Categorie: Import en leveranciers

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Importeer je een product uit China waarvoor CE-markering verplicht is? Dan mag je niet alleen afgaan op het CE-logo, een certificaat of de toezegging van de leverancier. Als EU-importeur moet je vóór verkoop controleren of de fabrikant de juiste conformiteitsprocedure heeft gevolgd, de product- en traceerbaarheidsgegevens kloppen, de vereiste instructies aanwezig zijn en de technische documentatie beschikbaar is.

Deze controle is breder dan documenten opvragen. Wil je eerst weten welke stukken je contractueel bij de leverancier moet verzamelen, lees dan welke documenten je bij import uit China opvraagt. Hier gaat het specifiek om de vraag: hoe bepaal je of de CE-onderbouwing werkelijk bij jouw product en levering past?

Wat is CE-markering?

De CE-markering is het teken waarmee een fabrikant aangeeft dat een product voldoet aan de toepasselijke Europese harmonisatieregels die CE-markering voorschrijven. Het is geen algemeen kwaliteitskeurmerk en de EU verleent geen standaard ‘CE-certificaat’ voor elk product.

Voorbeeld: Importeer je een lamp uit China, dan is een gedrukt CE-logo op de verpakking niet genoeg: je moet als importeur ook de bijbehorende onderbouwing en productinformatie controleren.

Waarom ben je als importeur zelf verantwoordelijk?

Een importeur is volgens de Europese Commissie een in de EU gevestigde persoon of onderneming die een product uit een niet-EU-land op de EU-markt brengt. De importeur moet nagaan of de fabrikant zijn verplichtingen heeft uitgevoerd. Een contract waarin de Chinese leverancier alle verantwoordelijkheid op zich neemt, heft jouw wettelijke controletaak dus niet op. Bron: Your Europe over productverplichtingen.

Verkoop je het product onder je eigen naam of merk? Dan kun je voor de productwetgeving als fabrikant worden gezien. Dat vraagt een zwaardere beoordeling dan alleen importeren. Bekijk daarvoor ook wanneer je fabrikant bent bij private label.

CE-markering uit China controleren: 7 stappen

1. Bepaal eerst of CE-markering verplicht is

CE geldt niet voor ieder product en is geen algemeen kwaliteitskeurmerk. Breng eerst het exacte producttype, de functie, doelgroep en technische kenmerken in kaart. Stel daarna vast welke EU-richtlijnen of verordeningen van toepassing zijn. Voor een elektrisch apparaat kunnen bijvoorbeeld meerdere regelkaders tegelijk gelden, zoals LVD, EMC, RED of RoHS. RVO benadrukt dat je ook andere veiligheids-, chemische en traceerbaarheidseisen moet controleren. Bron: RVO-stappenplan CE-markering.

Gebruik niet de leveranciersomschrijving als juridische productclassificatie. “USB-lamp”, “smart gadget” of “toy-like product” zegt nog niet welke regels gelden. Leg je eigen productscope en onderbouwing vast. Ons artikel over EMC, LVD en RED helpt bij elektrische en draadloze producten.

2. Controleer de identiteit van het product

Vergelijk modelnummer, handelsnaam, foto’s, vermogen, materialen, softwareversie en andere relevante kenmerken op alle bewijsstukken. De EU-conformiteitsverklaring, testrapporten, handleiding, verpakking en het geleverde product moeten aantoonbaar over dezelfde uitvoering gaan.

Let vooral op een rapport voor een “vergelijkbaar model”. Een ander stekkertype, accupakket, voeding, radiochip, behuizing of materiaal kan de beoordeling veranderen. Vraag de leverancier verschillen schriftelijk te verklaren en laat zo nodig aanvullende tests uitvoeren.

3. Beoordeel de EU-conformiteitsverklaring

Controleer onder meer de fabrikant, productidentificatie, toepasselijke wetgeving, gebruikte normen, datum, naam en handtekening van de bevoegde ondertekenaar. De verklaring moet logisch aansluiten op het product en de uitgevoerde conformiteitsbeoordeling. Een document met alleen een logo, algemene productnaam en stempel is geen overtuigende EU-conformiteitsverklaring.

Gebruik onze controlepunten voor de EU-conformiteitsverklaring om ontbrekende of tegenstrijdige informatie te signaleren.

4. Controleer testrapporten inhoudelijk

Kijk niet alleen naar “pass” op de eerste pagina. Controleer het laboratorium, de opdrachtgever, het geteste model, foto’s, testdatum, normversie, meetresultaten en eventuele beperkingen. Verifieer rapportnummers waar mogelijk bij het laboratorium. Bekijk ook of de tests samen alle relevante eisen afdekken.

Een vrijwillig “CE certificate” kan de wettelijk vereiste procedure niet vervangen. Soms mag de fabrikant zelf beoordelen; voor bepaalde productcategorieën is een aangemelde instantie verplicht. De toepasselijke wetgeving bepaalt welke route geldt. Lees aanvullend hoe je testrapporten van een Chinese leverancier controleert.

5. Controleer notified body en nummer alleen waar relevant

Staat er een viercijferig nummer naast het CE-logo of verwijst een document naar een notified body? Zoek dan in de officiële NANDO-database of de instantie bestaat én voor de betreffende wetgeving en productgroep is aangemeld. Een geldig organisatienummer bewijst nog niet dat die instantie jouw product of procedure heeft beoordeeld.

Ontbreekt een notified body? Dat is niet automatisch fout: bij veel producten is zelfbeoordeling toegestaan. Andersom is een laboratoriumrapport niet automatisch een besluit van een notified body. Houd deze rollen uit elkaar.

6. Controleer markering, labels en instructies op het geleverde product

Controleer de fysieke levering of een representatief productiemonster. De CE-markering moet correct, zichtbaar, leesbaar en duurzaam zijn aangebracht volgens de toepasselijke regels. Controleer daarnaast de fabrikantgegevens, jouw importeursgegevens, type-, partij- of serienummer, waarschuwingen en benodigde instructies. De taal moet passen bij het land waarin je verkoopt. De Europese Commissie noemt deze controles expliciet bij de importeursverplichtingen. Bron: Europese Commissie over importeurs en distributeurs.

RVO waarschuwt voor een op CE lijkend “China Export”-logo. Dat logo toont geen naleving van EU-productregels. Controleer dus niet alleen of er twee letters staan, maar vergelijk de vorm met het officiële CE-logo en beoordeel vooral de volledige onderbouwing. RVO heeft deze informatie op 24 september 2026 gecontroleerd: CE-markering en het Chinese CE-logo.

7. Borg dossier, productie en wijzigingen

Leg je controle vast in een vrijgaveformulier per model en leverancier. Noteer welke documenten zijn beoordeeld, welke afwijkingen zijn opgelost en welke productversie is goedgekeurd. Spreek af dat de leverancier wijzigingen in componenten, materialen, fabriek, software of verpakking vooraf meldt. Een goedgekeurd monster helpt niet als latere productiebatches ongemeld veranderen.

RVO adviseert importeurs van producten van buiten de EER om te controleren of de CE-markering juist is toegepast en schriftelijk vast te leggen dat technische documentatie beschikbaar komt wanneer de markttoezichthouder daarom vraagt. Bron: RVO over producteisen bij import. Zie ook wat er in een technisch dossier hoort.

Rode vlaggen bij een Chinese leverancier

• De leverancier zegt dat CE voor alle EU-producten hetzelfde werkt.
• De modelnummers op product, verklaring en testrapport verschillen zonder technische vergelijking.
• Je ontvangt alleen een certificaat, maar geen onderliggende rapporten of conformiteitsverklaring.
• Het rapport toont andere productfoto’s, componenten of een andere voeding dan de bestelde uitvoering.
• De genoemde richtlijnen, verordeningen of normen passen niet bij de productfunctie.
• De fabrikant wil technische documentatie niet beschikbaar houden voor een verzoek van de toezichthouder.
• Importeursgegevens, traceerbaarheidsnummer, waarschuwingen of Nederlandstalige instructies ontbreken waar die verplicht zijn.
• Wijzigingen in productie kunnen worden doorgevoerd zonder jouw voorafgaande goedkeuring.

Eén rode vlag bewijst niet altijd dat het product onveilig is, maar is wel reden om de vrijgave te pauzeren. Vraag aanvullend bewijs, laat de dossiermatch beoordelen of laat gericht hertesten voordat je bestelt of verkoopt.

Waarom een CE-logo alleen niet genoeg is

De NVWA controleerde in 2025 bij gasnet-onafhankelijke gasgeisers niet alleen CE en opschriften, maar ook verklaringen, risicobeoordelingen, instructies en technische dossiers. Bij 20 van de 23 onderzochte toestellen waren tekortkomingen; bij alle overtredingen werd de verkoop gestopt totdat herstel plaatsvond. Dit onderzoek geldt voor een specifieke productgroep, maar laat praktisch zien waarom een labelcontrole alleen onvoldoende is. Bron: NVWA-inspectieresultaten gasgeisers 2025.

Veelgestelde vragen

Is een CE-certificaat van de leverancier voldoende?

Nee. CE is geen algemene vergunning die één certificaat bewijst. Je moet controleren welke wetgeving geldt, welke beoordelingsroute is gevolgd en of verklaring, dossier, tests, labels en instructies bij het geleverde model passen.

Moet ik elk product zelf opnieuw laten testen?

Niet altijd. De toepasselijke wetgeving en kwaliteit van het bestaande bewijs bepalen welke aanvullende beoordeling nodig is. Zijn identiteit, scope, normversie of rapportauthenticiteit onzeker, dan kan verificatie of gericht hertesten wel noodzakelijk zijn.

Ben ik verantwoordelijk als de Chinese fabrikant de CE-markering heeft aangebracht?

Ja, je houdt als EU-importeur eigen verplichtingen. Je moet vóór het op de markt brengen verifiëren dat de fabrikant de juiste stappen heeft gezet en dat het product en de vereiste informatie voldoen. Bij non-conformiteit mag je het product niet zomaar verkopen.

Wat moet ik vóór de eerste bestelling regelen?

Maak een productspecificatie, bepaal de toepasselijke regels, leg de vereiste documenten en tests vast, controleer een productiemonster en neem wijzigingsbeheer en toegang tot technische documentatie op in je leveranciersafspraken.

Start met een productgerichte controle

Welke regels en bewijsstukken nodig zijn, hangt af van het exacte product, de techniek en jouw rol. Start met de KeurMatch productcheck om de relevante verplichtingen en controlepunten per product in kaart te brengen.

Bijgewerkt op 26 september 2026. Dit artikel biedt algemene informatie en vervangt geen juridische of technische beoordeling van een specifiek product.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat is een importeur volgens EU-productregels?

Een importeur is in de Europese productwetgeving doorgaans een in de EU gevestigd bedrijf dat een product uit een land buiten de EU voor het eerst op de EU-markt aanbiedt. ‘Importeur’ is dus een juridische rol, niet alleen degene die het pakket bezorgt.

Voorbeeld: Een Nederlandse webshop die lampen rechtstreeks uit China inkoopt en hier verkoopt, kan EU-importeur zijn. Daardoor krijgt de webshop eigen controle- en informatieplichten.

Een EU-importeur is juist in de Europese Unie gevestigd

De titel “importeur buiten de EU” wordt vaak gebruikt voor iemand die producten uit China, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten of een ander derde land invoert. Juridisch formuleert de GPSR het nauwkeuriger: een importeur is een natuurlijke of rechtspersoon die in de Unie is gevestigd en een product uit een derde land op de EU-markt brengt.

De fabriek of verkoper buiten de EU is dus niet de Europese importeur. Ook een douane-expediteur, fulfilmentpartij of vervoerder is niet automatisch de importeur voor productwetgeving. Kijk naar de feitelijke handelsketen: welke EU-partij koopt of laat invoeren en brengt het product voor het eerst op de EU-markt?

Wat moet je vóór invoer en verkoop controleren?

1. Bepaal alle toepasselijke productregels

Begin bij het exacte product, de uitvoering, gebruikersgroep en bestemming. De GPSR is het algemene vangnet voor consumentenproducten. Daarnaast kunnen onder meer CE-wetgeving voor elektrische producten, speelgoedregels, RoHS, REACH, de Batterijverordening, energie-etikettering, WEEE/AEEA en nationale registratieverplichtingen gelden.

Douanecode, invoerrechten en btw zeggen niets over productveiligheid. Een product kan correct zijn ingeklaard en toch niet verkocht mogen worden omdat documentatie, labels, tests of veiligheidsinformatie ontbreken.

2. Controleer of de fabrikant zijn werk heeft gedaan

Artikel 11 GPSR verplicht importeurs vóór het op de markt brengen te controleren dat het product aan de algemene veiligheidseis voldoet en dat de fabrikant de relevante verplichtingen uit artikel 9 heeft uitgevoerd. Controleer onder meer of een interne risicoanalyse en technische documentatie bestaan, het product identificeerbaar is en de fabrikant zijn correcte contactgegevens heeft vermeld.

Vraag niet alleen of documenten “aanwezig” zijn. Beoordeel of ze het exacte model, de actuele onderdelen en jouw levering dekken. Lees daarom ook welke documenten je bij import uit China moet opvragen.

3. Verifieer tests en conformiteitsdocumenten

Voor CE-producten controleer je de toepasselijke richtlijnen of verordeningen, conformiteitsbeoordeling, CE-markering, EU-conformiteitsverklaring en technische onderbouwing. Een los “CE certificate” is meestal geen vervanging voor het volledige dossier. Controleer bij testrapporten laboratorium, opdrachtgever, productfoto’s, modelnummers, normen, versies, resultaten en eventuele afwijkingen.

Bij twijfel helpt het artikel over testrapporten van een Chinese leverancier en het overzicht van de verplichte onderdelen van een EU-conformiteitsverklaring.

4. Controleer product, verpakking en handleiding

Vergelijk het fysieke product met het dossier. Kloppen model, type, batch- of serienummer, technische waarden, fabrikantgegevens, eventuele CE-markering en waarschuwingen? Controleer dat instructies en veiligheidsinformatie voor Nederlandse consumenten begrijpelijk Nederlands zijn wanneer die voor veilig gebruik nodig zijn.

Let erop dat jouw importeurslabel verplichte informatie van de fabrikant niet afdekt. Bij online verkoop moet de productpagina bovendien de onder artikel 19 GPSR vereiste fabrikant- en EU-marktdeelnemergegevens, productidentificatie en waarschuwingen tonen.

Welke gegevens moet de importeur zelf vermelden?

Onder de GPSR vermeldt de importeur zijn naam, geregistreerde handelsnaam of merk, postadres en elektronisch adres. Als een ander contactpunt wordt gebruikt, moet ook dat duidelijk zijn. De informatie staat op het product of, wanneer plaatsing daarop niet mogelijk is, op de verpakking of in een begeleidend document. Sectorspecifieke wetgeving kan strengere plaatsingsregels geven.

Bewaarplicht voor technische documentatie

De GPSR verlangt dat de importeur een kopie van de technische documentatie gedurende tien jaar na het op de markt brengen beschikbaar houdt voor markttoezichtautoriteiten. De relevante stukken moeten op verzoek kunnen worden verstrekt. Voor sectorspecifieke wetgeving kunnen andere details of bewaartermijnen gelden.

“De leverancier heeft alles” is geen voldoende beheersmaatregel wanneer je documenten niet tijdig kunt verkrijgen. Maak vóór betaling en verzending afspraken over toegang tot tekeningen, materiaalspecificaties, risicoanalyse, testresultaten, verklaringen, labelbestanden en wijzigingsinformatie. Bouw een eigen beheerd dossier op; zie wat in een technisch dossier hoort.

Opslag en vervoer mogen de veiligheid niet aantasten

Zolang het product onder jouw verantwoordelijkheid valt, mogen opslag- en transportcondities de veiligheid of conformiteit niet in gevaar brengen. Denk aan vocht, temperatuur, schokken, beschadigde verpakkingen, verkeerde stapeling of onjuist vervoer van lithiumbatterijen. Leg ontvangstcontroles, quarantaine van afwijkende partijen en vrijgavecriteria vast.

Bij serie-import hoort ook controle of latere batches gelijk blijven aan het beoordeelde product. Een leverancier kan zonder duidelijke melding onderdelen, kunststof, voeding, batterij, software of productielocatie wijzigen. Daarmee kan eerder bewijs onbruikbaar worden.

Wat doe je bij twijfel of een onveilig product?

Heb je reden om te denken dat een product niet aan de GPSR-verplichtingen voldoet, dan mag je het niet op de markt brengen totdat het probleem is opgelost. Is het product gevaarlijk, informeer dan de fabrikant en zorg dat de bevoegde autoriteiten via de Safety Business Gateway worden geïnformeerd.

Blijkt een al verkocht product gevaarlijk of niet-conform, neem dan zonder onnodige vertraging passende maatregelen. Dat kan bestaan uit verkoopstop, correctie, waarschuwing, uit de handel nemen of terugroepen. Werk samen met fabrikant, distributeurs, platforms en toezichthouders en documenteer besluitvorming en uitgevoerde acties.

Importeur, verantwoordelijke persoon en gemachtigde zijn niet hetzelfde

Voor producten van een fabrikant buiten de EU moet een verantwoordelijke marktdeelnemer in de EU aanwezig zijn. De importeur vervult die rol vaak automatisch. Een buiten-EU-fabrikant kan voor bepaalde taken ook een gemachtigde aanwijzen. Ontbreken fabrikant, importeur en gemachtigde, dan kan een fulfilmentdienstverlener onder de markttoezichtregels de relevante EU-partij zijn.

Een gemachtigde neemt alleen schriftelijk omschreven taken over en wordt daardoor niet de fabrikant. Ook voorkomt een gemachtigde niet automatisch dat jouw bedrijf importeur is wanneer jij het product uit het derde land op de EU-markt brengt.

Douaneverplichtingen staan naast product compliance

Voor commerciële invoer heb je doorgaans ook te maken met een EORI-nummer, goederencode, douaneaangifte, invoerrechten, btw, oorsprong en eventueel invoerbeperkingen. Deze formaliteiten lopen naast productwetgeving. Incoterms zoals DDP of FOB verdelen kosten en logistieke risico’s, maar bepalen niet zelfstandig wie onder de GPSR of CE-wetgeving importeur is.

Controleer daarnaast producentenverantwoordelijkheid. Wie producten of verpakkingen voor het eerst op de Nederlandse markt brengt, kan registratie-, inzamelings- en rapportageplichten krijgen voor bijvoorbeeld verpakkingen, elektronica, batterijen of textiel.

Veelgemaakte fouten

• aannemen dat de douanecontrole bewijst dat het product veilig en verkoopbaar is;
• alleen een certificaat opvragen en geen risicoanalyse, specificaties of volledige rapporten;
• niet controleren of documenten en testmonster overeenkomen met de geleverde batch;
• importeursgegevens alleen op de website zetten en niet op de juiste fysieke drager;
• alleen Engelstalige veiligheidsinformatie voor Nederlandse consumenten leveren;
• het importeurslabel over fabrikant- of waarschuwingsinformatie plakken;
• geen afspraken maken over product- en componentwijzigingen;
• de eigen merknaam gebruiken zonder te beseffen dat je fabrikant kunt worden;
• geen procedure hebben voor klachten, incidenten en terugroepacties;
• douane-, productveiligheids- en UPV-verplichtingen door elkaar halen.

Praktisch stappenplan voor importeurs

1. Bepaal wie het product juridisch als eerste op de EU-markt brengt.
2. Classificeer product, gebruikers en toepasselijke regelgeving.
3. Controleer fabrikant, productidentificatie en contactgegevens.
4. Vraag risicoanalyse, technische documentatie, tests en verklaringen op.
5. Vergelijk documenten met monster, verpakking en bestelde uitvoering.
6. Regel correcte Nederlandse instructies en veiligheidswaarschuwingen.
7. Breng je importeursgegevens op de wettelijk toegestane plaats aan.
8. Controleer online productinformatie vóór publicatie.
9. Leg ontvangst-, opslag-, batch- en wijzigingscontroles vast.
10. Bewaar documentatie en richt melding, correctie en recall in.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 25 augustus 2026 aan de hand van de geconsolideerde Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988, met name de definities en artikelen 11, 16 en 19, de Blue Guide 2022 van de Europese Commissie, Verordening (EU) 2019/1020 over markttoezicht, de officiële Europese Safety Business Gateway en de RVO-informatie over producteisen bij import. De precieze verplichtingen hangen af van het product, de handelsketen en sectorspecifieke wetgeving.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat is een testrapport?

Een testrapport beschrijft welke onderzoeken of metingen aan een product zijn uitgevoerd en wat daaruit kwam. Het kan helpen bij het aantonen van veiligheid en naleving van normen, maar alleen als het rapport bij het juiste product, de juiste testmethode en de toepasselijke eisen hoort.

Voorbeeld: Een Chinese leverancier kan een rapport voor een ouder model van een oplader meesturen. Dat bewijst niet automatisch dat jouw huidige model aan alle Europese eisen voldoet.

De herkomst van het rapport is niet de hoofdvraag

Veel importeurs vragen zich af of een “Chinees rapport” juridisch wel geldig is. De betere vraag is: bewijst dit rapport dat het product dat ik daadwerkelijk verkoop aan de toepasselijke EU-eisen voldoet? Een degelijk rapport van een competent laboratorium buiten de EU kan bruikbaar zijn. Een rapport van een Europees laboratorium kan juist onvoldoende zijn wanneer het een ander model, een oude norm of slechts één onderdeel betreft.

Volgens de Europese Commissie blijft de fabrikant verantwoordelijk voor de conformiteitsbeoordeling, het technisch dossier en de EU-conformiteitsverklaring. Verkoop je onder je eigen naam of merk, dan word je doorgaans als fabrikant gezien. Als importeur moet je vóór het op de markt brengen controleren of de fabrikant de vereiste beoordeling en documentatie heeft geregeld.

Wanneer kun je het rapport gebruiken?

Controleer eerst welk juridisch traject geldt

Niet ieder product doorloopt dezelfde conformiteitsprocedure. Bij veel CE-producten mag de fabrikant interne productiecontrole toepassen. Een extern laboratorium kan dan tests uitvoeren, maar de fabrikant blijft verantwoordelijk voor de gekozen normen, het volledige bewijs en de verklaring.

Wanneer is een aangemelde instantie nodig?

Sommige productregels en situaties vereisen een beoordeling door een notified body of aangemelde instantie. Zo’n organisatie moet voor de betreffende wetgeving en taak door een EU-lidstaat zijn aangewezen en in NANDO staan. Een testhuis in Shenzhen dat zichzelf “CE approved” noemt, is daarmee niet automatisch een aangemelde instantie.

De Blue Guide vermeldt dat een aangemelde instantie testresultaten van de fabrikant kan meewegen wanneer zij daarvoor de volledige verantwoordelijkheid aanvaardt en motiveert waarom zij die resultaten accepteert. Je kunt een extern leveranciersrapport dus niet zelfstandig gebruiken om een verplichte notified-body-stap over te slaan.

Zo controleer je een leveranciersrapport stap voor stap

1. Classificeer het product. Bepaal welke EU-wetgeving en essentiële eisen van toepassing zijn.
2. Maak een productspecificatie. Leg merk, model, materialen, onderdelen, voeding, software en varianten vast.
3. Vraag het volledige rapport. Neem geen genoegen met een “CE certificate”, voorblad of test summary.
4. Controleer de modelmatch. Vergelijk rapportfoto’s, labels, tekeningen, componentenlijst en samples met jouw productieproduct.
5. Controleer normen en testscope. Beoordeel of alle relevante eigenschappen en risico’s zijn getest met passende versies.
6. Verifieer het laboratorium. Controleer naam, contactgegevens, rapportnummer en eventuele accreditatie rechtstreeks bij de uitgevende organisatie.
7. Controleer wijzigingen. Vraag schriftelijk welke componenten, software of leveranciers sinds de test zijn veranderd.
8. Verbind het rapport aan het dossier. Leg vast welke eis door welk rapport of ander bewijsstuk wordt onderbouwd.
9. Laat hiaten oplossen. Vraag aanvullende tests of laat zelf een verificatietest uitvoeren wanneer de onderbouwing onzeker is.

Is laboratoriumaccreditatie verplicht?

Niet voor iedere zelfverklaarde conformiteitsroute schrijft de wet voor dat alle tests door een geaccrediteerd extern laboratorium worden uitgevoerd. Accreditatie kan wél belangrijk bewijs zijn dat een laboratorium competent is voor een bepaalde testmethode. Kijk daarbij naar de concrete scope: een algemene vermelding van ISO/IEC 17025 betekent niet automatisch dat juist jouw norm binnen de accreditatie valt.

Wanneer de toepasselijke wetgeving een aangemelde instantie voorschrijft, gaat het bovendien niet alleen om laboratoriumaccreditatie. Controleer in de officiële NANDO-database of de instantie is aangewezen voor de juiste wetgeving, productgroep, module en taak.

Waarom een echt rapport toch onvoldoende kan zijn

Authenticiteit is slechts één laag. Een volledig en echt rapport kan alsnog onbruikbaar zijn omdat het verkeerde product is getest of omdat de testscope te beperkt is. Het rapport moet deel uitmaken van een samenhangend technisch dossier met productbeschrijving, risicoanalyse, ontwerpgegevens, labels, instructies en een correcte EU-conformiteitsverklaring.

Lees daarom ook het verschil tussen een CE-certificaat, testrapport en EU-conformiteitsverklaring en welke stukken thuishoren in een technisch dossier.

Wanneer opnieuw testen of aanvullend bewijs vragen?

• het merk, model of type in het rapport wijkt af van het verkoopproduct;
• kritieke onderdelen zoals voeding, batterij, antenne, radiochip, motor of behuizing zijn gewijzigd;
• firmware beïnvloedt radio-, veiligheids- of beveiligingsfuncties;
• de gebruikte norm is ingetrokken, gewijzigd of niet passend voor het product;
• het rapport behandelt slechts één richtlijn terwijl meerdere regels gelden;
• testresultaten, foto’s, afwijkingen of ondertekening ontbreken;
• het laboratorium of rapportnummer kan niet worden geverifieerd;
• klachten, incidenten of markttoezicht wijzen op een risico dat niet is beoordeeld.

Opnieuw testen betekent niet altijd dat iedere test vanaf nul moet. Een deskundige gap-analyse kan bepalen welke eerdere resultaten bruikbaar blijven en welke deeltests nodig zijn. Leg die beoordeling wel aantoonbaar vast.

Veelgemaakte fouten bij import uit China

• alleen zoeken naar het woord “PASS” en de meetresultaten niet lezen;
• aannemen dat een leveranciermodel automatisch gelijk is aan het private-labelmodel;
• een rapport voor één materiaal of component presenteren als bewijs voor het complete product;
• accreditatielogo’s niet controleren bij laboratorium of accreditatie-instantie;
• een RED-, EMC- of LVD-rapport gebruiken zonder de overige productregels te beoordelen;
• na een prijs- of componentwijziging niet vragen wat in productie is aangepast;
• de EU-conformiteitsverklaring klakkeloos door de leverancier laten invullen;
• denken dat de leverancier juridisch verantwoordelijk wordt zodra hij een rapport mailt.

Gebruik voor het bredere inkoopdossier ook de checklist producten uit China importeren: welke documenten moet je opvragen? en controleer bij elektronica welke EMC-, LVD- en RED-regels relevant zijn.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 21 augustus 2026 aan de hand van de Blue Guide 2022 van de Europese Commissie, de officiële informatie over aangemelde instanties en NANDO, de EU-uitleg over CE-markering en verantwoordelijkheid van fabrikanten en de Algemene Productveiligheidsverordening (EU) 2023/988. De precieze bewijs- en beoordelingsvereisten volgen altijd uit de wetgeving die op het concrete product van toepassing is.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat is productcompliance bij import uit China?

Productcompliance betekent dat een product en de bijbehorende informatie voldoen aan de wettelijke eisen voor de markt waarop je het verkoopt. Bij invoer uit China gaat het niet alleen om douanezaken: de EU-importeur moet ook controleren of de juiste productregels zijn gevolgd.

Voorbeeld: Koop je speelgoed in China voor verkoop in Nederland, dan zijn een factuur en een afbeelding van een CE-logo op zichzelf niet genoeg om de productveiligheid aan te tonen.

Waarom één certificaat nooit genoeg is

Wanneer je goederen uit China in de EU in de handel brengt, ben je doorgaans de importeur. Volgens de Europese Commissie moet een importeur vóór marktintroductie controleren dat de fabrikant de juiste conformiteitsbeoordeling heeft uitgevoerd, technische documentatie heeft opgesteld, verplichte markeringen en traceerbaarheidsgegevens heeft aangebracht en de juiste instructies en veiligheidsinformatie meelevert.

Een document met de titel “CE Certificate” beantwoordt die vragen niet automatisch. Veel CE-producten worden door de fabrikant zelf beoordeeld. Een commercieel certificaat kan bovendien alleen een beperkt testonderdeel of een ander model betreffen. Begin daarom bij productclassificatie en documenteer daarna per wettelijke eis welk bewijs nodig is. Gebruik bij CE-producten daarnaast de controlelijst voor CE-markering bij import uit China om de onderbouwing te toetsen aan de daadwerkelijke levering.

Stap 1: leg het exacte product vast

Vraag eerst een door de leverancier bevestigde productspecificatie. Zonder vaste configuratie kun je testrapporten en verklaringen niet aan het verkochte product koppelen.

• fabrikantsnaam, fabrieksadres en contactgegevens;
• productnaam, model-, type-, batch- en artikelnummer;
• duidelijke foto’s van product, typeplaatje, verpakking en accessoires;
• materialen, afmetingen, gewicht en bedoeld gebruik;
• stuklijst of Bill of Materials, inclusief kritieke componenten;
• elektrische gegevens, adapter, stekker, accu, firmware en draadloze functies;
• alle varianten die je wilt verkopen en de technische verschillen ertussen.

Leg in de koopovereenkomst vast dat wijzigingen in materialen, componenten, fabriek, software of subleveranciers niet zonder jouw schriftelijke goedkeuring mogen plaatsvinden. Een geldig rapport kan zijn waarde verliezen wanneer de productie later afwijkt van het geteste monster.

Stap 2: vraag om de wettelijke onderbouwing

Vraag originele, volledige rapporten

Accepteer geen losse voorpagina, screenshot of leverancierssamenvatting. Een bruikbaar testrapport bevat doorgaans productfoto’s, identificatie van het testmonster, toegepaste norm en editie, meetresultaten, afwijkingen en gegevens van het laboratorium. Controleer het rapportnummer zo mogelijk rechtstreeks bij het laboratorium.

Beoordeel ook of alle relevante productfuncties zijn getest. Bij een draadloos elektrisch product kunnen bijvoorbeeld verschillende kaders spelen, waaronder radioapparatuur, elektrische veiligheid, elektromagnetische compatibiliteit, RoHS, batterijen en algemene productveiligheid. Eén EMC-rapport dekt die andere onderwerpen niet.

Stap 3: controleer labels, verpakking en handleiding

Vraag ontwerpen op vóór de productie start. Controle achteraf is duurder en kan betekenen dat een complete partij opnieuw moet worden gelabeld of verpakt.

• product- en typeplaatje met model- of batchidentificatie;
• naam en contactgegevens van fabrikant en, waar vereist, importeur of EU-verantwoordelijke;
• CE-markering of andere wettelijke symbolen, maar alleen wanneer toepasselijk;
• productspecifieke waarschuwingen, leeftijdsgrenzen en gebruiksbeperkingen;
• handleiding en veiligheidsinformatie in de benodigde taal of talen;
• verpakkings-, batterij-, WEEE-, textiel- of andere sectorspecifieke informatie;
• de informatie die ook op jouw online productpagina zichtbaar moet worden.

Voor Nederlandse consumenten moet noodzakelijke veiligheidsinformatie gemakkelijk te begrijpen zijn. Een automatische vertaling zonder inhoudelijke controle kan gevaarlijke instructies opleveren. Laat vertalingen aansluiten op het geteste product en de risicoanalyse.

Stap 4: houd compliance en douane uit elkaar

Documenten voor veilige en wettige marktintroductie zijn niet hetzelfde als documenten voor verzending en inklaring. Voor importformaliteiten kunnen onder meer nodig zijn:

• handelsfactuur met koper, verkoper, aantallen, prijs, Incoterm en duidelijke omschrijving;
• paklijst met colli, gewichten en afmetingen;
• juiste HS- of goederencode en bij invoer de toepasselijke TARIC-code;
• vervoersdocument, zoals bill of lading, air waybill of vrachtbrief;
• bewijs of verklaring van oorsprong wanneer een regeling dat verlangt;
• eventuele invoervergunning, certificaat of inspectiedocument voor gereguleerde goederen;
• jouw EORI-nummer en correcte douaneaangifte.

Vrijgave door de douane is geen productgoedkeuring. De EU-bron Your Europe wijst erop dat goederen daarnaast aan technische, veiligheids-, gezondheids- of milieueisen moeten voldoen. Een correcte factuur of douanecode bewijst dus niet dat het product veilig of conform is.

Stap 5: controleer vóór bestelling, monster en productie

1. Classificeer het product. Bepaal functies, doelgroep, verkooplanden en toepasselijke regels.
2. Vraag het documentpakket op. Doe dit vóór aanbetaling of grote bestelling.
3. Controleer authenticiteit en productmatch. Vergelijk modelnummers, foto’s, componenten en normversies.
4. Bestel een representatief monster. Laat zo nodig aanvullende tests of een dossierbeoordeling uitvoeren.
5. Keur labels en instructies goed. Doe dit vóór massaproductie.
6. Leg productieafspraken vast. Beschrijf wijzigingsbeheer, inspectierecht en herstel bij afwijkingen.
7. Voer partijcontrole uit. Vergelijk productie met het goedgekeurde monster en de documentatie.
8. Bewaar een traceerbaar dossier. Koppel documenten aan leverancier, model, batch en verkoopperiode.

Rode vlaggen bij een leverancier

• de leverancier stuurt alleen een “CE certificate” zonder volledige rapporten;
• modelnummer of foto’s verschillen van jouw product;
• het rapport staat op naam van een andere fabrikant zonder verklaarde relatie;
• kritieke onderdelen ontbreken in de rapportage;
• normen zijn verouderd of niet relevant voor de productfunctie;
• de fabriek weigert het technische dossier of wijzigingsinformatie te delen;
• labels worden pas na verscheping gemaakt;
• de leverancier belooft dat “customs clearance” gelijkstaat aan EU-compliance.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 14 augustus 2026 aan de hand van Your Europe over verplichtingen van fabrikanten en importeurs, Your Europe over douaneprocedures bij invoer, het officiële Nederlandse stappenplan productveiligheid voor importeurs en de NVWA-uitleg over importeurs onder de GPSR. De exacte vereisten volgen uit de toepasselijke productwetgeving.