Categorie: Chemische stoffen en marktbeperkingen

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Een REACH-verklaring is een leveranciersdocument waarin je vastlegt welke REACH-eisen voor een product zijn beoordeeld en waarop de conclusie berust. Er bestaat geen algemeen verplicht Europees formulier met die naam. Een bruikbare verklaring vermeldt het exacte product, de beoordeelde stoffenlijsten en beperkingen, de onderliggende informatie en de datum. Zij vervangt geen verplichte stofinformatie, veiligheidsinformatieblad of eventuele registratie of melding.

Dit artikel bevat een praktisch REACH-verklaring voorbeeld voor voorwerpen, zoals kleding, accessoires, kabels en huishoudelijke artikelen. Voor stoffen en mengsels, zoals lijm of schoonmaakmiddelen, is een andere beoordeling nodig. Lees voor dat bredere kader REACH voor webshops en importeurs.

Wat zijn REACH en een REACH-verklaring?

REACH is de Europese stoffenverordening. De naam staat voor Registratie, Evaluatie, Autorisatie en beperking van chemische stoffen. De regels kunnen ook belangrijk zijn voor gewone consumentenproducten, bijvoorbeeld door verboden of beperkte stoffen in materialen. Een REACH-verklaring is een document van een leverancier over de beoordeelde REACH-eisen; het is geen universeel officieel EU-certificaat.

Voorbeeld: Importeer je sieraden, dan kan het nodig zijn te controleren of het metaal voldoet aan de toepasselijke beperkingen voor bepaalde stoffen. Een losse verklaring zonder onderbouwing geeft nog geen zekerheid.

Is een REACH-verklaring verplicht?

De Nederlandse REACH en CLP Helpdesk legt uit dat de REACH-verklaring geen formeel concept onder de verordening is. Bedrijven gebruiken de term voor informatie over onder meer registratie, veilig gebruik en de aanwezigheid van zeer zorgwekkende stoffen.

Een zakelijke klant, inkoper of platform kan zo’n verklaring als inkoopvoorwaarde vragen. Dat is iets anders dan een wettelijke plicht om precies dat document te gebruiken. De verplichtingen die achter de verklaring liggen, kunnen wél gelden. Vraag daarom eerst wat de afnemer wil weten: kandidaatlijststoffen, specifieke beperkingen, registratie van stoffen of een combinatie daarvan.

Maak onderscheid tussen de kandidaatlijst en beperkingen

Kandidaatlijst: informatie over SVHC-stoffen

Bevat een voorwerp een stof op de ECHA-kandidaatlijst boven 0,1 gewichtsprocent, dan geldt onder REACH artikel 33 een informatieplicht. Zakelijke afnemers moeten voldoende informatie voor veilig gebruik krijgen, met minimaal de stofnaam. Consumenten krijgen die informatie op verzoek kosteloos binnen 45 dagen.

Bij samengestelde producten geldt de beoordeling ook voor onderdelen die zelf een voorwerp blijven. Middel de concentratie dus niet zonder meer over het gewicht van het complete product. De officiële ECHA-richtsnoeren voor stoffen in voorwerpen beschrijven deze aanpak. Meer over vervolgverplichtingen lees je in SVHC-stoffen controleren en melden.

Bijlage XVII: voorwaarden en verboden per toepassing

De beperkingen uit bijlage XVII hebben een andere functie. Zij stellen voorwaarden aan bepaalde stoffen, mengsels en voorwerpen. De toepassing, grenswaarde, ingangsdatum en uitzonderingen verschillen per vermelding. Een verklaring over alleen de kandidaatlijst zegt daarom niet dat alle toepasselijke beperkingen zijn gecontroleerd.

Omgekeerd betekent aanwezigheid van een kandidaatlijststof boven 0,1% niet automatisch dat het voorwerp verboden is. Je moet de informatieplicht en eventuele meldplichten beoordelen én apart nagaan of een beperking geldt. Vermijd één ongespecificeerd vinkje ‘REACH akkoord’ voor deze verschillende controles.

Wat zet je in een bruikbare verklaring?

Onderstaande onderdelen zijn een praktische aanbeveling voor een controleerbaar leveranciersdocument. Het is geen wettelijk vastgesteld sjabloon.

• Afzender en rol: bedrijfsnaam, adres, contactpersoon en positie in de keten, bijvoorbeeld fabrikant, importeur of distributeur.
• Productidentificatie: handelsnaam, model, artikelnummer, relevante kleuren, materiaalvarianten en revisie. Voeg bij meerdere producten een afgebakende bijlage toe.
• Reikwijdte: welke onderdelen en materialen zijn meegenomen? Geef aan of verpakking apart is beoordeeld.
• Kandidaatlijst: de exact gebruikte publicatie- of updatedatum van de lijst en de conclusie per relevant voorwerp.
• Beperkingen: de toepasselijke vermeldingen uit bijlage XVII, de getoetste voorwaarden en de gebruikte wetsversie.
• Bewijsstukken: verwijzingen naar materiaalgegevens, leveranciersverklaringen, beoordelingsnotities en eventuele testrapporten.
• Uitkomst en beperkingen: welke claims zijn onderbouwd, welke stoffen zijn aanwezig en welke informatie ontbreekt nog?
• Beheer: datum, documentversie, verantwoordelijke persoon en afspraken over wijzigingen.

REACH-verklaring voorbeeld voor voorwerpen

Gebruik dit invulmodel pas nadat de productgegevens en bewijsstukken zijn beoordeeld. Het model is geen certificaat van KeurMatch en geen verklaring dat een onbekend product voldoet. Verwijder ongebruikte opties en vul elke conclusie met verifieerbare gegevens in.

1. Identificatie en scope

Document: leveranciersverklaring REACH – voorwerpen
Documentnummer en versie: [nummer / versie]
Datum: [datum]
Verklarende onderneming: [naam, adres en rol]
Contactpersoon: [naam en contactgegevens]
Product(en): [naam, model, artikelnummer en revisie]
Beoordeelde varianten: [kleuren, materialen en uitvoeringen]
Onderdelen en verpakking: [exacte reikwijdte; verwijzing naar bijlage]

2. Beoordeling van kandidaatlijststoffen

Wij hebben de in dit document genoemde voorwerpen beoordeeld aan de hand van de ECHA-kandidaatlijst met publicatie-/updatedatum [datum]. De beoordeling is gebaseerd op [materiaalgegevens, verklaringen en/of rapportnummers met datum].

Kies uitsluitend de onderbouwde uitkomst:
A. Op basis van de genoemde bewijsstukken bevat geen van de beoordeelde voorwerpen een kandidaatlijststof in een concentratie boven 0,1 gewichtsprocent.
B. De volgende voorwerpen bevatten een kandidaatlijststof boven 0,1 gewichtsprocent: [onderdeel, stofnaam, CAS-/EG-nummer indien beschikbaar en concentratie of bereik]. De informatie voor veilig gebruik is: [concrete informatie of verwijzing naar bijlage].
C. De beoordeling is nog onvolledig voor: [onderdelen/stoffen]. Voor deze onderdelen wordt geen conclusie over de kandidaatlijst afgegeven.

3. Toepasselijke beperkingen

Voor de vermelde producten en hun beoogde toepassingen zijn de volgende vermeldingen uit bijlage XVII van Verordening (EG) 1907/2006 beoordeeld: [vermeldingsnummers en voorwaarden]. Gebruikte versie en beoordelingsdatum: [gegevens]. De uitkomst per vermelding en de onderbouwing staan in [bijlage of dossierverwijzing]. Niet beoordeelde toepassingen of varianten: [omschrijving].

4. Onderbouwing en wijzigingsbeheer

Onderliggende documenten: [documentnummer, leverancier/laboratorium, monster of model, datum en reikwijdte].
Wijzigingsafspraak: relevante veranderingen in materialen, receptuur, onderdelen, leverancier of beoordeelde regelgeving worden opnieuw beoordeeld. De afnemer wordt geïnformeerd wanneer de verstrekte conclusie of veiligheidsinformatie verandert.
Verantwoordelijke: [naam en functie].
Plaats, datum en ondertekening: [gegevens].

De verklaring betreft uitsluitend de hierboven afgebakende beoordeling. Verplichtingen rond registratie, kennisgeving, SCIP, veiligheidsinformatiebladen en andere productwetgeving worden waar van toepassing afzonderlijk beoordeeld.

Zo controleer je een ontvangen REACH-verklaring

Leg het document naast de bestelde uitvoering. Een verklaring voor een zwarte kunststof uitvoering hoeft niet ook een rode versie met andere pigmenten af te dekken. Hetzelfde geldt voor een andere coating, kabel, sluiting of productielocatie.

• Match het product: vergelijk model, revisie, materiaal en bijlagen met je inkooporder en productspecificatie.
• Controleer de datum van de lijst: een nieuwe handtekening maakt een beoordeling tegen een oude kandidaatlijst niet actueel.
• Splits de claims: staat er alleen iets over SVHC, of zijn de relevante beperkingen ook beoordeeld?
• Vraag de onderbouwing: welk bewijs ondersteunt de conclusie voor juist deze materialen en onderdelen?
• Laat hiaten uitleggen: vraag aanvullingen bij ontbrekende varianten, onbekende stoffen of onduidelijke monsters.
• Leg je beoordeling vast: bewaar de ontvangen versie, je controlevragen, antwoorden en de uiteindelijke beslissing bij het product.

Bij import buiten de EU is een leveranciersdocument onderdeel van je eigen controle. De ILT benadrukt dat verplichtingen afhangen van de stof en je rol in de keten. Lees ook welke documenten je bij import uit China opvraagt.

Wanneer heb je aanvullend onderzoek nodig?

Een verklaring is moeilijk te beoordelen wanneer de leverancier niet kan aangeven welke materialen zijn gebruikt of op welke informatie de conclusie berust. Overweeg dan gericht materiaalonderzoek. Ook een wisseling van coating, kunststof of subleverancier kan een aanleiding zijn om opnieuw te beoordelen.

Laat een laboratorium het onderzoeksplan afstemmen op product, materiaal en relevante beperking. Een generieke ‘REACH-test’ zonder omschreven stoffenpakket beantwoordt geen duidelijke vraag. Controleer in elk rapport welke monsters en stoffen daadwerkelijk zijn onderzocht. Een niet-aangetroffen stof in één monster bewijst niet dat alle stoffen in alle batches afwezig zijn. Bekijk de uitleg over producttesten en laboratoriumkeuze.

Veelgemaakte fouten

• ‘REACH-gecertificeerd’ gebruiken zonder uitleg. Vermeld liever wie welke producteigenschappen heeft beoordeeld en welk bewijs beschikbaar is.
• ‘SVHC-vrij’ schrijven terwijl alleen de 0,1%-drempel is getoetst. Onder de drempel is niet hetzelfde als volledig afwezig.
• Een RoHS-document meesturen als volledig REACH-bewijs. De stoffen, reikwijdte en verplichtingen verschillen.
• Een verklaring voor een hele catalogus gebruiken zonder productlijst. Dan is onduidelijk welke modellen zijn afgedekt.
• Verplichtingen wegschrijven met een disclaimer. Een voorbehoud in een leveranciersdocument heft wettelijke informatie- of beperkingsplichten niet op.

Veelgestelde vragen

Is er een officieel REACH-verklaring voorbeeld van de EU?

Er is geen algemeen verplicht formulier voor een document met de naam REACH-verklaring. Gebruik een productgerichte opzet en toets welke wettelijke informatie daadwerkelijk moet worden verstrekt. Een afnemer kan daarnaast een eigen format vragen.

Is een REACH-verklaring hetzelfde als een EU-conformiteitsverklaring?

Nee. Een leveranciersverklaring over REACH heeft een andere functie dan de EU-conformiteitsverklaring bij toepasselijke CE-wetgeving. REACH alleen geeft geen grond voor CE-markering. Zie het invulmodel voor een EU-conformiteitsverklaring voor het verschil.

Hoe lang blijft de verklaring geldig?

Er is geen algemene vaste geldigheidsduur voor deze handelsverklaring. De informatie moet blijven passen bij het product en de relevante eisen. Beoordeel wijzigingen in de kandidaatlijst, toepasselijke beperkingen, materialen en leveranciers. Een contractuele jaarlijkse herbevestiging kan nuttig zijn, maar vervangt die inhoudelijke controle niet.

Kan ik bij een onbekende samenstelling ‘geen SVHC’ invullen?

Nee. Ontbrekende informatie is geen bewijs van afwezigheid. Benoem de ontbrekende gegevens en vraag onderbouwing. Gebruik de onvolledige verklaring niet als definitieve vrijgave van het product.

Vervangt deze verklaring een veiligheidsinformatieblad?

Nee. Voor stoffen en mengsels kan een veiligheidsinformatieblad verplicht zijn. Een algemene leveranciersverklaring vervangt dat document niet. Voor een gewoon voorwerp moet juist worden nagegaan welke informatie over stoffen in dat voorwerp nodig is.

Laat je leveranciersdocumenten beoordelen

Wil je weten welke chemische producteisen en bewijsstukken bij jouw assortiment passen? Start met de KeurMatch ProductCheck. Verzamel daarbij je modelgegevens, materiaaloverzicht en ontvangen verklaringen: daarmee kan een ontbrekende controle concreet worden aangewezen.

Officiële bronnen

• Nederlandse REACH en CLP Helpdesk: wat is een REACH-verklaring?
• ECHA: Guidance on requirements for substances in articles
• Publicatiebureau EU: stoffen in voorwerpen en samengestelde producten
• ECHA: informatie over REACH-beperkingen
• ECHA: actuele kandidaatlijst
• ILT: toezicht op chemische stoffen in mengsels en producten

Bronnen geraadpleegd op 5 oktober 2026. Het invulmodel is een praktische documentopzet; bepaal de toepasselijke verplichtingen en onderbouwing voor het concrete product.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Kort antwoord: een afzonderlijk, door de wet voorgeschreven ‘RoHS-certificaat’ bestaat niet. Voor een elektrisch of elektronisch product dat onder RoHS valt, moet de fabrikant de conformiteit beoordelen, de technische documentatie samenstellen, een EU-conformiteitsverklaring afgeven en de CE-markering aanbrengen. Leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en laboratoriumrapporten kunnen belangrijk bewijs zijn, maar vervangen die juridische verklaring niet.

Voor webshops en importeurs is daarom niet de vraag of een leverancier een document met het woord certificate kan sturen, maar of het complete bewijs aantoonbaar bij het juiste product, de juiste uitvoering en de actuele wettelijke eisen hoort.

Wat is RoHS en waarom vraagt iemand om bewijs?

RoHS is een Europese richtlijn die het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur beperkt. De afkorting staat voor Restriction of Hazardous Substances. De wet draait om de samenstelling van het product, niet om een algemeen keurmerk.

Voorbeeld: Bij een elektrische lamp kun je bijvoorbeeld moeten aantonen dat de relevante onderdelen aan de RoHS-stofbeperkingen voldoen. Welke documenten daarvoor geschikt zijn, staat verderop in dit artikel.

Wat bedoelt een leverancier met een RoHS-certificaat?

De term ‘RoHS-certificaat’ wordt in de handel voor verschillende documenten gebruikt. Het kan gaan om een testverslag van een laboratorium, een samenvattend certificaat, een leveranciersverklaring of alleen een verklaring dat een product ‘RoHS compliant’ is. Die documenten hebben niet automatisch dezelfde bewijskracht.

De geconsolideerde RoHS-richtlijn 2011/65/EU schrijft geen los officieel RoHS-certificaat voor. De wettelijke kern is dat de fabrikant aantoont dat het product voldoet, de onderbouwing bewaart en dit verklaart in de EU-conformiteitsverklaring. Lees voor toepassingsgebied en stoffen eerst de KeurMatch-uitleg RoHS: wat is het en voor welke elektrische producten geldt de richtlijn?.

Welke documenten tellen als RoHS-bewijs?

Goed RoHS-bewijs bestaat meestal uit meerdere lagen. Het ene document legt de juridische verantwoordelijkheid vast; andere documenten onderbouwen waarom de verklaring terecht is afgegeven.

1. De EU-conformiteitsverklaring

De EU-conformiteitsverklaring, vaak aangeduid als EU Declaration of Conformity of DoC, is de formele verklaring van de fabrikant. Als RoHS op het product van toepassing is, moet de verklaring naar Richtlijn 2011/65/EU verwijzen. Eén verklaring mag daarnaast ook andere toepasselijke CE-wetgeving noemen, zoals EMC, LVD of RED.

De verklaring moet onder meer het product identificeerbaar maken, de fabrikant noemen en bevoegd zijn ondertekend. Een compleet invulmodel staat in EU-conformiteitsverklaring: voorbeeld en invulmodel. Een DoC zonder aantoonbare onderbouwing is echter alleen een bewering; de technische documentatie moet laten zien waarop die bewering rust.

2. De technische documentatie

De technische documentatie verbindt het eindproduct aan de gebruikte onderdelen en materialen. Zij beschrijft hoe de fabrikant heeft beoordeeld dat de concentratie van de beperkte stoffen binnen de grenswaarden blijft en of een geldige vrijstelling is toegepast. Het dossier moet voldoende specifiek zijn voor het model, de uitvoering en relevante wijzigingen.

Een bruikbare opbouw bevat bijvoorbeeld een productbeschrijving, stuklijst, materiaal- en leveranciersinformatie, risicobeoordeling, verklaringen, testresultaten, toepasselijke vrijstellingen en wijzigingsbeheer. Zie ook wat er in een technisch dossier moet staan.

3. Leveranciersverklaringen en materiaaldeclaraties

Een leveranciersverklaring kan geschikt ondersteunend bewijs zijn als zij herleidbaar is tot het exacte onderdeel of materiaal. Controleer minimaal de fabrikant, onderdeelcode, versie of revisie, datum, toepasselijke RoHS-versie, eventuele vrijstelling en de bevoegde ondertekenaar.

Een generieke verklaring voor ‘all our products’ zonder onderdeelnummers, samenstelling of geldigheidsdatum is zwak bewijs. Het risico neemt verder toe wanneer een leverancier vaak wisselt van materiaal, fabriek of subleverancier en er geen procedure voor wijzigingsmeldingen bestaat.

4. Laboratoriumrapporten

Een laboratoriumrapport levert analytisch bewijs voor de onderzochte monsters en meetpunten. Het is vooral nuttig bij materialen met een hoger risico, twijfel over leveranciersinformatie, afwijkende productieseries of een controle van kritieke componenten. Een rapport bewijst niet vanzelf dat iedere uitvoering van het volledige eindproduct voldoet.

Let daarom op de monsteridentificatie, foto’s, model- en onderdeelnummers, analysemethode, geteste homogene materialen, meetresultaten, laboratoriumscope en rapportdatum. Een samenvattend certificaat zonder het onderliggende rapport maakt deze controle vaak onmogelijk. Meer aandachtspunten staan in Product laten testen: zo kies je een laboratorium.

Wat verlangt RoHS juridisch van de fabrikant?

Artikel 7 van de RoHS-richtlijn verplicht de fabrikant onder meer om de toepasselijke conformiteitsbeoordeling uit te voeren, technische documentatie op te stellen, de EU-conformiteitsverklaring af te geven en CE-markering aan te brengen. De verklaring en technische documentatie moeten gedurende tien jaar nadat het product in de handel is gebracht beschikbaar blijven.

Artikel 13 bepaalt dat de EU-conformiteitsverklaring vermeldt dat aan de RoHS-eisen is voldaan, de structuur uit bijlage VI volgt en actueel wordt gehouden. Met de verklaring neemt de fabrikant verantwoordelijkheid voor de conformiteit van het product.

De CE-markering is dus geen afzonderlijk bewijsstuk en evenmin een testresultaat. Het is het zichtbare teken dat de fabrikant verklaart dat het product aan alle toepasselijke Europese harmonisatiewetgeving voldoet. Het verschil tussen deze documenten wordt verder uitgelegd in CE-certificaat, testrapport en EU-conformiteitsverklaring.

Welke rol speelt EN IEC 63000?

EN IEC 63000:2018 is de geharmoniseerde norm voor technische documentatie bij de beoordeling van elektrische en elektronische producten op beperkte stoffen. De Europese Commissie heeft de referentie gepubliceerd in Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/659.

De norm ondersteunt een risicogerichte bewijsaanpak. Afhankelijk van het risico en de betrouwbaarheid van de leverancier kan het dossier bestaan uit contractuele afspraken, leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en/of analytische testresultaten. Dat betekent niet dat testen nooit nodig is, maar ook niet dat elk materiaal in elk product standaard volledig in een laboratorium moet worden onderzocht.

De fabrikant moet kunnen motiveren waarom de gekozen informatie voldoende betrouwbaar is. Bij een onbekende leverancier, een hoog-risicomateriaal of tegenstrijdige documenten is aanvullende verificatie logischer dan bij een stabiel onderdeel met traceerbare, recente materiaalgegevens.

Wanneer is een RoHS-test zinvol?

Gerichte analyse is vooral zinvol wanneer documentatie ontbreekt of onzeker is. Denk aan soldeerverbindingen, metalen coatings, kabelmantels, zachte kunststoffen, pigmenten of goedkope componenten waarvan de materiaalsamenstelling kan variëren. Ook een onverwachte leverancierswijziging of een productaanpassing kan aanleiding zijn om opnieuw te beoordelen of te testen.

RoHS-grenswaarden gelden per homogeen materiaal, niet als gemiddelde over het hele product. Een volledig product vermalen en alleen één totaaluitslag rapporteren kan daardoor onvoldoende inzicht geven. Het testplan moet aansluiten op de risicoanalyse en de afzonderlijke materialen die niet mechanisch verder kunnen worden gescheiden.

Gebruik testresultaten bovendien alleen voor andere modellen wanneer aantoonbaar dezelfde materialen, componenten en productieprocessen worden gebruikt. Een rapport voor één connector of printplaat mag niet zonder onderbouwing als bewijs voor een complete productfamilie worden gepresenteerd.

Wat moet een importeur of webshop controleren?

Een importeur uit een land buiten de EU heeft een eigen controleplicht. Vóór het product op de markt komt, moet de importeur onder meer nagaan of de fabrikant de conformiteitsbeoordeling heeft uitgevoerd, de technische documentatie heeft opgesteld, de vereiste documenten beschikbaar zijn en het product de juiste CE-markering en identificatie draagt.

1. Bepaal of RoHS geldt. Leg vast waarom het product wel of niet binnen het toepassingsgebied valt en controleer eventuele uitzonderingen.
2. Koppel ieder document aan het exacte product. Titel, model, SKU, foto, versie en stuklijst moeten op elkaar aansluiten.
3. Controleer de EU-conformiteitsverklaring. RoHS moet worden genoemd als de richtlijn van toepassing is; controleer fabrikant, adres, model, datum en ondertekening.
4. Beoordeel de onderbouwing. Vraag traceerbare verklaringen, materiaaldata en gerichte testrapporten op voor de kritieke onderdelen.
5. Controleer vrijstellingen. Noteer het vrijstellingsnummer, de toepassingsvoorwaarden en de geldigheidsduur; een verlopen of verkeerd toegepaste vrijstelling maakt het dossier onbetrouwbaar.
6. Regel wijzigingsbeheer. Spreek af dat wijzigingen in materiaal, subleverancier, component of productie vooraf worden gemeld.
7. Bewaar de bewijsset. Zorg dat documenten snel beschikbaar zijn voor markttoezicht en gedurende de vereiste termijn kunnen worden teruggevonden.

Koop je buiten de EU in, combineer deze controle dan met de bredere stappen uit CE-markering bij import uit China controleren en documenten opvragen bij import uit China.

Wanneer ben je zelf fabrikant?

Verkoop je een product onder je eigen naam of merk, of wijzig je het product zodanig dat de conformiteit kan worden beïnvloed, dan kun je juridisch als fabrikant worden gezien. Je kunt de verantwoordelijkheid dan niet afschuiven op een buiten-Europese fabriek of een handelsplatform.

Dat betekent dat de EU-conformiteitsverklaring, technische documentatie en productidentificatie bij jouw rol moeten passen. Lees hierover verder in Wanneer ben je fabrikant bij private label?.

Rode vlaggen bij een RoHS-certificaat

• het document noemt geen exact model, onderdeelnummer of revisie;
• de naam op het document is niet de werkelijke fabrikant of is niet te herleiden;
• een test van één component wordt als bewijs voor het hele product gebruikt;
• het rapport noemt alleen ‘PASS’ zonder meetwaarden, monsters of methode;
• de gebruikte RoHS-versie, stoffenlijst of vrijstelling is verouderd;
• de EU-conformiteitsverklaring noemt RoHS niet, terwijl de richtlijn wel geldt;
• documenten hebben tegenstrijdige data, modelnamen of fabrikanten;
• er is geen procedure voor wijzigingen in materialen en leveranciers;
• een logo, badge of marketingclaim wordt gepresenteerd als wettelijk bewijs.

Eén rode vlag hoeft niet direct te betekenen dat het product niet voldoet. Zij is wel een reden om de bewijsketen te stoppen, de afwijking te laten verklaren en aanvullende informatie of onderzoek te vragen vóór verkoop.

Praktische beslisroute

1. Start met het product en de wettelijke scope. Bevestig dat het om elektrische of elektronische apparatuur gaat en welke uitzonderingen of vrijstellingen mogelijk relevant zijn.
2. Maak de stuklijst risicogericht. Markeer materialen en onderdelen met een hoger risico op lood, cadmium, kwik, zeswaardig chroom, PBB, PBDE of de vier beperkte ftalaten.
3. Verzamel bewijs per kritisch onderdeel. Gebruik recente en herleidbare leveranciersverklaringen, materiaaldeclaraties en waar nodig testdata.
4. Beoordeel inconsistenties. Controleer namen, modellen, versies, data, vrijstellingen en de relatie tussen monsters en het eindproduct.
5. Leg de conclusie vast. Documenteer waarom het bewijs voldoende is en welke aanvullende controles periodiek of na een wijziging nodig zijn.
6. Werk de EU-conformiteitsverklaring bij. Vermeld RoHS en alle andere toepasselijke CE-wetgeving in één consistente verklaring.

Veelgestelde vragen

Is een RoHS-certificaat verplicht?

Nee. De RoHS-richtlijn verplicht geen afzonderlijk officieel certificaat. Verplicht zijn, afhankelijk van de rol, onder meer de conformiteitsbeoordeling, technische documentatie, EU-conformiteitsverklaring en CE-markering. Een commercieel certificaat of testrapport kan wel deel uitmaken van de onderbouwing.

Moet RoHS op de EU-conformiteitsverklaring staan?

Ja, wanneer Richtlijn 2011/65/EU op het product van toepassing is. De verklaring moet de toepasselijke harmonisatiewetgeving noemen. Eén EU-conformiteitsverklaring kan RoHS combineren met andere toepasselijke CE-regels.

Is een leveranciersverklaring voldoende?

Soms als onderdeel van een risicogericht dossier, maar niet automatisch. De verklaring moet actueel, betrouwbaar en herleidbaar zijn tot het exacte materiaal of onderdeel. De fabrikant blijft verantwoordelijk voor de beoordeling en moet kunnen uitleggen waarom de verklaring voldoende zekerheid geeft.

Is laboratoriumonderzoek altijd verplicht?

Nee. RoHS schrijft geen universele volledige laboratoriumtest voor ieder product voor. Testen is wel verstandig of noodzakelijk wanneer de beschikbare informatie onvoldoende betrouwbaar is, materialen een hoger risico hebben of documenten elkaar tegenspreken.

Bewijst een CE-markering dat een product RoHS-conform is?

Nee. De CE-markering is een verklaring van de fabrikant en geen onafhankelijk keurmerk. Zij toont niet welke analyses zijn uitgevoerd. De technische documentatie en EU-conformiteitsverklaring moeten de claim ondersteunen.

Mag een importeur vertrouwen op een PDF van de leverancier?

Niet zonder inhoudelijke controle. De importeur moet nagaan of de documentatie bij het product past en of de fabrikant zijn verplichtingen heeft uitgevoerd. Bij twijfel mag het product niet op de markt worden gebracht totdat de conformiteit is hersteld of aangetoond.

Laat je RoHS-bewijs controleren

Een map met certificaten is nog geen sluitend technisch dossier. KeurMatch controleert of de bewijsstukken juridisch en technisch op elkaar aansluiten, of documenten bij het juiste product horen en waar aanvullend bewijs nodig is.

Officiële bronnen

• Richtlijn 2011/65/EU (RoHS), geconsolideerde tekst per 1 juli 2026 – EUR-Lex
• RoHS Directive – Europese Commissie
• Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/659 over EN IEC 63000:2018 – EUR-Lex
• RoHS-toezicht op producten – Inspectie Leefomgeving en Transport

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 24 september 2026

SVHC-stoffen zijn zeer zorgwekkende stoffen op de kandidaatlijst van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA). Verkoop of importeer je een voorwerp met meer dan 0,1 gewichtsprocent van zo’n stof, dan kunnen informatieplichten en een melding in de SCIP-database gelden. Voor producenten en importeurs kan daarnaast onder voorwaarden een afzonderlijke REACH-kennisgeving aan ECHA nodig zijn.

Dit artikel gaat specifiek over voorwerpen, zoals een kabel, speelgoedonderdeel of tas. Voor stoffen en mengsels gelden deels andere REACH-regels. Lees voor het bredere kader REACH voor webshops en importeurs.

Wat betekent SVHC en waar vind je de actuele lijst?

SVHC staat voor substance of very high concern. De ECHA-kandidaatlijst bevat stoffen die wegens ernstige eigenschappen zijn geïdentificeerd. De lijst verandert: controleer daarom bij een nieuw product en na een update opnieuw de exacte stofidentiteit (naam, CAS- of EG-nummer) in de officiële kandidaatlijst. Vermelding op die lijst betekent niet automatisch dat elk gebruik verboden is; er kunnen wel direct informatie- en meldplichten ontstaan.

Wanneer geldt de grens van 0,1%?

De drempel is meer dan 0,1% van het gewicht van het betreffende voorwerp. Bij een samengesteld product beoordeel je ook de afzonderlijke onderdelen die zelf een voorwerp zijn. Verdunnen over het gewicht van het hele product kan daardoor een relevante stof in een klein onderdeel maskeren. Vraag je leverancier om gegevens per onderdeel en per stof, niet slechts een algemene uitspraak over het complete product.

Voorbeeld: een elektronische lamp bevat een kabel met een kandidaatlijststof in de kunststof mantel. Onderzoek de relevante component en de concentratie daarin. Een globale ‘REACH compliant’-verklaring zonder materiaal- en modelverwijzing geeft onvoldoende basis om de drempel te beoordelen.

Welke informatie geef je aan zakelijke klanten en consumenten?

Bij een voorwerp boven de drempel moet de leverancier voldoende informatie voor veilig gebruik doorgeven aan professionele afnemers; minimaal de naam van de kandidaatlijststof. Vraagt een consument erom, dan moet de leverancier die informatie kosteloos binnen 45 kalenderdagen verstrekken. Leg vast wie de vraag beantwoordt en waar de actuele stofgegevens staan. De informatieplicht ontstaat zodra de stof op de kandidaatlijst staat en de drempel is overschreden.

Wanneer moet je een SCIP-melding doen?

De SCIP-database is bedoeld om informatie over kandidaatlijststoffen in voorwerpen beschikbaar te maken voor afvalverwerking en andere betrokkenen. Leveranciers die zulke voorwerpen met een concentratie boven 0,1% op de EU-markt brengen, moeten in beginsel de relevante informatie bij ECHA indienen. Controleer jouw rol in de keten en of een beschikbare vereenvoudigde indieningsroute bruikbaar is; een melding door de fabrikant mag je niet zonder controle gelijkstellen aan een afgedekte verplichting van jouw onderneming.

Verzamel voor de indiening onder meer een nauwkeurige voorwerpidentificatie, de betrokken stof, de plaats of het materiaal van die stof en informatie voor veilig gebruik. De SCIP-uitleg voor leveranciers van ECHA beschrijft de reikwijdte en de beschikbare routes.

Is een REACH-kennisgeving naast SCIP nodig?

Dat is een andere plicht. Producenten en importeurs moeten volgens artikel 7 lid 2 REACH doorgaans bij ECHA kennisgeven wanneer een kandidaatlijststof in de relevante voorwerpen boven 0,1% aanwezig is én de totale hoeveelheid van die stof meer dan één ton per producent of importeur per jaar bedraagt. Er bestaan uitzonderingen, bijvoorbeeld als blootstelling onder normale of redelijkerwijs te verwachten gebruiksomstandigheden inclusief verwijdering kan worden uitgesloten, of wanneer de stof al voor dat gebruik is geregistreerd. Controleer de voorwaarden afzonderlijk; een SCIP-melding vervangt deze kennisgeving niet.

Praktische controle voor webshop of importeur

• Maak een overzicht van modellen, varianten en afzonderlijke onderdelen of materialen.
• Vraag leveranciers om stofidentiteit, concentratie, meetmethode en relevante testrapporten per model; controleer de onderlinge match.
• Vergelijk de stoffen met de actuele kandidaatlijst en toets de 0,1%-grens per relevant voorwerp.
• Bepaal per rol of communicatie aan afnemers, consumentenafhandeling, SCIP en de afzonderlijke REACH-kennisgeving spelen.
• Bewaar de onderbouwing en werk die bij wanneer materialen, leveranciers of de kandidaatlijst veranderen.

Een leveranciersverklaring is een startpunt, geen vervanging voor een inhoudelijke controle. Zie ook hoe je testrapporten van een Chinese leverancier beoordeelt. Met de KeurMatch-productcheck kun je relevante productverplichtingen voor je assortiment voorselecteren.

Veelgestelde vragen

Is iedere SVHC in een product verboden?

Nee. Plaatsing op de kandidaatlijst leidt onder voorwaarden tot informatie- en meldplichten. Of een specifiek gebruik verboden of beperkt is, moet je apart beoordelen aan de hand van de toepasselijke REACH-bepalingen en eventuele andere productregels.

Geldt 0,1% voor het complete samengestelde product?

Niet uitsluitend. Ook een onderdeel dat zelf een voorwerp is, moet afzonderlijk worden beoordeeld. Een zware behuizing kan de concentratie in een kleine kabel of sluiting niet wegmiddelen.

Is SCIP hetzelfde als een REACH-registratie?

Nee. SCIP is de melding van informatie over kandidaatlijststoffen in voorwerpen op grond van afvalwetgeving. De REACH-kennisgeving voor stoffen in voorwerpen en de registratie van stoffen hebben eigen voorwaarden en procedures.

Officiële bronnen

• ECHA: actuele kandidaatlijst
• ECHA: informatie in de keten en aan consumenten
• ECHA: SCIP voor leveranciers van voorwerpen
• ECHA: REACH-kennisgeving van stoffen in voorwerpen

Bronnen gecontroleerd op 24 september 2026. Toets een concreet product altijd aan de actuele kandidaatlijst en de regels voor de eigen marktrol.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 20 september 2026

Wat is RoHS?

RoHS is Europese productwetgeving die het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur beperkt. De huidige basis is Richtlijn 2011/65/EU, vaak aangeduid als RoHS 2. De richtlijn beschermt gezondheid en milieu en draagt bij aan een veiligere verwerking van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur.

RoHS staat niet los van andere productregels. Een product kan tegelijk onder RoHS, WEEE, EMC, LVD, RED, de Batterijverordening en andere Europese wetgeving vallen. Een slimme lamp kan bijvoorbeeld tegelijk aan RoHS, RED en WEEE moeten voldoen.

Voor welke producten geldt RoHS?

RoHS geldt voor elektrische en elektronische apparatuur (EEA) die binnen de categorieën van bijlage I valt. EEA is apparatuur die elektrische stroom of elektromagnetische velden nodig heeft om ten minste één beoogde functie te vervullen, of apparatuur voor het opwekken, overbrengen of meten daarvan. De richtlijn hanteert een bovengrens van 1.000 volt wisselstroom en 1.500 volt gelijkstroom.

De 11 RoHS-categorieën

1. Grote huishoudelijke apparaten.
2. Kleine huishoudelijke apparaten.
3. IT- en telecommunicatieapparatuur.
4. Consumentenapparatuur.
5. Verlichtingsapparatuur.
6. Elektrisch en elektronisch gereedschap.
7. Speelgoed, ontspannings- en sportapparatuur.
8. Medische hulpmiddelen.
9. Meet- en regelapparatuur, inclusief industriële meet- en regelapparatuur.
10. Automaten.
11. Andere elektrische en elektronische apparatuur die niet onder de eerdere categorieën valt.

Door categorie 11 heeft RoHS een brede scope. USB-kabels, ledverlichting, huishoudelijke elektronica, elektrisch speelgoed, opladers, adapters en veel connected producten vallen daardoor vaak binnen de richtlijn.

Welke producten zijn uitgezonderd?

RoHS kent specifieke uitzonderingen. Voorbeelden zijn apparatuur voor specifiek militaire doeleinden, apparatuur voor gebruik in de ruimte, grote niet-verplaatsbare industriële installaties, grote vaste installaties, bepaalde vervoermiddelen, professionele niet voor de weg bestemde mobiele machines, actieve implanteerbare medische hulpmiddelen, bepaalde permanent geïnstalleerde zonnepanelen, uitsluitend B2B-onderzoeksapparatuur en pijporgels.

Een product is dus niet automatisch uitgezonderd omdat het groot, professioneel of industrieel is. De precieze functie, constructie en installatie zijn bepalend.

Welke 10 stoffen beperkt RoHS?

De maximale concentraties gelden per homogeen materiaal, niet als gemiddelde over het volledige product. Een homogeen materiaal is één materiaal met uniforme samenstelling of een materiaal dat niet door normale mechanische handelingen in afzonderlijke materialen kan worden gescheiden.

Een stekker, kabelmantel, soldeerverbinding, coating of kunststof onderdeel kan dus afzonderlijk worden beoordeeld. Een laag gemiddeld gehalte in het hele product maakt een overschrijding in één homogeen materiaal niet acceptabel.

Zijn er vrijstellingen voor bepaalde toepassingen?

Ja. De bijlagen III en IV bevatten tijdelijke en toepassingsspecifieke vrijstellingen. Die kunnen gelden als vervanging technisch of wetenschappelijk nog niet haalbaar is. Vrijstellingen worden periodiek herzien. Controleer daarom altijd de actuele status, exacte toepassing en geldigheidsperiode.

RoHS en CE-markering

RoHS is Europese harmonisatiewetgeving waarvoor CE-markering geldt. Nadat de fabrikant de conformiteit heeft aangetoond, wordt een EU-conformiteitsverklaring opgesteld en CE-markering aangebracht. Technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring moeten in beginsel tien jaar worden bewaard nadat het product op de markt is gebracht.

Een CE-logo alleen is geen bewijs dat het dossier klopt. De EU-conformiteitsverklaring moet alle toepasselijke Europese harmonisatiewetgeving vermelden. Lees ook welke onderdelen in een EU-conformiteitsverklaring horen.

Welke documentatie heb je nodig?

De fabrikant moet technische documentatie opstellen waarmee RoHS-conformiteit wordt onderbouwd. EN IEC 63000:2018 is de geharmoniseerde norm voor technische documentatie bij de beoordeling van elektrische en elektronische producten ten aanzien van beperkte gevaarlijke stoffen.

Afhankelijk van product, materialen en risico kan het dossier bestaan uit:

• stuklijst of materiaallijst;
• leveranciersverklaringen per component of materiaal;
• materiaal- of testcertificaten;
• RoHS-analyserapporten;
• productfoto’s en koppeling tussen rapport en exact model;
• beoordeling van leveranciers en componentrisico’s;
• informatie over toepasselijke vrijstellingen;
• EU-conformiteitsverklaring en productidentificatie.

Een algemene verklaring met alleen “RoHS compliant” is niet automatisch voldoende. De ILT controleert documentatie en kan ook productmonsters laten analyseren.

Wat moet een importeur controleren?

• of de fabrikant de conformiteitsbeoordeling heeft uitgevoerd;
• of technische documentatie is opgesteld;
• of CE-markering en vereiste documenten aanwezig zijn;
• of model-, type-, serie- of batchidentificatie klopt;
• of naam en adresgegevens van fabrikant en importeur aanwezig zijn;
• of documentatie gedurende tien jaar beschikbaar blijft;
• of bij non-conformiteit corrigerende maatregelen en zo nodig melding plaatsvinden.

Laat je een product maken en verkoop je het onder je eigen naam of handelsmerk, dan kun je juridisch als fabrikant worden gezien. Zie ook wanneer je fabrikant bent bij private label.

RoHS is niet hetzelfde als REACH of WEEE

• RoHS beperkt specifieke gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur.
• REACH bevat bredere regels voor chemische stoffen en stoffen in voorwerpen.
• WEEE richt zich op producentenverantwoordelijkheid, inzameling en verwerking van afgedankte apparatuur.

Een product kan dus aan RoHS voldoen en toch aanvullende verplichtingen hebben. Lees ook de WEEE-verplichtingen voor producenten en importeurs.

Veel voorkomende RoHS-fouten

De ILT noemt onder meer te hoge loodgehalten in soldeer, zeswaardig chroom in corrosiewerende lagen, verboden ftalaten in zachte kunststoffen en analyserapporten die onvoldoende duidelijk aan het onderzochte product zijn gekoppeld.

• een rapport gebruiken van een ander model of materiaalvariant;
• naar het productgemiddelde kijken in plaats van homogeen materiaal;
• een verlopen of niet-passende vrijstelling gebruiken;
• blind vertrouwen op een leveranciersverklaring;
• RoHS vergeten op de EU-conformiteitsverklaring;
• denken dat RoHS automatisch REACH, WEEE en andere regels afdekt.

Praktische RoHS-checklist

1. Bepaal of het product elektrische of elektronische apparatuur is.
2. Controleer of een specifieke uitzondering geldt.
3. Bepaal de toepasselijke RoHS-categorie.
4. Breng kritische materialen en componenten in kaart.
5. Vraag gerichte leveranciersdocumentatie en analyserapporten op.
6. Controleer of rapporten exact bij model en materiaalvariant horen.
7. Controleer eventuele vrijstellingen op actuele geldigheid.
8. Leg de technische onderbouwing vast, bijvoorbeeld volgens EN IEC 63000:2018.
9. Controleer de EU-conformiteitsverklaring en CE-markering.
10. Zorg voor documentbewaring en een procedure bij non-conformiteit.

FAQ over RoHS

Officiële bronnen

Gecontroleerd op 20 september 2026 aan de hand van de geconsolideerde Richtlijn 2011/65/EU per 1 juli 2026, de Europese Commissie over RoHS, de ILT over toezicht op RoHS en Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/659 over EN IEC 63000:2018.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat is REACH in gewone taal?

REACH is de Europese verordening voor chemische stoffen. De afkorting staat voor registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen. De regels gelden niet alleen voor chemische fabrieken: ook materialen in producten die je importeert of verkoopt, kunnen aan stofbeperkingen en informatieplichten gebonden zijn.

Voorbeeld: Importeer je sieraden, dan kunnen beperkingen voor bepaalde metalen gelden. Een verklaring van de leverancier zonder informatie over de juiste stoffen en het exacte product is dan onvoldoende.

Wat regelt REACH?

REACH staat voor registratie, evaluatie, autorisatie en beperking van chemische stoffen. Verordening (EG) 1907/2006 heeft als uitgangspunt dat ondernemingen risico’s van stoffen beheersen en informatie in de keten delen. De regels zien op stoffen als zodanig, mengsels en stoffen in voorwerpen.

Voor een webshop zijn vooral vier sporen relevant: beperkingen uit bijlage XVII, kandidaatlijststoffen in voorwerpen, veiligheidsinformatie over stoffen en mengsels en eventuele registratie- of meldplichten bij import. Daarnaast kunnen autorisatie, SCIP, CLP en productspecifieke regels een rol spelen.

Begin met de juiste productvorm

Stof

Een afzonderlijke chemische stof, bijvoorbeeld een oplosmiddel of grondstof. Bij import van één ton of meer per jaar kan registratie nodig zijn, tenzij een uitzondering geldt of een vertegenwoordiger van de niet-EU-fabrikant de import afdekt.

Mengsel

Een samenstelling van meerdere stoffen, zoals verf, lijm, schoonmaakmiddel, inkt of cosmetische formulering. De stoffen in het mengsel kunnen registratie- en communicatieplichten veroorzaken. Voor gevaarlijke mengsels gelden daarnaast CLP-etikettering en vaak een veiligheidsinformatieblad.

Voorwerp

Een product waarvan vorm, oppervlak of ontwerp belangrijker is voor de functie dan de chemische samenstelling, zoals een sieraad, kledingstuk, kabel, stoel of telefoonhoesje. Ook voorwerpen vallen onder beperkingen en regels voor kandidaatlijststoffen. Een complex product bestaat vaak uit meerdere afzonderlijke voorwerpen; de drempel moet dan op componentniveau worden beoordeeld.

Bijlage XVII: verboden en beperkte stoffen

Artikel 67 en bijlage XVII bevatten voorwaarden voor het vervaardigen, gebruiken of op de markt brengen van bepaalde stoffen, mengsels en voorwerpen. De grenswaarde, testmethode, toepassing en uitzonderingen verschillen per vermelding. Voor webshops zijn onder meer beperkingen rond nikkel in sieraden, bepaalde ftalaten in kunststof, lood en cadmium in sieraden, PAK’s in rubber en kunststof, azokleurstoffen in textiel en bepaalde stoffen in consumentenproducten relevant.

Een beperking geldt rechtstreeks. Een product dat de grens overschrijdt, mag niet op de markt worden gebracht, ook niet als de leverancier een conformiteitsverklaring heeft afgegeven. Controleer steeds de actuele tekst van bijlage XVII en de precieze toepassing.

SVHC-stoffen en de kandidaatlijst

ECHA houdt de Candidate List bij met zeer zorgwekkende stoffen, vaak aangeduid als SVHC. Staat zo’n stof in een voorwerp boven 0,1 gewichtsprocent, dan moet de leverancier op grond van artikel 33 voldoende informatie geven voor veilig gebruik en ten minste de naam van de stof vermelden.

Informatie aan zakelijke afnemers

De informatie moet actief worden verstrekt zodra je het voorwerp levert. Wacht niet op een vraag van de klant.

Informatie aan consumenten

Een consument kan vragen of een product een kandidaatlijststof boven de drempel bevat. De leverancier moet de beschikbare informatie voor veilig gebruik, minimaal de stofnaam, kosteloos binnen 45 dagen verstrekken.

De kandidaatlijst verandert. Leg daarom vast op welke datum en tegen welke versie je leveranciersinformatie of testresultaten hebt gecontroleerd.

Artikel 7: registratie of kennisgeving voor stoffen in voorwerpen

Een stof die bedoeld is om tijdens normaal of redelijkerwijs voorzienbaar gebruik uit een voorwerp vrij te komen, kan registratie vereisen wanneer de totale hoeveelheid in die voorwerpen boven één ton per producent of importeur per jaar uitkomt, tenzij de toepassing al is geregistreerd.

Voor kandidaatlijststoffen in voorwerpen kan daarnaast een kennisgeving aan ECHA nodig zijn als de concentratie hoger is dan 0,1 gewichtsprocent én de totale hoeveelheid van die stof in alle betrokken voorwerpen boven één ton per jaar komt. Uitzonderingen kunnen gelden, bijvoorbeeld als blootstelling tijdens normaal gebruik en afvalfase kan worden uitgesloten of de toepassing al is geregistreerd. Laat dit product- en ketenspecifiek beoordelen.

SCIP is verwant, maar niet hetzelfde als REACH

Wie in de EU een voorwerp op de markt brengt met een kandidaatlijststof boven 0,1 gewichtsprocent kan ook informatie aan de SCIP-database moeten leveren. De wettelijke basis ligt in de Kaderrichtlijn afvalstoffen en nationale implementatie, terwijl de stofinformatie aansluit op REACH artikel 33. Noem een SCIP-nummer dus niet als vervanging van REACH-controle.

Wanneer is een veiligheidsinformatieblad nodig?

Voor gevaarlijke stoffen en mengsels moet de leverancier in de professionele keten doorgaans een veiligheidsinformatieblad verstrekken. Dit bevat gevaren, samenstelling, eerste hulp, brandbestrijding, blootstellingsbeheersing, opslag, vervoer en afvalinformatie. Voor consumentenproducten hoeft een veiligheidsinformatieblad niet altijd standaard aan de consument te worden gegeven, maar zakelijke afnemers kunnen er wel recht op hebben.

Een veiligheidsinformatieblad bewijst niet automatisch dat een afgewerkt voorwerp aan alle REACH-beperkingen voldoet. Het beschrijft bovendien vaak alleen het geleverde mengsel. Controleer versie, taal, leverancier, productidentificatie en relevante blootstellingsscenario’s.

Wie is verantwoordelijk bij import van buiten de EU?

Een niet-EU-fabrikant heeft niet rechtstreeks dezelfde positie als een EU-importeur. Als jij stoffen, mengsels of voorwerpen fysiek de EU binnenbrengt, moet je vaststellen of registratie, melding, beperking en keteninformatie zijn afgedekt. Een niet-EU-fabrikant kan een in de EU gevestigde “only representative” hebben aangewezen; vraag dan schriftelijk welke stoffen, tonnages, toepassingen en importeurs worden gedekt.

Marketplace-inkoop of dropshipping verandert dit niet vanzelf. Bepaal wie juridisch importeert en wie het product voor het eerst op de EU-markt brengt. Lees ook de algemene verplichtingen van een importeur buiten de EU.

Welke documenten vraag je aan de leverancier?

Vraag niet alleen “voldoet dit aan REACH?”. Geef producttype, materialen, gebruik en doelmarkt door en benoem de relevante beperkingen. Bij import uit China helpt ook de checklist welke documenten je bij de leverancier opvraagt.

Risicogestuurd testen

Testen is niet altijd voor ieder product wettelijk als afzonderlijke handeling voorgeschreven, maar je moet wel kunnen onderbouwen dat het product voldoet. Kies parameters op basis van materiaal, contact, doelgroep, herkomst, kleur, productieproces en eerdere afwijkingen. Voor sieraden zijn andere stoffen logisch dan voor textiel, speelgoed of zacht PVC.

Controleer of het laboratorium de juiste methode, grenswaarde en productcomponent heeft onderzocht. Een oud rapport van een “vergelijkbaar” artikel biedt weinig zekerheid. Lees wanneer je testrapporten van een Chinese leverancier kunt gebruiken.

Voorbeeld: geïmporteerde armband

Een webshop importeert een metalen armband van buiten de EU. De leverancier stuurt een éénregelige REACH-verklaring. Dat is onvoldoende om de relevante risico’s te beoordelen. De importeur brengt legeringen en coatings in kaart, controleert beperkingen voor nikkelafgifte, lood en cadmium, vraagt model- en batchgebonden testresultaten en controleert of kandidaatlijststoffen aanwezig zijn.

Blijkt een SVHC boven 0,1 gewichtsprocent in een afzonderlijk onderdeel te zitten, dan zijn artikel 33-informatie en mogelijk SCIP aan de orde. Overschrijdt het product een beperking uit bijlage XVII, dan mag het niet worden verkocht.

Stappenplan voor webshops

1. Bepaal je rol en productvorm

Leg vast of je distributeur, importeur of fabrikant bent en of je stof, mengsel, voorwerp of complex object verkoopt.

2. Maak een stoffenrisicomatrix

Koppel materialen en productgroepen aan relevante beperkingen, kandidaatlijststoffen en andere chemische wetgeving.

3. Verzamel specifiek bewijs

Vraag verklaringen en rapporten met exacte modellen, materialen, kleuren en productiebatches.

4. Controleer wijzigingen

Laat de leverancier receptuur-, materiaal- en productiewijzigingen vooraf melden. Een geldig dossier kan na een wijziging onbruikbaar worden.

5. Regel klantinformatie

Maak een procedure voor artikel 33-verzoeken met een termijn ruim binnen 45 dagen en leg zakelijke informatieoverdracht vast.

6. Blokkeer afwijkingen

Pauzeer verkoop bij ontbrekend bewijs of tegenstrijdige waarden. Onderzoek voorraad en reeds verkochte batches en bepaal of corrigerende maatregelen nodig zijn.

Veelgemaakte fouten

• REACH alleen zien als regel voor chemicaliën in flessen;
• vertrouwen op een algemene leveranciersverklaring zonder stoffen of bijlagen;
• de 0,1%-drempel op het complete samengestelde product toepassen in plaats van op het voorwerp;
• artikel 33 en de 45-dagentermijn niet in klantenservice opnemen;
• SCIP, REACH en CLP als één verplichting behandelen;
• een veiligheidsinformatieblad als volledig productbewijs gebruiken;
• niet controleren of een only representative jouw import afdekt;
• verouderde Candidate List-verklaringen blijven gebruiken;
• alle kleuren of materialen met één willekeurig rapport afdekken;
• geen hercontrole uitvoeren na leveranciers- of materiaalwijziging.

FAQ

Officiële bronnen

Dit artikel is gecontroleerd op 11 september 2026 aan de hand van de geconsolideerde REACH-verordening (EG) 1907/2006, ECHA-informatie over kandidaatlijststoffen in voorwerpen, de actuele ECHA-lijst met REACH-beperkingen, ECHA-uitleg over registratie en de officiële informatie over de SCIP-database. Controleer altijd de actuele Candidate List en bijlage XVII.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Wat zijn precursoren voor explosieven in gewone taal?

Een precursor is een chemische stof die voor een legale toepassing kan worden gebruikt, maar ook zou kunnen worden misbruikt om explosieven te maken. Daarom gelden voor de verkoop van bepaalde stoffen en mengsels extra controles. Het woord betekent dus niet dat het product zelf een explosief is.

Voorbeeld: een professioneel reinigingsproduct kan een stof bevatten waarvoor de EU extra verkoopvoorwaarden stelt. Of die regels gelden, hangt af van welke stof erin zit, de concentratie en aan wie je verkoopt.

Om welke producten kan het gaan?

Precursoren komen niet alleen als pure laboratoriumchemicaliën voor. Ze kunnen ook aanwezig zijn in mengsels en consumenten- of professionele producten, bijvoorbeeld bepaalde reinigers, bleekmiddelen, meststoffen, brandstoffen of hars- en verhardersystemen. De exacte stof en concentratie zijn doorslaggevend.

Belangrijkste verplichtingen voor marktdeelnemers

• classificeer producten op stofnaam, CAS-nummer en concentratie;
• onderscheid beperkte en gereguleerde precursoren;
• controleer bij zakelijke levering het beoogde gebruik en de klantgegevens waar vereist;
• informeer volgende partijen in de keten over de toepasselijke status;
• instrueer medewerkers die verkoop, klantenservice en fulfilment uitvoeren;
• richt een procedure in voor verdachte transacties, weigeringen, diefstal en vermissing;
• bewaar relevante transactiedocumentatie volgens de toepasselijke termijnen;
• zorg dat dezelfde controles ook bij online verkoop werken.

Wanneer is een transactie verdacht?

Signalen kunnen zijn: onduidelijk of onaannemelijk gebruik, ongebruikelijke hoeveelheden of combinaties, terughoudendheid over identiteit of bedrijf, afwijkende betaal- of leveringswensen en pogingen om controle te ontwijken. Eén signaal is niet altijd beslissend; medewerkers moeten weten wanneer zij intern opschalen en melden.

Wat moet KeurMatch uitvragen?

De productcheck moet vragen naar chemische stof of mengsel, veiligheidsinformatieblad, concentraties, klanttype, online verkoop, verkooplanden en bestaande verificatie- en meldprocedures.

Officiële bronnen

Gecontroleerd op 12 augustus 2026 aan de hand van Verordening (EU) 2019/1148 en de EUR-Lex-samenvatting.