Categorie: Product compliance algemeen

Auteur: Roger · Gepubliceerd op 11 oktober 2026 · Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 11 oktober 2026

Wat is een productaansprakelijkheidsverzekering?

Een productaansprakelijkheidsverzekering beschermt een bedrijf tegen de financiële gevolgen van bepaalde schadeclaims die door een gebrekkig product ontstaan. In Nederland zit deze dekking vaak in een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, afgekort AVB. Het uitgangspunt is eenvoudig: veroorzaakt jouw product letsel of schade aan spullen van iemand anders en ben jij daarvoor aansprakelijk, dan kan de verzekeraar de claim beoordelen, het verweer voeren en een gedekte schade vergoeden.

Een concreet voorbeeld: een door een webshop geïmporteerde USB-lader raakt oververhit en veroorzaakt brand in de keuken van een klant. De AVB kan, afhankelijk van de voorwaarden, de schade aan de keuken en het letsel van de klant behandelen. De inkoopwaarde van de defecte laders, het vervangen van de hele voorraad en de kosten van een terugroepactie zijn daarmee niet automatisch meeverzekerd.

Deze dekking is vooral relevant voor fabrikanten, importeurs van buiten de EU, private-labelverkopers en webshops die producten onder eigen naam aanbieden. Ook een gewone wederverkoper kan met een claim te maken krijgen. Wie juridisch als producent of importeur geldt, hangt af van de ketenrol en de omstandigheden. Lees daarom naast dit verzekeringsartikel ook wie aansprakelijk kan zijn bij schade door een gebrekkig product.

Wat dekt een AVB bij productaansprakelijkheid meestal?

Er bestaat geen universele dekking. De polisvoorwaarden, clausules en het polisblad bepalen wat jouw verzekering werkelijk doet. Een Nederlandse AVB kan in de kern dekking bieden voor:

• Letselschade bij derden, zoals medische kosten, verlies van inkomen en andere schade na een ongeval met een gebrekkig product;
• zaakschade bij derden, bijvoorbeeld brandschade aan een woning door een defect apparaat;
• juridisch verweer en onderzoek wanneer iemand jouw bedrijf aansprakelijk stelt, voor zover deze kosten onder de polis vallen;
• schade door producten van medewerkers of ingeschakelde partijen, als de verzekerde hoedanigheid en werkzaamheden correct zijn omschreven;
• schade in verzekerde landen en gedurende de verzekerde periode, binnen het bedrag per aanspraak en het jaarmaximum.

Een verzekeraar vergoedt niet alleen omdat een klant een claim indient. Eerst wordt beoordeeld of jouw bedrijf aansprakelijk is, of de gebeurtenis onder de dekking valt en of geen uitsluiting van toepassing is. Meld een mogelijke claim daarom tijdig en erken niet zelfstandig aansprakelijkheid zonder de meldingsregels van de polis te volgen.

Wat valt vaak niet onder de standaarddekking?

Ondernemersplein waarschuwt dat de precieze dekking per verzekering verschilt. De volgende posten zijn bij een gewone AVB vaak niet verzekerd of alleen via een aanvullende clausule:

• het gebrekkige product zelf en de kosten om het te repareren, vervangen of opnieuw te leveren;
• recallkosten, zoals klanten opsporen, retourlogistiek, vernietiging, extra personeel en omzetverlies;
• zuivere financiële schade zonder letsel of zaakschade, tenzij de polis die schade uitdrukkelijk meeverzekert;
• contractuele garanties die verder gaan dan de wettelijke aansprakelijkheid;
• boetes en dwangsommen, voor zover deze niet verzekerbaar zijn of zijn uitgesloten;
• opzet, bewuste roekeloosheid of een bekend gebrek dat niet correct aan de verzekeraar is gemeld;
• niet-aangemelde productgroepen, omzet, exportlanden of activiteiten;
• bepaalde risicolanden of sectoren, bijvoorbeeld verkoop in de Verenigde Staten of Canada, medische producten, voeding, cosmetica of software, als daarvoor een uitsluiting of bijzondere clausule geldt.

Dit zijn geen automatische uitsluitingen voor iedere polis. Gebruik de lijst als controlevragen. De tekst op het polisblad, de algemene voorwaarden en de bijzondere clausules zijn beslissend.

AVB, productdekking en recallverzekering: wat is het verschil?

Een verzekering verandert niets aan je plicht om onveilige producten te stoppen, te melden en zo nodig terug te roepen. Volg bij een incident het stappenplan voor een onveilig product en terugroepactie. De verzekeraar kan daarnaast eisen stellen aan schadebeperking en voorafgaande toestemming voor kosten.

Is productaansprakelijkheid verzekeren verplicht?

Een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering is in Nederland niet algemeen wettelijk verplicht. Een opdrachtgever, leverancier, verkoopplatform, verhuurder of brancheorganisatie kan een bepaalde dekking of een minimaal verzekerd bedrag wel contractueel eisen. Voor sommige gereguleerde activiteiten kunnen daarnaast sectorspecifieke eisen gelden.

Niet verplicht betekent niet dat het risico klein is. Een importeur van buiten de EU of een private-labelverkoper kan onder het huidige recht als producent worden behandeld. De schade kan veel hoger zijn dan de marge op het product. Controleer daarom welke verplichtingen je als importeur hebt en wanneer je bij private label als fabrikant geldt.

Poliscontrole in 12 vragen

Stuur je verzekeraar of adviseur een volledige beschrijving van wat je werkelijk doet. Laat de antwoorden bij voorkeur schriftelijk bevestigen en leg vast op welke product- en omzetgegevens de acceptatie is gebaseerd.

1. Staan fabricage, import, private label, assemblage, installatie en online verkoop correct als activiteiten vermeld?
2. Zijn alle productgroepen genoemd, inclusief accessoires, batterijen, software en connected functies?
3. Geldt de dekking voor alle landen waar je levert, verkoopt of laat bezorgen?
4. Zijn de Verenigde Staten en Canada uitgesloten of alleen onder voorwaarden verzekerd?
5. Welk bedrag geldt per claim, per gebeurtenis en per verzekeringsjaar?
6. Geldt een eigen risico per claim, per benadeelde of per serie gebrekkige producten?
7. Hoe behandelt de polis meerdere claims uit dezelfde batch, ontwerpfout of productserie?
8. Zijn juridische kosten en expertisekosten binnen of boven het verzekerde maximum gedekt?
9. Welke datum of gebeurtenis bepaalt of een claim onder de polis valt, en is eerdere productie of verkoop meeverzekerd?
10. Zijn recallkosten, omzetverlies, vervangingskosten en reputatieherstel uitgesloten of aanvullend verzekerd?
11. Welke meldtermijn geldt bij klachten, incidenten, toezichthoudercontact of een mogelijke claim?
12. Welke preventiemaatregelen, kwaliteitscontroles, certificaten en leveranciersafspraken verwacht de verzekeraar?

Extra aandacht voor importeurs en private label

Importeurs en merkeigenaren kunnen niet volstaan met de verzekering van de buitenlandse fabriek. Controleer of die polis jouw Nederlandse onderneming daadwerkelijk als verzekerde noemt, in de EU afdwingbaar is en voldoende dekking biedt. Leg daarnaast contractueel vast wie incidenten onderzoekt, dossiers levert, recalls ondersteunt en een eigen risico of onverzekerde schade draagt.

Vraag de leverancier om actuele productdocumentatie, maar behandel een certificaat niet als verzekeringsbewijs. Een testrapport kan helpen aantonen welke controles zijn uitgevoerd; het vervangt geen aansprakelijkheidsdekking. Controleer ook of wijzigingen in materiaal, fabriek, firmware of verpakking opnieuw moeten worden gemeld.

Wat verandert er eind 2026?

Richtlijn (EU) 2024/2853 vernieuwt de Europese productaansprakelijkheidsregels. De lidstaten moeten de regels uiterlijk 9 december 2026 omzetten. De oude richtlijn blijft gelden voor producten die vóór die datum op de markt zijn gebracht; de nieuwe regeling is bedoeld voor producten die vanaf 9 december 2026 op de markt komen of in gebruik worden genomen.

Op 11 oktober 2026 was het Nederlandse wetsvoorstel 36 906 nog in behandeling bij de Tweede Kamer; het plenaire debat stond gepland voor 15 oktober 2026. De richtlijn brengt onder meer software, digitale elementen en complexere internationale ketens nadrukkelijker in beeld. Laat daarom vóór de verlenging van je polis controleren of definities van ‘product’, ‘schade’, ‘producent’, software, updates en exportketen aansluiten op je actuele risico.

Wat doe je bij een incident of claim?

1. Beperk direct het gevaar en stop zo nodig verkoop of levering.
2. Bewaar het product, foto’s, batchgegevens, orderinformatie, klachten en communicatie als bewijs.
3. Meld het incident volgens de polisvoorwaarden bij verzekeraar of adviseur.
4. Erken geen aansprakelijkheid en doe geen toezegging over vergoeding voordat de claim is beoordeeld.
5. Beoordeel afzonderlijk of een melding aan toezichthouders en een terugroepactie nodig zijn.
6. Leg alle kosten apart vast: schade aan derden, vervanging, transport, communicatie, onderzoek en omzetverlies.
7. Controleer regresmogelijkheden op fabrikant, leverancier, vervoerder of andere ketenpartner.

Een goede product- en leveranciersadministratie versnelt zowel de veiligheidsaanpak als de verzekeringsbeoordeling. Met de gratis KeurMatch-productcheck krijg je een eerste indicatie van je productrol, relevante regels en benodigde documentatie.

Veelgestelde vragen

Officiële bronnen

Dit artikel is inhoudelijk gecontroleerd op 11 oktober 2026 aan de hand van Ondernemersplein over de bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, uitsluitingen en recall, Ondernemersplein over productaansprakelijkheid, de officiële EU-uitleg over productaansprakelijkheid, Richtlijn (EU) 2024/2853 en de actuele behandeling van wetsvoorstel 36 906. Dit artikel geeft algemene informatie en geen individueel verzekerings- of juridisch advies. De polisvoorwaarden en de concrete feiten zijn altijd beslissend.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 30 september 2026

Kort antwoord: product compliance betekent dat je kunt aantonen dat een product, de documentatie, de verpakking, het label, het online aanbod en je processen voldoen aan alle regels die voor dat product, jouw ketenrol en elk verkoopland gelden. Productveiligheid is daarvan een belangrijk onderdeel, maar niet het hele verhaal. Ook bijvoorbeeld CE-verplichtingen, stoffenrestricties, taalvereisten, producentenregistraties en controles na verkoop kunnen nodig zijn.

Er bestaat geen universeel product-compliancecertificaat dat alle verplichtingen afdekt. Een betrouwbare aanpak begint daarom met een onderbouwde eisenlijst per product en eindigt met een dossier waarin elk vereiste aan bewijs, een eigenaar en een controle is gekoppeld. Voor webshops, importeurs en producenten voorkomt die aanpak dat een product met een mooi testrapport alsnog strandt op een ontbrekend label, verkeerde rolverdeling of niet-geregistreerde afvalstroom.

Wat is product compliance?

Product compliance — in officiële EU-informatie vaak productconformiteit genoemd — is het voldoen aan de wettelijke en andere bindende voorwaarden voor het op de markt brengen en aanbieden van een product. Volgens Your Europe moet een product vóór verkoop voldoen aan de regels die gelden in de EU en in het land waar je het aanbiedt. Die regels spelen in elke fase: ontwerp, productie, import, distributie, online verkoop en nazorg.

Het onderwerp is breder dan alleen productveiligheid. Veiligheid draait vooral om het voorkomen en beheersen van risico’s voor gebruikers. Compliance omvat daarnaast markttoegang en bewijs: mag je CE-markering gebruiken, welke technische documentatie is nodig, welke bedrijfsgegevens moeten op product of verpakking staan, moet je je registreren voor batterijen of elektronica, welke informatie moet vóór aankoop online zichtbaar zijn en hoe borg je wijzigingen en klachten?

De zeven onderdelen van een compleet compliancebeeld

1. Productscope en bedoeld gebruik

Leg eerst exact vast welk product je beoordeelt. Noteer model, varianten, materialen, onderdelen, functies, software, energiebron, accessoires, doelgroep, bedoeld gebruik, redelijkerwijs voorzienbaar verkeerd gebruik en verkooplanden. Een wijziging in vermogen, radiofunctie, materiaal, doelgroep of merknaam kan de toepasselijke regels en je juridische rol veranderen.

Werk met een vaste product-ID en versie. Een rapport voor een vergelijkbaar fabrieksmodel is niet automatisch bewijs voor jouw uitvoering. Controleer of foto’s, stuklijst, firmwareversie, verpakking en modelnummer in dossier en productie met elkaar overeenkomen.

2. Toepasselijke EU- en nationale productregels

Bepaal vervolgens alle lagen van de regelgeving. Begin bij productspecifieke EU-wetgeving, zoals regels voor speelgoed, elektrische apparatuur, radioapparatuur, machines, persoonlijke beschermingsmiddelen, batterijen of cosmetica. Vul die aan met horizontale kaders zoals de GPSR, markttoezicht en chemische beperkingen. Controleer daarna nationale taal-, registratie-, afval- en verkoopverplichtingen in ieder land waar je levert.

CE-markering is alleen verplicht als specifieke Europese harmonisatiewetgeving dat voor de productgroep voorschrijft. Voor andere producten mag je geen CE-logo aanbrengen. Eén product kan bovendien onder meerdere CE-kaders én aanvullende niet-CE-regels vallen. Gebruik daarom niet de vraag “heeft dit CE?” als eindpunt, maar lees eerst wanneer CE-markering verplicht is en maak daarna de volledige eisenlijst.

3. Jouw feitelijke rol in de keten

Verplichtingen hangen af van de rol die je feitelijk vervult. Een fabrikant ontwerpt of laat een product maken en brengt het onder eigen naam of merk op de markt. Een importeur brengt een product van buiten de EU voor het eerst op de EU-markt. Een distributeur verkoopt een product dat al in de EU-keten is gebracht. Bij private label kun je fabrikant worden, ook wanneer een externe fabriek alles produceert.

Dezelfde onderneming kan per productstroom een andere rol hebben. Een webshop kan distributeur zijn voor een Nederlands merk, importeur voor directe inkoop buiten de EU en fabrikant voor het eigen merk. Leg de rol daarom per SKU en leverancier vast; een algemene kwalificatie voor het hele bedrijf is meestal te grof.

4. Ontwerp-, veiligheids- en conformiteitsbewijs

De eisenlijst bepaalt welk bewijs nodig is. Dat kan bestaan uit een risicoanalyse, tekeningen, materiaalspecificaties, stuklijsten, berekeningen, normbeoordelingen, testrapporten, kwaliteitscontroles en een conformiteitsbeoordeling. Soms mag de fabrikant zelf beoordelen; bij bepaalde productregimes en risicoklassen moet een bevoegde notified body worden betrokken.

Een testcertificaat is nooit los van scope en productidentiteit te beoordelen. Controleer laboratorium, gebruikte normversie, datum, monstermodel, afwijkingen en bijlagen. Leg ook uit hoe seriematige productie gelijk blijft aan het geteste monster. In het artikel over het technisch dossier staat welke bewijsstukken je praktisch bij elkaar brengt.

5. Verklaringen, labels, instructies en online informatie

Wanneer CE-wetgeving geldt, stelt de fabrikant doorgaans een EU-conformiteitsverklaring op. Die verklaring moet de relevante wetgeving en normen correct noemen en door de verantwoordelijke partij worden ondertekend. Een Declaration of Conformity van de leverancier is alleen bruikbaar als die voor het juiste product, de juiste partij en alle toepasselijke kaders is opgesteld. Bekijk de vereisten voor een EU-conformiteitsverklaring.

Controleer daarnaast productidentificatie, gegevens van fabrikant en importeur, eventuele EU-verantwoordelijke marktdeelnemer, keur- of conformiteitsmarkeringen, waarschuwingen, recyclingmarkeringen, energie-informatie en gebruiksaanwijzing. Taalvereisten volgen uit de toepasselijke regels en het land waar je verkoopt. Gebruik een artworkcontrole met de checklist voor verplichte informatie op het productlabel.

Bij online verkoop moet bepaalde informatie al vóór de aankoop duidelijk zichtbaar zijn. Denk bij consumentenproducten aan productidentificatie, gegevens van fabrikant en — indien van toepassing — de EU-verantwoordelijke persoon, plus waarschuwingen en veiligheidsinformatie. Een foto die dit toevallig leesbaar toont is kwetsbaar; zet verplichte gegevens in gestructureerde productvelden en controleer de GPSR-informatie op de online productpagina.

6. Registraties, rapportages en producentenverantwoordelijkheid

Product compliance stopt niet bij het fysieke product. Voor elektrische apparatuur, batterijen, verpakkingen en andere stromen kunnen per land producentenregistraties, rapportages, financieringsbijdragen en innameverplichtingen gelden. Wie als ‘producent’ geldt, wordt per regeling bepaald en kan een importeur, private-labelverkoper of buitenlandse afstandsverkoper zijn.

Maak daarom per verkoopland een registratiematrix met regeling, verantwoordelijke rechtspersoon, registratienummer, rapportagefrequentie en bewijs. Een correct WEEE-symbool op een apparaat vervangt bijvoorbeeld geen producentenregistratie; andersom maakt een registratienummer een fout productlabel niet in orde.

7. Beheer na marktintroductie

Compliance is geen eenmalig project. Bewaak klachten, defecten, retourredenen, incidenten, Safety Gate-meldingen, wetswijzigingen, nieuwe normversies en wijzigingen bij leveranciers. Definieer vooraf wanneer je een product blokkeert, opnieuw test, documentatie bijwerkt, autoriteiten informeert of een terugroepactie start.

Gebruik wijzigingsbeheer: geen nieuwe component, fabriek, verpakking, firmware, handleiding of verkoopmarkt zonder beoordeling van de compliance-impact. Zo voorkom je dat bewijs van versie 1 stilzwijgend voor een afwijkende versie 2 wordt gebruikt.

Welke documenten horen bij product compliance?

De exacte set verschilt per product. Een praktisch compliancedossier bevat in ieder geval zoveel van de onderstaande onderdelen als volgens de eisenlijst nodig is:

• productdefinitie: modellen, varianten, foto’s, functies, materialen, doelgroep en verkooplanden;
• toepasselijkheidsmatrix: regelgeving, normen, nationale eisen en een onderbouwing per regel;
• rol- en ketenoverzicht: fabrikant, importeur, distributeur, gemachtigde, fulfilmentpartij en leveranciers;
• risico- en ontwerpdocumenten: risicoanalyse, tekeningen, stuklijst, berekeningen en beheersmaatregelen;
• test- en beoordelingsbewijs: rapporten, certificaten waar relevant, inspecties en productiemaatregelen;
• verklaringen: bijvoorbeeld de EU-conformiteitsverklaring wanneer die verplicht is;
• artwork en gebruikersinformatie: labels, verpakking, instructies, waarschuwingen en vertalingen;
• online vrijgave: gecontroleerde productpagina met verplichte informatie;
• registraties: producentennummers, aangiften en bewijs per land en productstroom;
• nazorg: klachtenregister, incidenten, corrigerende maatregelen en wijzigingslog.

Koppel ieder document aan product-ID, versie, datum, eigenaar en bewaartermijn. Voor veel CE-producten geldt als praktische hoofdregel dat technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring tien jaar na het in de handel brengen beschikbaar moeten blijven, maar productspecifieke regels kunnen afwijken. Controleer altijd het toepasselijke wettelijke kader.

Een werkbare product-complianceprocedure in tien stappen

1. Maak een productfiche voor exact het model en alle relevante varianten.
2. Bepaal bedoeld gebruik, doelgroep, functies, materialen, onderdelen en verkooplanden.
3. Stel per SKU vast welke ketenrol jouw onderneming vervult.
4. Maak een eisenlijst van EU-regels, nationale regels, normen en contractuele marktplaatseisen.
5. Koppel ieder vereiste aan concreet bewijs en een interne eigenaar.
6. Controleer risicoanalyse, technische documentatie, rapporten en verklaringen op productmatch.
7. Controleer product, verpakking, markeringen, waarschuwingen, instructies en talen.
8. Controleer online productinformatie en blokkeer publicatie zolang verplichte velden ontbreken.
9. Rond registraties en rapportageprocessen per verkoopland af.
10. Leg de vrijgave vast en activeer monitoring, wijzigingsbeheer en een escalatieprocedure.

Maak de vrijgave een formeel besluit: product-ID, versie, datum, beoordelaar, open punten en links naar bewijs. Een checklist zonder bewijslink laat vooral zien dat iemand een vakje heeft aangevinkt; een vrijgavedossier laat zien waarom verkoop verantwoord was.

Drie voorbeelden: dezelfde aanpak, andere verplichtingen

Slimme lamp met app

Bij een slimme lamp spelen niet alleen elektrische veiligheid en mogelijk CE-regels. Ook elektromagnetische compatibiliteit, radiofuncties, RoHS-stoffenbeperkingen, WEEE, verpakking, energie-eisen, cybersecurity-eisen voor radioapparatuur, GPSR-aspecten en online informatie kunnen relevant zijn. De importeur controleert bovendien of fabrikant, documentatie en markeringen kloppen vóór het product wordt aangeboden.

Houten speelgoed onder eigen merk

Een webshop die speelgoed onder eigen merk laat maken, is doorgaans fabrikant. Dan moet zij de toepasselijke speelgoedregels identificeren, risico’s beoordelen, het juiste beoordelingsproces uitvoeren, technische documentatie en een EU-conformiteitsverklaring opstellen, CE-markering en traceerbaarheid regelen en waarschuwingen in de juiste taal tonen. Leveranciersrapporten kunnen bewijs leveren, maar nemen de fabrikantenverantwoordelijkheid niet over.

Keukenartikel zonder CE

Voor veel eenvoudige keukenartikelen is CE-markering niet van toepassing. Dat betekent niet dat het product regelvrij is. Afhankelijk van materiaal en gebruik kunnen algemene productveiligheid, REACH, voedselcontactregels, etikettering, traceerbaarheid en verpakkingsverplichtingen gelden. Een vrijwillig ‘CE certificate’ zou hier geen oplossing zijn en kan zelfs misleidend zijn.

Veelgemaakte fouten

• starten met een aangeleverd certificaat in plaats van met de productscope en toepasselijke regels;
• aannemen dat CE alle producteisen, afvalregistraties en online informatie afdekt;
• een testrapport gebruiken voor een ander model, materiaal, vermogen of productieversie;
• de contractuele rol volgen terwijl de feitelijke situatie jou fabrikant of importeur maakt;
• alleen het fysieke label controleren en de productpagina vergeten;
• registratie in één land verwarren met dekking in de hele EU;
• documenten opslaan zonder versie, product-ID, eigenaar of bewaartermijn;
• wijzigingen in componenten, software of leverancier niet opnieuw beoordelen;
• verkopen terwijl een wezenlijk open punt nog niet is opgelost.

Veelgestelde vragen over product compliance

Bestaat er één product-compliancecertificaat?

Nee. De vereiste bewijzen volgen uit de regels die op het concrete product van toepassing zijn. Soms volstaat zelfbeoordeling met een technisch dossier; soms zijn laboratoriumtests of een notified body nodig. Een generiek certificaat vervangt die juridische analyse niet.

Is een leveranciersverklaring voldoende?

Meestal niet als enig bewijs. Controleer wie de verklaring heeft opgesteld, op welk model en welke partij zij ziet, welke wetgeving en normen zijn genoemd en of rapporten en productdetails aansluiten. Als importeur of fabrikant houd je eigen verplichtingen, ook wanneer de leverancier documenten aanlevert.

Dekt CE-markering alle productregels?

Nee. CE dekt uitsluitend de toepasselijke harmonisatiewetgeving die CE voorschrijft. Andere verplichtingen kunnen daarnaast gelden, zoals GPSR-aspecten, REACH, WEEE, batterijen, verpakkingen, taalregels, online informatie en nationale registraties.

Wie is verantwoordelijk bij verkoop via een marktplaats?

Een marktplaats neemt jouw rol als fabrikant, importeur of distributeur niet automatisch over. De GPSR geeft online marktplaatsen eigen verplichtingen, maar elke marktdeelnemer behoudt zijn eigen taken. Controleer ook aanvullende eisen van het platform; die zijn geen vervanging voor wettelijke compliance.

Hoe vaak moet je een compliancedossier actualiseren?

Niet alleen op een vaste kalenderdatum. Herbeoordeel bij wets- of normwijzigingen, een nieuw verkoopland, aanpassing van ontwerp, materiaal, firmware, fabriek, verpakking of instructie, en bij klachten of incidenten. Plan daarnaast periodiek een dossiercontrole zodat verouderde contactgegevens, registraties en bewijsstukken worden gevonden.

Welke toezichthouder controleert product compliance?

Dat hangt af van product en regel. In Nederland houdt de NVWA toezicht op veel non-foodconsumentenproducten, terwijl onder meer ILT, Rijksinspectie Digitale Infrastructuur en Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd eigen domeinen hebben. Neem de bevoegde autoriteit per regel op in je eisenlijst.

Van losse documenten naar aantoonbare product compliance

Een product is niet compliant omdat er veel PDF’s in een map staan. Compliance ontstaat wanneer het echte product, de juiste regels, valide bewijs, actuele labels, een complete productpagina en werkende bedrijfsprocessen aantoonbaar op elkaar aansluiten. Begin bij de product- en roldefinitie, maak de eisen zichtbaar en laat inkoop, productontwikkeling, content en logistiek tegen dezelfde vrijgavecriteria werken.

Wil je snel ontdekken welke onderwerpen je voor een product moet uitzoeken? Doe de KeurMatch ProductCheck. Je krijgt een eerste indicatie van relevante productregels en kunt de uitkomst vervolgens onderbouwen met officiële bronnen en productspecifieke documentatie.

Officiële bronnen

• Your Europe: algemene productconformiteit en rollen in de keten;
• Your Europe: productvereisten identificeren;
• Blauwe Gids 2022 voor de uitvoering van de EU-productvoorschriften;
• Verordening (EU) 2023/988 inzake algemene productveiligheid;
• Verordening (EU) 2019/1020 inzake markttoezicht en conformiteit van producten;
• RVO: CE-markering, verantwoordelijkheden en productgroepen;
• NVWA: General Product Safety Regulation.

Inhoudelijk gecontroleerd op 30 september 2026. Deze uitleg is algemeen: de juiste verplichtingen hangen af van product, uitvoering, ketenrol en verkooplanden.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 8 september 2026

Wat is een commerciële duurzaamheidsgarantie?

Dit is een vrijwillige garantie van de producent dat een product gedurende een bepaalde periode zijn vereiste functies en prestaties behoudt bij normaal gebruik. Voor het nieuwe EU-label gaat het specifiek om een garantie die gratis is, het gehele product dekt en langer dan twee jaar duurt. Een betaalde verlengde garantie of een garantie die alleen één onderdeel dekt, valt niet automatisch onder deze labelplicht.

De commerciële garantie komt boven op de wettelijke rechten van de consument. In Nederland is de wettelijke garantie niet simpelweg beperkt tot twee jaar: een product moet zo lang meegaan als de consument daarvan redelijkerwijs mag verwachten. Een webshop mag het EU-label dus nooit gebruiken om de wettelijke conformiteitsrechten te beperken.

Wanneer moet je als webshop het EU-label tonen?

De informatieplicht geldt wanneer de producent een kwalificerende duurzaamheidsgarantie aanbiedt en de informatie daarover aan jou beschikbaar heeft gesteld. Je hoeft volgens de Europese praktische richtsnoeren niet actief alle productsites van producenten af te zoeken. Ontvang je de informatie echter via productdata, een leveranciersportal, documentatie of een ander gebruikelijk kanaal, dan moet je haar correct verwerken.

Verkoop je onder je eigen naam of merk, dan kun je zelf als producent worden gezien. Lees daarom ook wanneer je fabrikant bent bij private label.

Wat moet er online zichtbaar zijn?

Het geharmoniseerde label bij het juiste product

Gebruik uitsluitend het officiële label uit Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1960. Toon het opvallend en zorg dat direct duidelijk is op welk product het betrekking heeft. Bij online verkoop moet het label naast de afbeelding van het product staan. De Europese richtsnoeren laten ook een compacte, geneste weergave toe: de volledige informatie moet dan bij de eerste klik, tik of hover bereikbaar zijn.

De duur van de garantie

Op het label wordt de duur in jaren vermeld. Neem die termijn niet over zonder de garantieverklaring en productvariant te controleren. Een andere uitvoering, batterijconfiguratie of markt kan een andere dekking hebben.

De geharmoniseerde mededeling over wettelijke garantie

Naast het duurzaamheidslabel introduceert de EU een vaste mededeling die consumenten herinnert aan hun wettelijke conformiteitsrechten. Die mededeling geldt breder voor consumentenproducten en moet vóór het sluiten van de overeenkomst duidelijk beschikbaar zijn. Presenteer haar samenhangend met commerciële garantie-informatie, zonder te suggereren dat de vrijwillige garantie de wettelijke rechten vervangt.

Wat moet in de garantieverklaring staan?

Een commerciële garantie moet in duidelijke en begrijpelijke taal worden verstrekt op een duurzame gegevensdrager. Controleer onder meer:

• de naam en het adres van de garant;
• de procedure waarmee de consument aanspraak maakt op de garantie;
• de goederen waarop de garantie betrekking heeft;
• de voorwaarden, duur en eventuele geografische reikwijdte;
• de verklaring dat de wettelijke rechten bij non-conformiteit kosteloos blijven bestaan en niet door de commerciële garantie worden aangetast.

Zorg dat informatie op de productpagina aansluit bij label, verpakking, handleiding en garantievoorwaarden. Zie ook welke productinformatie in het Nederlands beschikbaar moet zijn.

Praktisch stappenplan voor webshops

1. Inventariseer garanties per productvariant

Vraag leveranciers om een gestructureerd overzicht met producent, productidentificatie, garantieduur, dekking, voorwaarden en de officiële labelgegevens. Koppel de informatie aan SKU, EAN en variant.

2. Classificeer het type garantie

Maak onderscheid tussen wettelijke garantie, een gewone commerciële garantie, een commerciële duurzaamheidsgarantie en een betaalde service- of verzekeringsregeling. De benamingen in marketingmateriaal zijn niet doorslaggevend; de inhoud van de toezegging wel.

3. Controleer of alle vier voorwaarden gelden

Vraag expliciet of de garantie kosteloos is, het hele product omvat, door de producent wordt gegeven en langer dan twee jaar duurt. Leg het ontvangen bewijs vast.

4. Plaats het label bij de productafbeelding

Maak het label zichtbaar vóórdat de consument gebonden is. Controleer desktop én mobiel en test ook productlijsten, varianten, marketplaces en winkelmandflows. Voorkom dat het label alleen onder een algemene footerlink staat.

5. Maak de volledige voorwaarden bereikbaar

Link vanuit label of garantieblok naar de juiste garantieverklaring. Laat de consument de informatie kunnen opslaan. Houd oude versies traceerbaar voor eerdere bestellingen.

6. Controleer claims en klantenservice

Claims als “5 jaar gegarandeerd” moeten overeenstemmen met de formele dekking. Train medewerkers om wettelijke garantie niet af te wijzen omdat de commerciële garantietermijn voorbij is.

Voorbeeld: een airfryer met vijf jaar garantie

Een producent belooft kosteloos dat de volledige airfryer vijf jaar normaal blijft functioneren. De productfeed bevat de officiële garantiegegevens. De webshop toont het EU-label met “5 jaar” naast de productafbeelding en maakt de voorwaarden direct bereikbaar.

Geeft de producent daarentegen alleen vijf jaar garantie op de metalen behuizing, terwijl elektronica en verwarmingselement zijn uitgesloten, dan is niet het gehele product gedekt en hoort het nieuwe duurzaamheidslabel daar niet zonder meer bij. Een gewone commerciële garantie kan nog steeds bestaan, maar moet correct worden uitgelegd.

Veelgemaakte fouten

• elke fabrieksgarantie automatisch als duurzaamheidsgarantie labelen;
• een betaalde garantieverlenging presenteren met het EU-duurzaamheidslabel;
• het label alleen op een algemene informatiepagina plaatsen;
• de verkeerde garantieduur of productvariant tonen;
• marketingclaims over levensduur verwarren met een juridisch bindende garantie;
• de wettelijke garantie voorstellen als een vaste termijn van twee jaar;
• garantievoorwaarden uitsluitend van een externe leverancierspagina laten afhangen;
• niet vastleggen welke versie van de voorwaarden bij de aankoop gold;
• bij private label vergeten dat de webshop zelf producent kan zijn.

Relatie met andere productinformatie

Garantie-informatie is maar één onderdeel van een compliant productaanbod. Controleer ook identiteit van fabrikant en verantwoordelijke marktdeelnemer, waarschuwingen, instructies en productspecifieke labels. Lees daarvoor wat op een productlabel moet staan en hoe lang technische documentatie moet worden bewaard. Ook bij schade blijft de vraag naar productaansprakelijkheid losstaan van garantieclaims.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 8 september 2026 aan de hand van Richtlijn (EU) 2024/825, de officiële Europese publicatie over het geharmoniseerde label en de wettelijke garantie, de praktische richtsnoeren van 27 april 2026, de officiële Your Europe-uitleg over de commerciële duurzaamheidsgarantie en de Nederlandse memorie van toelichting bij de implementatiewet.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 31 augustus 2026

Wat betekent productaansprakelijkheid?

Productaansprakelijkheid is aansprakelijkheid voor schade die ontstaat door een gebrekkig product. Het Nederlandse Burgerlijk Wetboek kent daarvoor een risicoaansprakelijkheid: de benadeelde hoeft niet eerst te bewijzen dat de producent nalatig was. Wel moet hij in beginsel schade, het gebrek en het oorzakelijke verband aantonen.

Een product is gebrekkig wanneer het niet de veiligheid biedt die men daarvan mag verwachten. Daarbij tellen alle omstandigheden mee, waaronder de presentatie, het redelijkerwijs te verwachten gebruik en het tijdstip waarop het product in het verkeer is gebracht.

Wie kan als producent aansprakelijk zijn?

De fabrikant van het eindproduct of onderdeel

De fabrikant van het eindproduct kan aansprakelijk zijn, maar ook de producent van een grondstof of onderdeel wanneer juist dat onderdeel het gebrek veroorzaakt. Contracten met toeleveranciers zijn belangrijk voor onderling verhaal, maar nemen een wettelijke aanspraak van de benadeelde niet automatisch weg.

De merkhouder of private-labelverkoper

Wie zijn naam, merk of ander herkenningsteken op het product aanbrengt en zich daarmee als producent presenteert, kan als producent worden behandeld. Laat je een product onder eigen merk maken, lees dan ook wanneer je fabrikant bent bij private label.

De importeur van buiten de EER

Onder de huidige regels wordt ook degene die het product bedrijfsmatig van buiten de Europese Economische Ruimte invoert om het te verkopen, verhuren of anderszins te verstrekken als producent aangemerkt. Dat maakt een Nederlands importbedrijf vaak rechtstreeks aanspreekbaar, ook wanneer de feitelijke fabriek in China of een ander derde land staat.

Vraag daarom vóór inkoop documentatie op, controleer modelmatch en testscope en leg regresafspraken vast. De checklist voor documenten bij import uit China en het overzicht van importeursverplichtingen helpen daarbij.

De leverancier als de producent onbekend blijft

Kan niet worden vastgesteld wie de producent is, dan kan iedere leverancier als producent worden behandeld. Onder de huidige Nederlandse regeling kan de leverancier dit voorkomen door de benadeelde binnen een redelijke termijn de identiteit van de producent of van zijn eigen leverancier mee te delen.

Voor een webshop betekent dit dat actuele leveranciers-, importeurs- en fabrikantgegevens direct vindbaar moeten zijn. Alleen een handelsnaam in een oud inkoopbestand is niet genoeg als het bedrijf of product niet eenduidig kan worden geïdentificeerd.

Wanneer is een product ‘gebrekkig’?

Gebrekkig betekent niet simpelweg kapot, teleurstellend of niet-conform. Centraal staat de veiligheid die het publiek redelijkerwijs mag verwachten. Relevante factoren zijn onder meer:

• ontwerp, materiaal, productie en kwaliteitscontrole;
• labels, waarschuwingen, handleiding en marketingclaims;
• voorzienbaar gebruik en voorzienbaar verkeerd gebruik;
• de doelgroep, waaronder kinderen of andere kwetsbare gebruikers;
• software, firmware, updates en verbonden functies;
• de stand van kennis en techniek bij marktintroductie;
• de mate waarin het product aan verplichte veiligheidsregels voldoet.

Een CE-markering of testrapport sluit aansprakelijkheid niet uit. Zulke stukken kunnen bewijs leveren, maar de feitelijke veiligheid van het concrete product blijft doorslaggevend. Controleer daarom het verschil tussen een CE-certificaat, testrapport en conformiteitsverklaring.

Welke schade valt onder de huidige regeling?

De huidige Nederlandse productaansprakelijkheidsregeling omvat schade door overlijden of lichamelijk letsel. Ook schade aan een andere zaak kan eronder vallen wanneer die zaak normaal voor privégebruik bestemd is en hoofdzakelijk privé werd gebruikt. Schade aan het gebrekkige product zelf valt niet onder deze specifieke risicoaansprakelijkheid; daarvoor kunnen bijvoorbeeld kooprecht, garantie of een andere aansprakelijkheidsgrond relevant zijn.

Voor zaakschade geldt onder het huidige artikel 6:190 BW een drempel van €500. De precieze schadeberekening en mogelijke andere rechtsgronden zijn afhankelijk van de situatie.

Productaansprakelijkheid is niet hetzelfde als garantie

Een terugbetaling van de aankoopprijs na een recall vergoedt dus niet automatisch letsel of zaakschade. Andersom maakt een schadeclaim de wettelijke plichten rond een onveilig product of terugroepactie niet overbodig.

Wat moet de benadeelde bewijzen?

Onder de huidige hoofdregel bewijst de benadeelde de schade, het gebrek en het oorzakelijke verband. Voor bedrijven zijn dossierkwaliteit en traceerbaarheid daarom cruciaal. Zonder vastgelegde productversie, batch, waarschuwingen, wijzigingen en klachtenhistorie is reconstructie achteraf bijzonder lastig.

Bewaar niet alleen formele certificaten, maar ook risicoanalyses, testrapporten, productspecificaties, leveranciersafspraken, labelversies, handleidingen, wijzigingslogs en incidentonderzoek. Lees hoe lang technische documentatie moet worden bewaard.

Welke verweren kent de producent?

De wet noemt specifieke situaties waarin de producent niet aansprakelijk is, bijvoorbeeld wanneer hij het product niet in het verkeer heeft gebracht, het gebrek toen nog niet bestond, productie niet voor economische distributie plaatsvond, het gebrek het gevolg is van dwingende overheidsvoorschriften of het gebrek volgens de stand van wetenschap en techniek toen onmogelijk kon worden ontdekt. Voor een onderdelenproducent bestaan aanvullende verweren.

Deze uitzonderingen moeten feitelijk worden onderbouwd. Een algemene leveranciersverklaring of contractclausule “alle aansprakelijkheid uitgesloten” is geen vervanging voor bewijs en kan wettelijke rechten van benadeelden niet zomaar opzijzetten.

Verjaring en de tienjaarstermijn

Een vordering uit productaansprakelijkheid verjaart volgens het huidige Burgerlijk Wetboek in beginsel drie jaar nadat de benadeelde bekend is geworden of had moeten worden met de schade, het gebrek en de identiteit van de producent. Daarnaast vervalt het recht in beginsel tien jaar nadat de producent het schadeveroorzakende product in het verkeer heeft gebracht, tenzij binnen die periode een procedure is gestart.

Koppel daarom elk dossier aan de exacte marktintroductie van model en batch. De termijn voor aansprakelijkheid is niet automatisch gelijk aan iedere bewaartermijn uit productwetgeving, maar de administratie moet claims en toezichtsvragen wel kunnen dragen.

Nieuwe EU-regels vanaf eind 2026

Richtlijn (EU) 2024/2853 moderniseert de productaansprakelijkheid. Nederland werkt aan de Implementatiewet richtlijn herziening productaansprakelijkheid. De nieuwe regels moeten uiterlijk 9 december 2026 zijn omgezet en zijn volgens het overgangsrecht bedoeld voor producten die na 9 december 2026 in de handel worden gebracht.

Belangrijke veranderingen voor bedrijven

• software, waaronder bepaalde AI-systemen, valt uitdrukkelijk binnen het productbegrip;
• ook verlies of beschadiging van niet-professionele gegevens kan vergoedbare schade zijn;
• de kring van mogelijk aansprakelijke marktdeelnemers wordt uitgebreid, onder voorwaarden ook naar gemachtigden en fulfilmentdienstverleners;
• wanneer geen in de EU gevestigde marktdeelnemer kan worden gevonden, kunnen onder voorwaarden distributeurs en onlineplatforms in beeld komen;
• rechters kunnen toegang tot relevant bewijsmateriaal bevelen;
• bewijsvermoedens kunnen de positie van benadeelden versterken, bijvoorbeeld bij niet-naleving van informatieplichten of technische complexiteit;
• de huidige franchise van €500 voor zaakschade verdwijnt in het Nederlandse wetsvoorstel.

De definitieve Nederlandse wetgeving en inwerkingtreding moeten worden gevolgd. Behandel 2026 daarom als voorbereidingsjaar: actualiseer verzekeringen, leverancierscontracten, traceerbaarheid, dossierbeheer en procedures voor incidenten en bewijsverzoeken.

Praktische checklist voor webshops en importeurs

1. Bepaal per product of je verkoper, importeur, merkhouder of fabrikant bent.
2. Leg de identiteit van fabriek, producent, importeur en leveranciersketen vast.
3. Koppel inkoop, verkoop en klachten aan model-, batch- en serienummers.
4. Controleer risicoanalyse, tests, labels, handleiding en online productinformatie.
5. Bewaar de versie die gold toen iedere batch op de markt kwam.
6. Regel contractueel medewerking, documenttoegang, verzekering en regres.
7. Maak een procedure voor klachten, letsel, zaakschade en bewijsbehoud.
8. Stop verkoop en meld een gevaarlijk product waar dat wettelijk nodig is.
9. Controleer of je productaansprakelijkheidsverzekering alle landen en productgroepen dekt.
10. Bereid je vóór 9 december 2026 voor op de verruimde EU-regels.

Veelgemaakte fouten

• aannemen dat alleen de buitenlandse fabriek aansprakelijk kan zijn;
• private label behandelen alsof je slechts wederverkoper bent;
• geen actuele identiteit van producent en leverancier kunnen geven;
• productaansprakelijkheid verwarren met garantie of recall;
• denken dat CE-markering aansprakelijkheid uitsluit;
• oude product- en labelversies overschrijven;
• klachten niet aan batches en technische dossiers koppelen;
• contractuele uitsluitingen zien als volledige bescherming;
• verzekering niet controleren op import, eigen merk, software of exportlanden;
• de nieuwe regels van december 2026 pas na inwerkingtreding oppakken.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 31 augustus 2026 aan de hand van Boek 6, artikelen 6:185 tot en met 6:193 Burgerlijk Wetboek, de huidige Richtlijn 85/374/EEG inzake productaansprakelijkheid, de nieuwe Richtlijn (EU) 2024/2853, het Nederlandse wetsvoorstel 36 906 voor de implementatie en de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988. Dit is algemene informatie en geen beoordeling van een individuele schadezaak.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat is een gebruiksaanwijzing volgens productregels?

Een gebruiksaanwijzing legt uit hoe je een product op een veilige en juiste manier gebruikt, installeert en onderhoudt. Bij sommige producten zijn instructies en waarschuwingen wettelijk verplicht. Wat erin moet staan, hangt af van het product en de risico’s.

Voorbeeld: Een eenvoudige mok heeft andere informatie nodig dan een elektrische zaagmachine. Voor die machine kan het noodzakelijk zijn uitgebreid te waarschuwen voor gevaarlijk gebruik.

Niet ieder product heeft dezelfde handleiding nodig

Een eenvoudige mok heeft meestal geen uitgebreide gebruiksaanwijzing nodig. Een elektrische machine, kinderproduct, chemisch mengsel of apparaat met instelbare veiligheidsfuncties vaak wel. De verplichting volgt niet uit de prijs of complexiteit alleen, maar uit de risico’s en de toepasselijke productwetgeving.

Artikel 9 lid 7 van de Algemene Productveiligheidsverordening (GPSR) verlangt duidelijke instructies en veiligheidsinformatie in een gemakkelijk begrijpelijke taal, tenzij het product ook zonder die informatie veilig en volgens de bedoeling van de fabrikant kan worden gebruikt. Controleer vervolgens altijd de sectorspecifieke verordening of richtlijn: die kan preciezere of strengere eisen stellen.

Wanneer is een gebruiksaanwijzing volgens de GPSR verplicht?

Stel jezelf niet alleen de vraag of de werking voor jou logisch is. De beoordeling moet uitgaan van de gemiddelde consument en van redelijkerwijs voorzienbaar gebruik. Een gebruiksaanwijzing is nodig zodra essentiële informatie vereist is om bijvoorbeeld:

• het product correct te monteren, installeren of in te stellen;
• gevaarlijke toepassingen of gebruikersgroepen uit te sluiten;
• de juiste voeding, accessoires, beschermingsmiddelen of omgeving te kiezen;
• het product veilig te bedienen, reinigen, onderhouden, repareren of verwijderen;
• restrisico’s, leeftijdsgrenzen of maximale belastingen te begrijpen;
• veilig te handelen bij storing, schade, oververhitting of een lege batterij.

De risicoanalyse is hierbij leidend. Leg vast welk gevaar bestaat, welke ontwerpmaatregel het risico beperkt en welke resterende informatie de gebruiker nodig heeft. Lees daarvoor ook wat in een GPSR-risicoanalyse hoort.

Wanneer mag een handleiding achterwege blijven?

De GPSR-uitzondering is beperkt: instructies zijn niet verplicht wanneer het product veilig en volgens de bedoeling kan worden gebruikt zonder zulke instructies en veiligheidsinformatie. Dat kan passen bij eenvoudige producten zonder relevante gebruikskeuzes of verborgen restrisico’s.

Gebruik de uitzondering niet alleen omdat concurrenten geen handleiding meesturen of omdat de verpakking weinig ruimte biedt. Controleer minimaal:

• of montage, instelling of onderhoud nodig is;
• of verkeerd gebruik redelijkerwijs te verwachten is;
• of kinderen, ouderen of mensen met een beperking het product kunnen gebruiken;
• of waarschuwingen uit tests, normen of de risicoanalyse voortvloeien;
• of sectorspecifieke wetgeving instructies expliciet verplicht;
• of de distributeur of importeur ontbrekende informatie heeft gesignaleerd.

Welke productregels kunnen aanvullende eisen stellen?

Machines

Voor machines schrijft de toepasselijke machinewetgeving een gebruiksaanwijzing voor met onder meer installatie, gebruik, onderhoud en informatie over restrisico’s. Controleer de geldende overgang tussen de Machinerichtlijn en de Machineverordening en leg vast welke regels gelden op de datum waarop het product op de markt wordt gebracht.

Elektrische en radioapparatuur

Bij elektrische producten kunnen LVD, EMC en RED naast elkaar gelden. De instructies moeten relevante technische voorwaarden, veilig gebruik en waar toepasselijk frequentie- of software-informatie bevatten. Bekijk eerst wanneer EMC, LVD en RED gelden.

Speelgoed, persoonlijke beschermingsmiddelen en medische producten

Voor deze productgroepen gelden eigen waarschuwingen en instructie-eisen. Denk aan leeftijdswaarschuwingen, gebruiksbeperkingen, beschermingsniveau, onderhoud, levensduur en hygiëne. Een algemene GPSR-handleiding is dan niet genoeg; de sectorspecifieke voorschriften en relevante normen bepalen de inhoud.

Batterijen en chemische producten

Producten met batterijen kunnen informatie nodig hebben over opladen, temperatuur, vervanging, verwijdering en lekkage of brand. Chemische producten vallen mogelijk onder CLP en andere regels met verplichte etikettering, voorzorgsmaatregelen en gebruiksvoorschriften. Gebruik ook de checklist voor producten met batterijen.

Wat moet in een goede gebruiksaanwijzing staan?

De precieze inhoud verschilt per product, maar een praktische structuur bevat meestal:

1. Identificatie: productnaam, model, versie en fabrikant.
2. Beoogd gebruik: waarvoor het product wel en niet bedoeld is.
3. Doelgroep: toegestane gebruikers, leeftijd en benodigde deskundigheid.
4. Veiligheidswaarschuwingen: gevaren, verboden gebruik en restrisico’s.
5. Inhoud en controle: onderdelenlijst en controle op transportschade.
6. Montage of installatie: stappen, gereedschap, aansluitwaarden en omgeving.
7. Bediening: normale werking, instellingen en veilig stoppen.
8. Onderhoud en reiniging: intervallen, toegestane middelen en vervangingsdelen.
9. Storingen: veilige acties en situaties waarin gebruik moet stoppen.
10. Opslag en verwijdering: temperatuur, vocht, batterijen en afvalstromen.
11. Contactinformatie: fabrikant en waar nodig importeur of EU-verantwoordelijke partij.

Laat handleiding, productlabel, verpakking en technische documentatie dezelfde modelaanduidingen gebruiken. Lees ook wat op een productlabel moet staan.

Moet de gebruiksaanwijzing in het Nederlands?

De GPSR verlangt een taal die consumenten gemakkelijk begrijpen, zoals bepaald door de lidstaat waar het product wordt aangeboden. De NVWA geeft voor Nederlandse verkoop aan dat waarschuwingen en veiligheidsinstructies begrijpelijk moeten zijn. Voor informatie die veilig gebruik bepaalt, is Nederlands daarom de veilige en doorgaans vereiste keuze.

Een Engelstalige handleiding kan aanvullend worden meegeleverd, maar vervangt de Nederlandse veiligheidsinformatie niet. Een gebrekkige automatische vertaling is eveneens riskant: termen als “niet afdekken”, “alleen binnenshuis” of “spanningsloos maken” moeten ondubbelzinnig zijn. Zie voor de bredere taalregels welke productinformatie in het Nederlands beschikbaar moet zijn.

Mag de handleiding alleen digitaal worden geleverd?

Ga niet automatisch uit van alleen een QR-code of downloadlink. De GPSR spreekt over een product dat vergezeld gaat van duidelijke instructies en veiligheidsinformatie. Sectorspecifieke regels, geharmoniseerde normen en nationale handhaving kunnen bepalen welke informatie fysiek moet worden meegeleverd.

Een digitale handleiding is nuttig als aanvulling en voor uitgebreide informatie, maar zorg dat essentiële veiligheidswaarschuwingen bij levering en zonder technische drempel beschikbaar zijn. Als uitsluitend digitaal leveren wordt overwogen, documenteer dan de wettelijke basis, toegankelijkheid, versiebeheer en beschikbaarheid gedurende de verwachte levensduur.

Wie is verantwoordelijk voor de handleiding?

Fabrikant

De fabrikant bepaalt beoogd gebruik, voert de risicoanalyse uit en zorgt voor correcte instructies en veiligheidsinformatie. Bij private label kan de verkoper zelf fabrikant worden, ook als een andere fabriek het product maakt.

Importeur

Een importeur mag geen product op de markt brengen voordat hij heeft gecontroleerd dat de vereiste instructies en veiligheidsinformatie aanwezig zijn en voldoen aan de taalvereisten. Een ontbrekende Nederlandse vertaling klakkeloos na levering oplossen is geen goede controleprocedure.

Distributeur en webshop

Distributeurs en webshops moeten met de nodige zorg controleren dat relevante productinformatie aanwezig is. Zij mogen een product niet verder aanbieden wanneer zij weten of vermoeden dat het niet compliant of onveilig is. Online waarschuwingen moeten bovendien vóór aankoop zichtbaar zijn wanneer artikel 19 GPSR dat verlangt. Gebruik daarvoor de checklist voor GPSR-informatie op productpagina’s.

Handleiding als onderdeel van het technisch dossier

Bewaar de goedgekeurde handleiding, vertalingen en wijzigingshistorie in het technisch dossier. Koppel elke versie aan het juiste productmodel en aan de risicoanalyse. Wanneer hardware, software, accessoires of doelgroep veranderen, moet je beoordelen of de instructies eveneens moeten worden aangepast.

Controleer ook of waarschuwingen uit testrapporten en normen daadwerkelijk zijn verwerkt. Een technisch dossier met een oude handleiding voor een ander model levert weinig bewijs dat het verkochte product veilig kan worden gebruikt.

Veelgemaakte fouten

• aannemen dat een product “vanzelf spreekt” zonder dit in de risicoanalyse te onderbouwen;
• alleen een Engelstalige of slecht automatisch vertaalde handleiding leveren;
• essentiële veiligheidsinformatie uitsluitend achter een QR-code plaatsen;
• een generieke leveranciershandleiding gebruiken voor meerdere afwijkende modellen;
• waarschuwingen toevoegen zonder eerst het ontwerp veiliger te maken;
• montage, onderhoud, reiniging of verwijdering vergeten;
• label, verpakking, handleiding en conformiteitsverklaring verschillende modelnummers geven;
• sectorspecifieke instructie-eisen en relevante normen niet controleren;
• geen versie- en wijzigingsbeheer toepassen;
• de online productpagina los zien van fysieke veiligheidsinformatie.

Praktische eindcontrole

1. Bepaal alle toepasselijke algemene en sectorspecifieke productregels.
2. Koppel de noodzakelijke instructies aan gevaren en restrisico’s.
3. Controleer beoogd en redelijkerwijs voorzienbaar gebruik.
4. Schrijf kort, concreet en in een logische gebruiksvolgorde.
5. Maak essentiële waarschuwingen direct zichtbaar.
6. Vertaal door iemand met product- en taalbegrip.
7. Controleer illustraties, symbolen, waarden en modelnummers.
8. Test de instructies met representatieve gebruikers.
9. Archiveer de vrijgegeven versie en vertalingen.
10. Controleer verpakking en online aanbod op dezelfde informatie.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 28 augustus 2026 aan de hand van de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988, met name artikelen 9, 11, 12 en 19, de officiële Blue Guide 2022, de NVWA-uitleg over GPSR-verplichtingen en het RVO-overzicht van EU-producteisen. Productspecifieke wetgeving en normen kunnen aanvullende instructie- en taaleisen stellen.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 24 augustus 2026

Wat betekent fabrikant bij private label?

Bij private label laat een bedrijf een bestaand of speciaal ontwikkeld product door een andere partij produceren en verkoopt het onder een eigen handelsnaam of merk. In het dagelijks taalgebruik wordt de fabriek vaak de fabrikant genoemd. In productwetgeving draait het echter niet alleen om wie de machines bedient, maar ook om onder wiens naam of merk het product op de markt komt.

De GPSR definieert een fabrikant als een natuurlijke of rechtspersoon die een product vervaardigt, laat ontwerpen of laat vervaardigen en het onder zijn eigen naam of merk verhandelt. Artikel 13 maakt het nog explicieter: wie een product onder zijn eigen naam of merk op de markt brengt, wordt voor de GPSR als fabrikant beschouwd en krijgt de verplichtingen uit artikel 9.

Eigen naam of merk: waar ligt de grens?

Een eigen merklogo op het product is het duidelijkste geval. Hetzelfde geldt wanneer jouw naam als fabrikant op de verpakking, handleiding of productpagina staat en het product zo aan de consument wordt gepresenteerd. Ook een product dat door een leverancier wordt ontwikkeld maar uitsluitend onder jouw merk wordt verkocht, valt normaal onder de private-labelfabrikantrol.

Niet iedere vermelding van je bedrijfsnaam maakt je automatisch fabrikant. Een webshop moet zichzelf bijvoorbeeld als verkoper kunnen identificeren en een importeur moet wettelijk zijn eigen contactgegevens vermelden. Zolang het oorspronkelijke merk en de oorspronkelijke fabrikant duidelijk blijven en jij het product niet onder jouw naam of merk presenteert, blijf je doorgaans importeur of distributeur. De feitelijke presentatie en toepasselijke productwet zijn doorslaggevend.

Welke verplichtingen krijg je als private-labelfabrikant?

1. Toepasselijke wetgeving bepalen

Breng voor het exacte product alle relevante regels in kaart. Naast de GPSR kunnen bijvoorbeeld EMC, LVD, RED, RoHS, de Batterijverordening, speelgoedregels of andere sectorspecifieke voorschriften gelden. CE-markering is alleen toegestaan en verplicht wanneer het product onder toepasselijke CE-wetgeving valt.

2. Risicoanalyse uitvoeren

Onder de GPSR moet de fabrikant vóór het op de markt brengen een interne risicoanalyse uitvoeren. Beoordeel bedoeld en redelijkerwijs voorzienbaar gebruik, gebruikersgroepen, productkenmerken, gevaren, maatregelen en restrisico’s. Een generiek document van de leverancier is alleen bruikbaar als het aantoonbaar jouw exacte model, materialen, accessoires en merkuitvoering omvat. Bekijk daarvoor de praktische uitleg over de GPSR-risicoanalyse.

3. Technische documentatie samenstellen

Je dossier moet de veiligheid en conformiteit van jouw uitvoering aantonen. Denk aan productbeschrijving, ontwerp- en materiaalspecificaties, onderdelenlijsten, risicoanalyse, toegepaste normen, testresultaten, labels, instructies en versiebeheer. Bewaar niet alleen losse certificaten. Lees ook wat er in een technisch dossier hoort.

4. Conformiteitsbeoordeling en tests regelen

Controleer welke tests en beoordelingsprocedure de productwet vereist. In veel gevallen mag de fabrikant zelf de conformiteitsbeoordeling uitvoeren; soms is een aangemelde instantie nodig. Bestaande leveranciersrapporten kunnen onderdeel van het bewijs zijn, maar alleen na controle van modelmatch, normen, testscope, laboratorium en authenticiteit. Zie ook wanneer Chinese testrapporten bruikbaar zijn.

5. Product- en contactgegevens aanbrengen

Vermeld je naam, geregistreerde handelsnaam of merk en de wettelijk vereiste post- en elektronische contactgegevens. Zorg ook voor type-, batch- of serienummer waarmee het product traceerbaar is. Zet de informatie op het product, of waar de wet dat toestaat op verpakking of begeleidend document.

6. Instructies, waarschuwingen en online informatie verzorgen

Lever duidelijke veiligheidsinformatie in de taal die de consument gemakkelijk begrijpt. Voor de Nederlandse consumentenmarkt betekent dat doorgaans Nederlands. Bij online verkoop moeten de gegevens en waarschuwingen die artikel 19 GPSR verlangt al in het aanbod zichtbaar zijn. Controleer daarom ook welke productinformatie in het Nederlands beschikbaar moet zijn.

7. Productie en wijzigingen beheersen

Een positief getest monster is onvoldoende als latere productie afwijkt. Spreek materiaallijsten, kritieke componenten, toleranties, kwaliteitscontroles en wijzigingsmeldingen contractueel af. Beoordeel opnieuw wanneer de leverancier een batterij, voeding, kunststof, software, constructie of productielocatie wijzigt.

8. Na verkoop blijven monitoren

Houd klachten, retourredenen, incidenten en veiligheidsinformatie bij. Onderzoek signalen en neem corrigerende maatregelen wanneer een product onveilig of niet-conform blijkt. Dat kan een verkoopstop, waarschuwing, melding bij de autoriteit of terugroepactie betekenen.

Kan de leverancier fabrikant blijven?

Dat kan wanneer het product onder de naam of het merk van die leverancier op de markt blijft en jij uitsluitend importeert of distribueert. Je mag dan wel je eigen verplichte importeurs- of verkopersgegevens toevoegen. Presenteer jezelf niet als fabrikant als dat niet je rol is en laat de oorspronkelijke fabrikantinformatie zichtbaar.

Wil je toch jouw merk op het product zetten, ga er dan niet vanuit dat een formulering als “manufactured by supplier X for brand Y” de verantwoordelijkheid bij de fabriek houdt. De eigen-merkregel uit de productwetgeving is bepalend. Contractuele afspraken kunnen helpen om kosten, informatieplichten en regres tussen partijen te regelen, maar veranderen niet zonder meer wie de autoriteit als fabrikant aanspreekt.

Private label binnen en buiten de EU

Laat je in Nederland produceren en verkoop je onder eigen merk, dan ben je fabrikant. Laat je buiten de EU produceren, dan ben je eveneens fabrikant onder eigen merk en ben je bovendien de partij die het product de EU binnenbrengt. De praktische importhandelingen veranderen niets aan de zwaardere fabrikantrol.

Zit de merkhouder buiten de EU, dan is voor veel producten daarnaast een in de EU gevestigde verantwoordelijke marktdeelnemer nodig. Dat kan een importeur, gemachtigde of fulfilmentdienstverlener zijn, afhankelijk van de situatie en wetgeving. Die EU-partij vervangt niet automatisch de fabrikant en neemt niet alle ontwerpaansprakelijkheid over.

Veelgemaakte fouten

• denken dat de fabriek juridisch fabrikant blijft omdat zij het product fysiek maakt;
• een leverancierscertificaat zien als volledige overdracht van verantwoordelijkheid;
• een EU-conformiteitsverklaring op naam van de Chinese leverancier gebruiken terwijl jouw merk op het product staat;
• testrapporten accepteren zonder exacte model- en componentmatch;
• geen eigen risicoanalyse of productspecifiek dossier bijhouden;
• een CE-markering plaatsen zonder eerst vast te stellen welke CE-wetgeving geldt;
• productwijzigingen door de leverancier niet laten melden en beoordelen;
• alleen jouw handelsnaam vermelden zonder volledig post- en elektronisch contactadres;
• fabrikant-, importeur- en verantwoordelijke-persoongegevens door elkaar halen.

Stappenplan vóór je een private-labelproduct bestelt

1. Leg exact vast onder welke naam en welk merk het product wordt aangeboden.
2. Bepaal je wettelijke rol per toepasselijke productwet.
3. Maak een lijst van alle relevante EU- en Nederlandse regels en normen.
4. Vraag productspecificaties, risico-informatie, testrapporten en labelbestanden op.
5. Controleer of het bewijsmateriaal jouw exacte uitvoering en varianten dekt.
6. Voer of completeer de risicoanalyse en conformiteitsbeoordeling.
7. Stel technische documentatie en eventuele EU-conformiteitsverklaring op jouw juiste naam op.
8. Controleer product, verpakking, handleiding en online aanbod vóór verkoop.
9. Leg productiecontroles, wijzigingsmeldingen en toegang tot documenten contractueel vast.
10. Richt klachtenmonitoring en een procedure voor corrigerende maatregelen in.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 24 augustus 2026 aan de hand van de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988, met name de definities en artikelen 9 en 13, de Blue Guide 2022 van de Europese Commissie, Verordening (EU) 2019/1020 over markttoezicht en het officiële RVO-stappenplan voor CE-markering. Welke aanvullende verplichtingen gelden, hangt af van het product, de markt en de toepasselijke sectorspecifieke wetgeving.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat betekent verplichte Nederlandse productinformatie?

Productregels bepalen welke waarschuwingen, instructies en andere informatie de gebruiker in een begrijpelijke taal moet krijgen. Voor verkoop in Nederland moeten wettelijk voorgeschreven veiligheidsinstructies vaak in het Nederlands beschikbaar zijn. Niet elk technisch document hoeft automatisch te worden vertaald.

Voorbeeld: Een elektrisch apparaat kan een Nederlandstalige veiligheidsinstructie vereisen. Een Engelstalig laboratoriumrapport kan in andere situaties wel volstaan.

Er bestaat geen algemene regel dat alles Nederlands moet zijn

De taalvereiste hangt af van drie vragen: welke wetgeving op het product van toepassing is, wie de gebruiker is en om welk type informatie het gaat. De Algemene Productveiligheidsverordening, de GPSR, vormt het vangnet voor consumentenproducten. Voor bijvoorbeeld speelgoed, elektrische apparatuur, machines, persoonlijke beschermingsmiddelen of chemische producten gelden daarnaast sectorspecifieke regels.

De kern is steeds dat een consument de informatie moet kunnen begrijpen die nodig is om risico’s te herkennen en het product veilig te gebruiken. Voor een product dat in Nederland aan consumenten wordt aangeboden, is Nederlands daarom de aangewezen taal. Alleen een Engelstalige handleiding is voor de brede Nederlandse consumentenmarkt meestal geen veilige keuze.

Wat zegt de GPSR over instructies en waarschuwingen?

Artikel 9 lid 7 van Verordening (EU) 2023/988 verplicht de fabrikant een product te laten vergezellen van duidelijke instructies en veiligheidsinformatie in een taal die consumenten gemakkelijk kunnen begrijpen, zoals bepaald door de lidstaat waar het product wordt aangeboden. Artikel 11 legt dezelfde controleplicht bij de importeur.

De uitzondering is beperkt: informatie hoeft niet te worden toegevoegd wanneer het product ook zonder instructies en veiligheidsinformatie veilig en volgens de bedoeling van de fabrikant kan worden gebruikt. Gebruik die uitzondering terughoudend. Een ogenschijnlijk eenvoudig product kan nog steeds uitleg nodig hebben over montage, maximale belasting, hitte, kleine onderdelen, batterijen, onderhoud of verwijdering.

De online productpagina telt mee

Bij verkoop op afstand moet het aanbod onder artikel 19 GPSR onder meer verplichte waarschuwingen en veiligheidsinformatie tonen. Bied je het product op een Nederlandse webshop of marktplaats aan Nederlandse consumenten aan, dan hoort die informatie in begrijpelijk Nederlands te staan. Een foto van een verpakking waarop een waarschuwing nauwelijks leesbaar is, is geen betrouwbare vervanging voor duidelijke tekst op de productpagina.

Lees voor de overige online vereisten ook welke GPSR-informatie op een productpagina moet staan.

Welke informatie hoort waar?

Op het product of de verpakking

Productidentificatie en gegevens van de verantwoordelijke marktdeelnemers moeten op de wettelijk voorgeschreven plaats staan. Waarschuwingen die een gebruiker vóór of tijdens het gebruik direct moet zien, kunnen eveneens op het product of de verpakking horen. Plaats cruciale informatie niet alleen diep in een handleiding.

In de handleiding

Beschrijf wat nodig is voor veilige montage, installatie, bediening, reiniging, onderhoud, opslag en afdanking. Meertalige handleidingen zijn toegestaan, zolang het Nederlandse deel volledig, vindbaar en onderling consistent is. Een letterlijke machinevertaling zonder inhoudelijke controle kan juist nieuwe risico’s creëren.

Digitaal of op papier

Volgens de Europese Blue Guide kan een volledige instructieset in veel gevallen elektronisch worden aangeboden, tenzij specifieke productwetgeving anders bepaalt. Veiligheidsinformatie moet volgens deze uitleg in beginsel op papier beschikbaar zijn en een papieren versie van de volledige instructies moet op verzoek kosteloos beschikbaar kunnen zijn. Zet een QR-code daarom niet automatisch in als enige informatiedrager; controleer eerst de sectorspecifieke regels en de gebruiker.

CE-producten: kijk altijd naar de specifieke productwet

Bij CE-producten volgen taalvereisten uit de toepasselijke richtlijn of verordening. De Blue Guide vat als algemeen uitgangspunt samen dat instructies en veiligheidsinformatie beschikbaar moeten zijn in een taal die consumenten en andere eindgebruikers gemakkelijk begrijpen, zoals bepaald door de betrokken lidstaat. De fabrikant, importeur én distributeur moeten controleren dat de vereiste taalversies aanwezig zijn.

Ook de EU-conformiteitsverklaring heeft eigen regels. De Blue Guide vermeldt dat deze verklaring moet worden vertaald in de taal of talen die de lidstaat verlangt waar het product op de markt komt. Of de volledige verklaring bij het product moet zitten, een verkorte verklaring volstaat of toegang via een webadres is toegestaan, verschilt per productwet. Bekijk daarom naast de taal ook het verplichte formaat.

Het technische dossier is geen consumenteninformatie. Het moet de conformiteit aantonen en op verzoek beschikbaar zijn voor de toezichthouder. Een autoriteit kan verlangen dat relevante informatie wordt verstrekt in een officiële taal die zij begrijpt. Dat betekent niet dat ieder testrapport vooraf volledig naar het Nederlands moet worden vertaald.

Praktijkvoorbeeld: oplaadbare tafelventilator

Controleer bovendien of de vertaling past bij het exacte model. Een handleiding voor een netgevoede variant kan onjuiste informatie bevatten voor een model met lithiumbatterij. De GPSR-risicoanalyse bepaalt welke restrisico’s in waarschuwingen en instructies terug moeten komen.

Verantwoordelijkheid van importeur en private label

Als importeur kun je niet volstaan met de mededeling dat de buitenlandse leverancier alleen Engels levert. Je moet vóór het aanbieden controleren of de vereiste taalversie beschikbaar, correct en productspecifiek is. Verkoop je onder je eigen naam of merk, dan kun je onder de GPSR als fabrikant worden beschouwd en liggen de fabrikantverplichtingen bij jou.

Vraag de bronteksten, bewerkbare labelbestanden en versiehistorie daarom vroeg op. Meer hierover staat in welke documenten je bij import uit China moet opvragen.

Veelgemaakte fouten

• een Engelstalige handleiding zonder Nederlandse veiligheidsinformatie meesturen;
• alleen marketingtekst vertalen en waarschuwingen vergeten;
• een QR-code gebruiken zonder te controleren of papier verplicht blijft;
• een automatische vertaling publiceren zonder technische en juridische inhoudscontrole;
• waarschuwingen op product, handleiding en productpagina elkaar laten tegenspreken;
• een generieke vertaling gebruiken voor varianten met andere risico’s;
• denken dat pictogrammen iedere tekst kunnen vervangen;
• het technische dossier verwarren met informatie die aan de consument moet worden verstrekt.

Stappenplan voor webshops en importeurs

1. Bepaal alle toepasselijke EU- en Nederlandse productwetgeving.
2. Breng per verkoopland de vereiste talen in kaart.
3. Koppel waarschuwingen en instructies aan de productspecifieke risicoanalyse.
4. Controleer product, verpakking, handleiding en online aanbod afzonderlijk.
5. Laat technische vertalingen beoordelen door iemand die product en doelgroep begrijpt.
6. Controleer dat codes, modelnamen en adressen exact overeenkomen met het productdossier.
7. Beheer taalversies bij iedere product-, label- of leverancierswijziging.
8. Bewaar goedgekeurde bestanden en bewijs van controle in het technische dossier.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 23 augustus 2026 aan de hand van de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988, met name artikelen 9, 11 en 19, de Blue Guide 2022 van de Europese Commissie en de informatie van RVO over EU-producteisen. De precieze taal- en vormvereisten blijven afhankelijk van product, gebruiker, verkoopland en sectorspecifieke wetgeving.