Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026
Wat is REACH in gewone taal?
REACH is de Europese verordening voor chemische stoffen. De afkorting staat voor registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen. De regels gelden niet alleen voor chemische fabrieken: ook materialen in producten die je importeert of verkoopt, kunnen aan stofbeperkingen en informatieplichten gebonden zijn.
Voorbeeld: Importeer je sieraden, dan kunnen beperkingen voor bepaalde metalen gelden. Een verklaring van de leverancier zonder informatie over de juiste stoffen en het exacte product is dan onvoldoende.
Wat regelt REACH?
REACH staat voor registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen. Verordening (EG) 1907/2006 heeft als uitgangspunt dat ondernemingen risico’s van stoffen beheersen en informatie in de keten delen. De regels zien op stoffen als zodanig, mengsels en stoffen in voorwerpen.
Voor een webshop zijn vooral vier sporen relevant: beperkingen uit bijlage XVII, kandidaatlijststoffen in voorwerpen, veiligheidsinformatie over stoffen en mengsels en eventuele registratie- of meldplichten bij import. Daarnaast kunnen autorisatie, SCIP, CLP en productspecifieke regels een rol spelen.
Begin met de juiste productvorm
Stof
Een afzonderlijke chemische stof, bijvoorbeeld een oplosmiddel of grondstof. Bij import van één ton of meer per jaar kan registratie nodig zijn, tenzij een uitzondering geldt of een vertegenwoordiger van de niet-EU-fabrikant de import afdekt.
Mengsel
Een samenstelling van meerdere stoffen, zoals verf, lijm, schoonmaakmiddel, inkt of cosmetische formulering. De stoffen in het mengsel kunnen registratie- en communicatieplichten veroorzaken. Voor gevaarlijke mengsels gelden daarnaast CLP-etikettering en vaak een veiligheidsinformatieblad.
Voorwerp
Een product waarvan vorm, oppervlak of ontwerp belangrijker is voor de functie dan de chemische samenstelling, zoals een sieraad, kledingstuk, kabel, stoel of telefoonhoesje. Ook voorwerpen vallen onder beperkingen en regels voor kandidaatlijststoffen. Een complex product bestaat vaak uit meerdere afzonderlijke voorwerpen; de drempel moet dan op componentniveau worden beoordeeld.
Bijlage XVII: verboden en beperkte stoffen
Artikel 67 en bijlage XVII bevatten voorwaarden voor het vervaardigen, gebruiken of op de markt brengen van bepaalde stoffen, mengsels en voorwerpen. De grenswaarde, testmethode, toepassing en uitzonderingen verschillen per vermelding. Voor webshops zijn onder meer beperkingen rond nikkel in sieraden, bepaalde ftalaten in kunststof, lood en cadmium in sieraden, PAK’s in rubber en kunststof, azokleurstoffen in textiel en bepaalde stoffen in consumentenproducten relevant.
Een beperking geldt rechtstreeks. Een product dat de grens overschrijdt, mag niet op de markt worden gebracht, ook niet als de leverancier een conformiteitsverklaring heeft afgegeven. Controleer steeds de actuele tekst van bijlage XVII en de precieze toepassing.
SVHC-stoffen en de kandidaatlijst
ECHA houdt de Candidate List bij met zeer zorgwekkende stoffen, vaak aangeduid als SVHC. Staat zo’n stof in een voorwerp boven 0,1 gewichtsprocent, dan moet de leverancier op grond van artikel 33 voldoende informatie geven voor veilig gebruik en ten minste de naam van de stof vermelden.
Informatie aan zakelijke afnemers
De informatie moet actief worden verstrekt zodra je het voorwerp levert. Wacht niet op een vraag van de klant.
Informatie aan consumenten
Een consument kan vragen of een product een kandidaatlijststof boven de drempel bevat. De leverancier moet de beschikbare informatie voor veilig gebruik, minimaal de stofnaam, kosteloos binnen 45 dagen verstrekken.
De kandidaatlijst verandert. Leg daarom vast op welke datum en tegen welke versie je leveranciersinformatie of testresultaten hebt gecontroleerd.
Artikel 7: registratie of kennisgeving voor stoffen in voorwerpen
Een stof die bedoeld is om tijdens normaal of redelijkerwijs voorzienbaar gebruik uit een voorwerp vrij te komen, kan registratie vereisen wanneer de totale hoeveelheid in die voorwerpen boven één ton per producent of importeur per jaar uitkomt, tenzij de toepassing al is geregistreerd.
Voor kandidaatlijststoffen in voorwerpen kan daarnaast een kennisgeving aan ECHA nodig zijn als de concentratie hoger is dan 0,1 gewichtsprocent én de totale hoeveelheid van die stof in alle betrokken voorwerpen boven één ton per jaar komt. Uitzonderingen kunnen gelden, bijvoorbeeld als blootstelling tijdens normaal gebruik en afvalfase kan worden uitgesloten of de toepassing al is geregistreerd. Laat dit product- en ketenspecifiek beoordelen.
SCIP is verwant, maar niet hetzelfde als REACH
Wie in de EU een voorwerp op de markt brengt met een kandidaatlijststof boven 0,1 gewichtsprocent kan ook informatie aan de SCIP-database moeten leveren. De wettelijke basis ligt in de Kaderrichtlijn afvalstoffen en nationale implementatie, terwijl de stofinformatie aansluit op REACH artikel 33. Noem een SCIP-nummer dus niet als vervanging van REACH-controle.
Wanneer is een veiligheidsinformatieblad nodig?
Voor gevaarlijke stoffen en mengsels moet de leverancier in de professionele keten doorgaans een veiligheidsinformatieblad verstrekken. Dit bevat gevaren, samenstelling, eerste hulp, brandbestrijding, blootstellingsbeheersing, opslag, vervoer en afvalinformatie. Voor consumentenproducten hoeft een veiligheidsinformatieblad niet altijd standaard aan de consument te worden gegeven, maar zakelijke afnemers kunnen er wel recht op hebben.
Een veiligheidsinformatieblad bewijst niet automatisch dat een afgewerkt voorwerp aan alle REACH-beperkingen voldoet. Het beschrijft bovendien vaak alleen het geleverde mengsel. Controleer versie, taal, leverancier, productidentificatie en relevante blootstellingsscenario’s.
Wie is verantwoordelijk bij import van buiten de EU?
Een niet-EU-fabrikant heeft niet rechtstreeks dezelfde positie als een EU-importeur. Als jij stoffen, mengsels of voorwerpen fysiek de EU binnenbrengt, moet je vaststellen of registratie, melding, beperking en keteninformatie zijn afgedekt. Een niet-EU-fabrikant kan een in de EU gevestigde “only representative” hebben aangewezen; vraag dan schriftelijk welke stoffen, tonnages, toepassingen en importeurs worden gedekt.
Marketplace-inkoop of dropshipping verandert dit niet vanzelf. Bepaal wie juridisch importeert en wie het product voor het eerst op de EU-markt brengt. Lees ook de algemene verplichtingen van een importeur buiten de EU.
Welke documenten vraag je aan de leverancier?
Praktisch REACH-dossier
- productsamenstelling of materiaalopbouw, zo nodig onder geheimhouding;
- verklaring tegen specifieke toepasselijke vermeldingen uit bijlage XVII;
- Candidate List-verklaring met datum en versie van de lijst;
- testrapporten voor risicostoffen, gekoppeld aan model, materiaal, kleur en batch;
- veiligheidsinformatiebladen voor relevante stoffen en mengsels;
- informatie over registratie of only representative waar van toepassing;
- artikel 33-informatie en eventueel SCIP-gegevens;
- wijzigingsprocedure voor materiaal, receptuur en leverancier;
- naam en adres van verantwoordelijke partijen en ondertekenaar.
Vraag niet alleen “voldoet dit aan REACH?”. Geef producttype, materialen, gebruik en doelmarkt door en benoem de relevante beperkingen. Bij import uit China helpt ook de checklist welke documenten je bij de leverancier opvraagt.
Risicogestuurd testen
Testen is niet altijd voor ieder product wettelijk als afzonderlijke handeling voorgeschreven, maar je moet wel kunnen onderbouwen dat het product voldoet. Kies parameters op basis van materiaal, contact, doelgroep, herkomst, kleur, productieproces en eerdere afwijkingen. Voor sieraden zijn andere stoffen logisch dan voor textiel, speelgoed of zacht PVC.
Controleer of het laboratorium de juiste methode, grenswaarde en productcomponent heeft onderzocht. Een oud rapport van een “vergelijkbaar” artikel biedt weinig zekerheid. Lees wanneer je testrapporten van een Chinese leverancier kunt gebruiken.
Voorbeeld: geïmporteerde armband
Een webshop importeert een metalen armband van buiten de EU. De leverancier stuurt een éénregelige REACH-verklaring. Dat is onvoldoende om de relevante risico’s te beoordelen. De importeur brengt legeringen en coatings in kaart, controleert beperkingen voor nikkelafgifte, lood en cadmium, vraagt model- en batchgebonden testresultaten en controleert of kandidaatlijststoffen aanwezig zijn.
Blijkt een SVHC boven 0,1 gewichtsprocent in een afzonderlijk onderdeel te zitten, dan zijn artikel 33-informatie en mogelijk SCIP aan de orde. Overschrijdt het product een beperking uit bijlage XVII, dan mag het niet worden verkocht.
Stappenplan voor webshops
1. Bepaal je rol en productvorm
Leg vast of je distributeur, importeur of fabrikant bent en of je stof, mengsel, voorwerp of complex object verkoopt.
2. Maak een stoffenrisicomatrix
Koppel materialen en productgroepen aan relevante beperkingen, kandidaatlijststoffen en andere chemische wetgeving.
3. Verzamel specifiek bewijs
Vraag verklaringen en rapporten met exacte modellen, materialen, kleuren en productiebatches.
4. Controleer wijzigingen
Laat de leverancier receptuur-, materiaal- en productiewijzigingen vooraf melden. Een geldig dossier kan na een wijziging onbruikbaar worden.
5. Regel klantinformatie
Maak een procedure voor artikel 33-verzoeken met een termijn ruim binnen 45 dagen en leg zakelijke informatieoverdracht vast.
6. Blokkeer afwijkingen
Pauzeer verkoop bij ontbrekend bewijs of tegenstrijdige waarden. Onderzoek voorraad en reeds verkochte batches en bepaal of corrigerende maatregelen nodig zijn.
Veelgemaakte fouten
- REACH alleen zien als regel voor chemicaliën in flessen;
- vertrouwen op een algemene leveranciersverklaring zonder stoffen of bijlagen;
- de 0,1%-drempel op het complete samengestelde product toepassen in plaats van op het voorwerp;
- artikel 33 en de 45-dagentermijn niet in klantenservice opnemen;
- SCIP, REACH en CLP als één verplichting behandelen;
- een veiligheidsinformatieblad als volledig productbewijs gebruiken;
- niet controleren of een only representative jouw import afdekt;
- verouderde Candidate List-verklaringen blijven gebruiken;
- alle kleuren of materialen met één willekeurig rapport afdekken;
- geen hercontrole uitvoeren na leveranciers- of materiaalwijziging.
FAQ
Geldt REACH ook voor een gewone webshop?
Ja. Een webshop die producten op de EU-markt aanbiedt moet beperkingen naleven en kan informatieplichten hebben. Bij directe import of private label zijn de verantwoordelijkheden groter.
Is een “REACH compliant”-verklaring genoeg?
Meestal niet als enige onderbouwing. De verklaring moet duidelijk maken welke eisen, stoffen, modellen, materialen en versies zijn beoordeeld en waarop de conclusie rust.
Wat betekent de grens van 0,1 gewichtsprocent?
Voor artikel 33 wordt de drempel bij samengestelde producten toegepast op ieder afzonderlijk voorwerp dat onderdeel blijft van het complexe product, niet simpelweg op het totale gewicht.
Hoe snel moet ik een consument antwoorden over SVHC?
Binnen 45 dagen na ontvangst van het verzoek en kosteloos. Geef voldoende informatie voor veilig gebruik en ten minste de naam van de kandidaatlijststof.
Moet iedere importeur stoffen registreren?
Nee. Dat hangt af van productvorm, stof, tonnage, bedoelde vrijgave, uitzonderingen en eventuele dekking door een only representative. Laat de importketen concreet beoordelen.
Wat doe ik bij een verboden stof?
Stop het aanbieden en uitleveren, blokkeer voorraad, bepaal getroffen batches en afnemers en beoordeel corrigerende maatregelen en meldplichten. Zie het stappenplan voor onveilige producten.
Officiële bronnen
Dit artikel is gecontroleerd op 11 september 2026 aan de hand van de geconsolideerde REACH-verordening (EG) 1907/2006, ECHA-informatie over kandidaatlijststoffen in voorwerpen, de actuele ECHA-lijst met REACH-beperkingen, ECHA-uitleg over registratie en de officiële informatie over de SCIP-database. Controleer altijd de actuele Candidate List en bijlage XVII.