De RoHS-richtlijn verplicht geen afzonderlijk officieel certificaat. Verplicht zijn, afhankelijk van de rol, onder meer de conformiteitsbeoordeling, technische documentatie, EU-conformiteitsverklaring en CE-markering. Een commercieel certificaat of testrapport kan wel deel uitmaken van de onderbouwing.
Moet RoHS op de EU-conformiteitsverklaring staan?
Ja, wanneer Richtlijn 2011/65/EU op het product van toepassing is. De verklaring moet de toepasselijke harmonisatiewetgeving noemen. Eén EU-conformiteitsverklaring kan RoHS combineren met andere toepasselijke CE-regels.
Is een leveranciersverklaring voldoende?
Soms als onderdeel van een risicogericht dossier, maar niet automatisch. De verklaring moet actueel, betrouwbaar en herleidbaar zijn tot het exacte materiaal of onderdeel. De fabrikant blijft verantwoordelijk voor de beoordeling en moet kunnen uitleggen waarom de verklaring voldoende zekerheid geeft.
Is laboratoriumonderzoek altijd verplicht?
Nee. RoHS schrijft geen universele volledige laboratoriumtest voor ieder product voor. Testen is wel verstandig of noodzakelijk wanneer de beschikbare informatie onvoldoende betrouwbaar is, materialen een hoger risico hebben of documenten elkaar tegenspreken.
Bewijst een CE-markering dat een product RoHS-conform is?
Nee. De CE-markering is een verklaring van de fabrikant en geen onafhankelijk keurmerk. Zij toont niet welke analyses zijn uitgevoerd. De technische documentatie en EU-conformiteitsverklaring moeten de claim ondersteunen.
Mag een importeur vertrouwen op een PDF van de leverancier?
Niet zonder inhoudelijke controle. De importeur moet nagaan of de documentatie bij het product past en of de fabrikant zijn verplichtingen heeft uitgevoerd. Bij twijfel mag het product niet op de markt worden gebracht totdat de conformiteit is hersteld of aangetoond.
Laat je RoHS-bewijs controleren
Een map met certificaten is nog geen sluitend technisch dossier. KeurMatch controleert of de bewijsstukken juridisch en technisch op elkaar aansluiten, of documenten bij het juiste product horen en waar aanvullend bewijs nodig is.