Auteur: Roger

Auteur: Roger · Gepubliceerd op 14 oktober 2026 · Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 14 oktober 2026

Verkoop je vanuit Nederland rechtstreeks verpakte producten aan eindgebruikers in Duitsland? Dan moet je vaak vóór de eerste verkoop zelf in het Duitse LUCID Packaging Register staan. Voor verpakkingen die aan systeemdeelname zijn onderworpen, sluit je daarnaast een contract met een Duits systeem en rapporteer je verpakkingsvolumes. Sinds 12 augustus 2026 moeten buitenlandse bedrijven zonder Duitse vestiging die rechtstreeks aan Duitse eindgebruikers verkopen bovendien een in Duitsland gevestigde gemachtigde aanwijzen.

Een LUCID-nummer alleen is dus niet genoeg. De praktische route bestaat uit het bepalen van je rol, registratie, eventuele aanwijzing van een gemachtigde, systeemdeelname en correcte gegevensmeldingen.

Wat is EPR-registratie in Duitsland?

EPR staat voor Extended Producer Responsibility. In het Nederlands heet dit uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV). EPR en UPV zijn dus geen twee aparte regelingen: het zijn de Engelse en Nederlandse benaming voor hetzelfde principe. De partij die verpakkingen of verpakte producten als eerste op een nationale markt brengt, draagt financieel en organisatorisch bij aan de inzameling en recycling nadat die verpakkingen afval zijn geworden.

In Duitsland loopt de registratie via LUCID, het openbare verpakkingsregister van de Zentrale Stelle Verpackungsregister (ZSVR). Een concreet voorbeeld: een Nederlandse webshop stopt een product in een verzenddoos, voegt tape en opvulpapier toe en verstuurt het pakket rechtstreeks naar een Duitse consument. Die webshop kan voor deze e-commerceverpakking de producent zijn. Zij moet dan vóór de eerste Duitse levering haar rol beoordelen, in LUCID registreren, de recycling financieren via een systeem en de verpakkingsvolumes melden.

Met deze verplichtingen kunnen webshops, producenten, private-labelverkopers, importeurs en andere partijen in de Duitse toeleveringsketen te maken krijgen. Wie producent is, hangt af van de handelsroute, de vestigingsplaats, de verpakking en de vraag wie de Duitse marktketen start. Verkoop je via een Duitse tussenhandelaar in plaats van rechtstreeks aan een eindgebruiker, dan kan de rolverdeling anders uitpakken. Beoordeel daarom de concrete verkoopstroom en niet alleen wie het fysieke product heeft gemaakt.

Welke regels gelden sinds 12 augustus 2026?

Sinds 12 augustus 2026 geldt de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation, de PPWR (Verordening (EU) 2025/40). Op dezelfde datum verving het Duitse Verpackungsrecht-Durchführungsgesetz (VerpackDG) het oude Verpackungsgesetz (VerpackG). LUCID en de ZSVR zijn gebleven, maar de definities van fabrikant en producent en enkele procedures zijn veranderd.

Dit onderscheid is belangrijk. De fabrikant onder de PPWR is verantwoordelijk voor producteisen aan de verpakking, zoals technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring. De producent draagt de EPR-verplichtingen, waaronder registratie en financiering van recycling. Eén onderneming kan beide rollen hebben, maar dat hoeft niet. Lees voor de documentatiekant apart welke PPWR-verpakkingsdocumenten nodig zijn.

Wanneer moet een Nederlandse webshop zich in LUCID registreren?

Registratie is nodig als je volgens de PPWR producent bent voor verpakkingen of verpakte producten die voor het eerst in Duitsland beschikbaar worden gesteld. Voor Nederlandse webshops is rechtstreekse verkoop aan Duitse eindgebruikers de belangrijkste situatie. Denk aan:

• je verzendt producten vanuit Nederland rechtstreeks naar Duitse consumenten;
• je verkoopt rechtstreeks aan Duitse zakelijke eindgebruikers die het product niet in dezelfde vorm doorverkopen;
• je gebruikt voor de zending zelf een doos, envelop, tape, label of opvulmateriaal;
• je brengt eigen merken of geïmporteerde merken zonder Duitse tussenhandelaar op de Duitse markt.

Er geldt geen praktische vrijstelling alleen omdat je weinig pakketten verstuurt. Een volume van minder dan 10 ton kan sinds 2026 wel leiden tot een vereenvoudigde jaarlijkse rapportage, maar neemt de registratie- en systeemverplichtingen niet weg. Start dus niet met omzetdrempels; bepaal eerst of je producent bent en welk verpakkingstype je gebruikt.

Buitenlandse webshop: Duitse gemachtigde verplicht

Een bedrijf zonder vestiging in Duitsland dat rechtstreeks lege verpakkingen of verpakte producten aan Duitse eindgebruikers verkoopt, moet sinds 12 augustus 2026 een in Duitsland gevestigde gemachtigde voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid aanwijzen. Deze gemachtigde neemt de EPR-verplichtingen namens het buitenlandse bedrijf over.

Er is één belangrijke uitzondering: de eerste LUCID-registratie blijft een persoonlijke plicht van de producent. Je kunt een adviseur of gemachtigde dus niet simpelweg de registratie onder diens eigen identiteit laten uitvoeren. Je registreert je eigen onderneming en vermeldt daarbij de gemachtigde. Zonder die informatie kun je de registratie als buitenlandse directe verkoper niet voltooien.

Leg in de overeenkomst vast wie systeemcontracten beheert, gegevensmeldingen doet, correcties verwerkt en bewijs aan marktplaatsen of fulfilmentpartners levert. De gemachtigde verandert niet automatisch je verantwoordelijkheid als fabrikant voor de technische PPWR-documentatie.

Welke verpakkingen moet je meenemen?

Voor online verkoop gaat het niet alleen om de verpakking rond het product. De ZSVR behandelt verpakkingen voor e-commerce als transportverpakkingen en geeft aan dat zij aan systeemdeelname zijn onderworpen. Neem daarom de volledige verzendcombinatie in je inventaris op, bijvoorbeeld:

• verzenddozen en verzendenveloppen;
• tape, verzendlabels en sluitmateriaal;
• papieren of kunststof opvulmateriaal;
• product- en omverpakkingen die bij Duitse eindgebruikers afval worden.

Weeg of bereken de materialen afzonderlijk, bijvoorbeeld papier/karton, kunststof, glas, aluminium en overige metalen. Gebruik waar mogelijk productspecificaties van leveranciers en controleer steekproefsgewijs het werkelijke gewicht. Een grove schatting op basis van alleen het aantal orders leidt snel tot afwijkingen tussen je systeemcontract en LUCID.

LUCID, systeemdeelname en rapportage: drie verschillende stappen

1. Registratie in LUCID

De registratie bij de ZSVR is gratis. Je voert onder meer bedrijfs- en contactgegevens, nationale identificatie- en belastinggegevens, merknamen, verpakkingstypen en de gegevens van een eventuele gemachtigde in. Na bevestiging ontvang je de Duitse EPR-registratiecode voor verpakkingen: het LUCID-registratienummer.

2. Systeemdeelname

Voor verpakkingen die aan systeemdeelname zijn onderworpen, sluit je een overeenkomst met één of meer erkende Duitse systeembeheerders. Deze systemen organiseren en financieren inzameling, sortering en recycling. De vergoeding hangt onder meer af van materiaalsoort en gewicht. De ZSVR registreert je wel, maar verkoopt zelf geen systeemcontract.

3. Gegevensmelding

Je rapporteert de verpakkingsvolumes aan de systeembeheerder én in LUCID. Materiaalsoort, massa en rapportageperiode moeten op elkaar aansluiten. Ook correcties en aanvullende meldingen moeten consistent worden verwerkt. Producenten die in het voorafgaande kalenderjaar minder dan 10 ton betrokken verpakking in Duitsland beschikbaar stelden, kunnen onder de actuele regels gebruikmaken van een vereenvoudigde jaarmelding uiterlijk 1 juni; controleer bij de ZSVR of die route op jouw situatie van toepassing is.

Praktisch stappenplan voor Nederlandse webshops

1. Breng Duitse verkooproutes in kaart. Noteer per kanaal of je rechtstreeks aan een eindgebruiker verkoopt, via een Duitse handelaar werkt of fulfilment gebruikt.
2. Bepaal je producentenrol. Beoordeel wie de Duitse marktketen start voor het product en voor de afzonderlijke verpakkingen.
3. Maak een verpakkings-BOM. Leg per ordertype de onderdelen, materiaalsoorten en gewichten vast.
4. Wijs zo nodig een Duitse gemachtigde aan. Regel dit vóór registratie en leg verantwoordelijkheden schriftelijk vast.
5. Registreer zelf in LUCID. Gebruik exact dezelfde ondernemingsgegevens als in je systeemcontract en bij verkoopplatforms.
6. Sluit een systeemcontract. Meld de verwachte materiaalvolumes bij een erkende systeembeheerder voordat je in Duitsland verkoopt.
7. Rapporteer consistent. Houd aantallen, gewichten, retouren en correcties bij en stem meldingen in beide systemen af.
8. Bewaar bewijs. Archiveer registratie, machtiging, systeemovereenkomst, volumeberekeningen en meldbevestigingen per kalenderjaar.

Marktplaatsen en fulfilment nemen je plicht niet over

Elektronische marktplaatsen en fulfilmentdienstverleners moeten de naleving van hun zakelijke partners controleren. Zij kunnen je LUCID-registratiestatus in het openbare register controleren en aanvullend bewijs van systeemdeelname vragen. Bij ontbrekende of onjuiste gegevens kan een platform aanbiedingen blokkeren of een fulfilmentdienstverlener zijn diensten stoppen.

Dat een marktplaats je LUCID-nummer accepteert, bewijst niet dat alle verpakkingen correct in een systeem zijn opgenomen of dat je volumemeldingen kloppen. Ook verandert fulfilment niet vanzelf wie producent is. Leg per partij vast wie de verzendverpakking vult, wie deze voor het eerst op de Duitse markt brengt en welk bewijs wordt uitgewisseld.

Veelgemaakte fouten

• Alleen een LUCID-nummer aanvragen. Voor betrokken verpakkingen blijven systeemdeelname en rapportage nodig.
• Het oude VerpackG als actuele rechtsbasis gebruiken. Sinds 12 augustus 2026 gelden de PPWR en het VerpackDG.
• Verzendmateriaal vergeten. Doos, tape, label en opvulling tellen mee.
• Geen Duitse gemachtigde aanwijzen. Dit is sinds augustus 2026 verplicht voor bepaalde buitenlandse directe verkopers zonder Duitse vestiging.
• Verschillende bedrijfsnamen of nummers gebruiken. Afwijkingen tussen LUCID, systeemcontract en platformgegevens kunnen controles laten mislukken.
• WEEE en verpakkingen samenvoegen. Elektrische apparatuur kent een aparte Duitse route via stiftung ear. Lees daarvoor het artikel over WEEE-registratie in Duitsland.

Verschil met verpakkings-EPR in Nederland

De PPWR geldt in de hele EU, maar EPR-registratie en financiering worden per lidstaat uitgevoerd. Voor de Nederlandse markt loopt de UPV voor verpakkingen via Verpact; voor de Duitse markt loopt registratie via LUCID en systeemdeelname via een Duitse systeembeheerder. Een Nederlandse registratie dekt Duitsland dus niet. Zie de aparte uitleg over EPR voor verpakkingen in Nederland.

Veelgestelde vragen

Is LUCID-registratie gratis?

Ja, registratie en gegevensmeldingen bij de ZSVR zijn gratis. De systeemdeelname is niet gratis: daarvoor betaal je een vergoeding aan een gekozen systeembeheerder op basis van onder meer materiaal en volume. Ook een Duitse gemachtigde kan kosten rekenen.

Is er een minimale omzet of hoeveelheid?

Een kleine omzet of een beperkt aantal zendingen is op zichzelf geen algemene vrijstelling van registratie of systeemdeelname. Minder dan 10 ton per jaar kan wel een vereenvoudigde rapportage mogelijk maken. Dat is een administratieve vereenvoudiging, geen uitzondering op de producentenverantwoordelijkheid.

Mag een adviseur mijn LUCID-registratie doen?

De initiële registratie is een persoonlijke plicht van de producent. Een gemachtigde kan andere EPR-taken overnemen, maar niet onder zijn eigen identiteit jouw eerste registratie vervangen. Gebruik de officiële ZSVR-instructies en leg de machtiging afzonderlijk vast.

Heb ik LUCID nodig als een marketplace fulfilment regelt?

Dat kan nog steeds. Fulfilment bepaalt niet automatisch wie producent is. Beoordeel de contracten en feitelijke stroom: wie brengt de verpakking of het verpakte product voor het eerst in Duitsland beschikbaar, en wie vult de verzendverpakking? De dienstverlener zal bovendien bewijs van naleving kunnen verlangen.

Dekt LUCID ook elektrische apparaten?

LUCID dekt de Duitse verpakkingsregistratie. Voor elektrische en elektronische apparaten gelden daarnaast WEEE-verplichtingen en registratie via stiftung ear. Voor batterijen kan nog een aparte producentenverantwoordelijkheid gelden. Eén product kan dus meerdere registratieroutes tegelijk hebben.

Controleer je Duitse verkooproute vóór de eerste zending

De juiste registratie volgt uit je rol, verkooproute en de concrete verpakking. Met de KeurMatch ProductCheck krijg je snel zicht op relevante product- en verpakkingsregels, benodigde registraties en documenten voor jouw verkoopmodel.

Officiële bronnen

• ZSVR – wijzigingen sinds 12 augustus 2026: PPWR en VerpackDG
• ZSVR – registratie in het LUCID Packaging Register
• ZSVR – gemachtigde voor buitenlandse producenten
• ZSVR – verpakkingsverplichtingen voor online retailers
• ZSVR – systeemdeelname en gegevensmeldingen
• Duitse overheid – § 6 VerpackDG over registratie bij de ZSVR
• EUR-Lex – Verordening (EU) 2025/40 betreffende verpakkingen en verpakkingsafval
• RVO – actuele verpakkingseisen in Duitsland

Bronnen gecontroleerd op 14 oktober 2026. Dit artikel geeft algemene productcompliance-informatie en vervangt geen beoordeling van je specifieke contracten, verkooproute of verpakking.

Auteur: Roger · Gepubliceerd op 10 oktober 2026 · Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 10 oktober 2026

Verkoop je vanuit Nederland elektrische apparaten rechtstreeks aan klanten in Duitsland? Dan moet je vóór de verkoop de Duitse WEEE-registratie beoordelen. Een Nederlandse registratie volstaat niet. Zonder Duitse vestiging verloopt de registratie doorgaans via een Duitse gemachtigde.

Wat is WEEE-registratie in Duitsland?

WEEE staat voor Waste Electrical and Electronic Equipment: afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. De regels zorgen dat bedrijven bijdragen aan de inzameling en verwerking van apparaten die later afval worden. In Duitsland zijn deze Europese uitgangspunten uitgewerkt in het Elektro- und Elektronikgerätegesetz, afgekort ElektroG. De stiftung elektro-altgeräte register, meestal stiftung ear genoemd, verzorgt de registratie.

Een voorbeeld: je Nederlandse webshop verkoopt elektrische bureaulampen rechtstreeks aan Duitse consumenten. Je maakt de lampen misschien niet zelf, maar kunt voor de Duitse afvalregels toch als producent gelden. Je moet dan laten regelen wie voor die apparaten verantwoordelijk is en welke merken en apparaattypen geregistreerd zijn. Dit kan ook gelden voor importeurs, eigen merken en leveranciers aan zakelijke eindgebruikers. De productsoort, verkooproute en wettelijke uitzonderingen bepalen de precieze uitkomst.

WEEE is een vorm van uitgebreide producentenverantwoordelijkheid: verantwoordelijkheid voor de afvalfase van je product. Het is geen kwaliteitskeurmerk en vervangt geen productveiligheidscontrole. Voor de Nederlandse procedure lees je ons stappenplan voor WEEE-registratie in Nederland. Dit artikel gaat specifiek over de Duitse markt.

Wanneer krijgt een Nederlandse webshop met het ElektroG te maken?

De producentendefinitie staat in § 3 ElektroG. Beoordeel niet alleen wie de fabriek bezit, maar vooral wie aanbiedt, onder welk merk en aan welke afnemer. Denk aan deze situaties:

• Rechtstreekse online verkoop aan Duitse eindgebruikers: een buiten Duitsland gevestigde verkoper kan zelf producent zijn, ook bij verkoop van een bestaand merk.
• Eigen merk of private label: laten maken en onder eigen naam aanbieden kan producentenverantwoordelijkheid opleveren.
• Levering aan een Duitse wederverkoper: bepaal wie de apparaten als eerste op de Duitse markt aanbiedt en welke rol een eventueel aangewezen gemachtigde heeft. Deze route verschilt van rechtstreekse verkoop aan eindgebruikers.
• Doorverkoop binnen Duitsland: controleer of de verantwoordelijke producent correct geregistreerd is. Ook een distributeur mag onjuist geregistreerde apparatuur niet zomaar aanbieden.

Leg dit per handelsstroom vast. Dezelfde onderneming kan voor het ene artikel rechtstreeks verkopen en voor het andere via een Duitse importeur werken. Een WEEE-nummer op een leveranciersfactuur bewijst op zichzelf niet dat jouw eigen verkooproute is afgedekt.

Welke apparaten vallen eronder?

Het ElektroG heeft een brede reikwijdte voor elektrische en elektronische apparatuur. Er zijn zes hoofdcategorieën, waaronder warmtewisselende apparatuur, schermen, lampen, grote apparaten, kleine apparaten en kleine IT- en telecomapparatuur. Voor registratie gebruikt ear daarbinnen specifieke Gerätearten: groepen apparaten met vergelijkbaar gebruik of vergelijkbare functies.

Niet alles valt er automatisch onder. § 2 ElektroG kent bijvoorbeeld afgebakende uitzonderingen voor bepaalde grote vaste industriële installaties en specifieke medische apparatuur. Een algemene aanduiding als ‘industrieel’ of ‘professioneel’ is onvoldoende om een uitzondering te claimen. Controleer productfunctie, afmetingen, gebruik en de exacte uitzonderingsvoorwaarden.

WEEE-registratie in Duitsland regelen in zes stappen

1. Maak een product- en verkoopoverzicht

Noteer per artikel het merk op het apparaat, model, functie, afmetingen, gewicht, verwachte Duitse verkoop en type afnemer. Voeg productfoto’s en een korte gebruiksbeschrijving toe. Zo kan je gemachtigde de indeling beoordelen en kun je nieuwe artikelen later tegen de bestaande registratie controleren.

2. Benoem een Duitse gemachtigde als die nodig is

Een producent zonder Duitse vestiging kan de registratie niet zelfstandig als binnenlandse producent afhandelen. Je benoemt een in Duitsland gevestigde Bevollmächtigter. Deze neemt de wettelijke producententaken onder het ElektroG op zich. Dat is een specifieke juridische rol; alleen een adviseur laten helpen met formulieren is niet hetzelfde.

Volgens § 8 ElektroG mag je één gemachtigde hebben. De opdracht moet schriftelijk, in het Duits en voor minstens drie maanden zijn vastgelegd. Ear moet de benoeming bevestigen. Spreek daarnaast praktisch af wie productgegevens aanlevert, meldingen verzorgt, deadlines bewaakt en veranderingen in je assortiment doorgeeft.

Een Duits magazijn of fulfillmentcontract maakt je onderneming niet vanzelf tot een Duitse vestiging. Ear licht de vestigingscriteria en de procedure toe in de instructie voor buitenlandse ondernemingen.

3. Controleer iedere combinatie van merk en apparaattype

Registratie gebeurt per merk én Geräteart, niet simpelweg voor ‘alle elektronica’ en ook niet standaard per afzonderlijk model. Een nieuw merk of een andere apparaatgroep kan een extra registratie vereisen. De officiële indeling van ear helpt bij die beoordeling.

Maak hierbij onderscheid tussen apparaten die ook thuis bruikbaar zijn en apparaten uitsluitend voor niet-huishoudelijk gebruik. Alleen leveren aan bedrijven maakt een gewone bureaulamp nog geen uitsluitend zakelijk apparaat. Leg de onderbouwing van je keuze vast.

4. Regel de financiële garantie of het terugnameconcept

Voor apparaten die in particuliere huishoudens gebruikt kunnen worden, is een insolventiebestendige financiële garantie nodig voor de afvalfase. Deze moet ook beschikbaar blijven als het bedrijf zijn verplichtingen niet meer kan betalen. Dit is iets anders dan de garantie die je klant krijgt bij een defect product.

Bij apparaten die uitsluitend buiten particuliere huishoudens worden gebruikt, of daar gewoonlijk niet worden gebruikt, moet je dat aannemelijk maken. Daar hoort een terugnameconcept bij. § 7a ElektroG vraagt onder meer hoe teruggeven mogelijk is en wie een ingeschakelde dienstverlener is. ‘De klant regelt het zelf’ is geen uitgewerkt terugnameproces.

5. Wacht op de beschikking en controleer het register

Een account aanmaken of aanvraag indienen is nog geen registratie. Wacht op het Registrierungsbescheid, de beschikking waarmee ear de registratie bevestigt. Controleer vervolgens in het openbare register van producenten en gemachtigden de onderneming, vertegenwoordiging, merken en apparaattypen. Bewaar de beschikking bij je productadministratie.

Laat een collega vóór livegang één concreet artikel nalopen: klopt het merk op de foto met de registratie, past het apparaat bij de geregistreerde groep en hoort de registratie bij de juiste onderneming? Een correct nummer met de verkeerde merkcombinatie is geen afgeronde controle.

6. Verwerk het WEEE-nummer en richt de uitvoering in

De Duitse registratie levert een WEEE-Reg.-Nr. DE met acht cijfers op. De producent moet zijn registratienummer bij het aanbieden en op facturen vermelden. Leg het daarom vast in je webshop-, facturatie- en eventuele marketplacegegevens. Stem met je gemachtigde af welk nummer bij jouw registratie hoort; neem niet blind dat van een leverancier over.

De registratie is vervolgens het begin van een doorlopend proces. Regel hoeveelheidsmeldingen, terugname, verwerking en de benodigde financiële dekking. Maak één medewerker verantwoordelijk voor de aanlevering en controleer ook bij assortimentsuitbreiding opnieuw de dekking.

Wat moet je na registratie blijven bijhouden?

De meldingsinstructies van ear maken onderscheid tussen verschillende hoeveelheidsmeldingen en de jaarlijkse statistiek. Leg met je gemachtigde vast welke opgaven voor jouw situatie gelden. Gebruik een administratie waarin Duitsland apart staat van Nederland en andere afzetlanden.

• Bewaar verkochte aantallen en gewichten per rapportageperiode en apparaattype.
• Houd wijzigingen van bedrijfsgegevens, merken en assortiment bij.
• Leg vast welke meldingen zijn ingediend en wie de uitkomst heeft gecontroleerd.
• Controleer de voortzetting van garanties, terugnameafspraken en de opdracht aan je gemachtigde.

Controleer ook de productmarkering en informatie voor de eindgebruiker. De doorgestreepte afvalbak op elektrische producten en het registratienummer hebben verschillende functies. Daarnaast blijven bijvoorbeeld de toepasselijke elektrische productveiligheidsregels relevant. Bij een ingebouwde batterij en een verpakking kunnen afzonderlijke producentenverplichtingen spelen.

Wat kost registratie en hoeveel tijd kost het?

Er is geen universele totaalprijs. Houd rekening met officiële registratie- en terugkerende uitvoeringskosten, de dienstverlening van de gemachtigde, eventuele garanties en inzameling/verwerking. Ear publiceert actuele kosten en rekenvoorbeelden. Vraag bij een dienstverlener apart wat is inbegrepen en wat per merk, apparaatgroep of melding wordt berekend.

Ear noemt voor een volledige en juiste aanvraag doorgaans twee tot vier weken; complexe aanvragen of drukte kunnen langer duren. Plan bij een buitenlandse onderneming ook tijd in voor de gemachtigde en de bevestiging van diens benoeming. Beloof daarom geen vaste Duitse lanceringsdatum voordat de procedure rond is.

Veelgestelde vragen

Is mijn Nederlandse WEEE-registratie ook geldig in Duitsland?

Nee, deze vervangt de Duitse registratie niet. De uitvoering verloopt via nationale registers. Houd de landenadministraties gescheiden en beoordeel je rol in elke markt. De Europese uitleg over WEEE-verantwoordelijkheden beschrijft dit uitgangspunt.

Moet ik registreren als ik maar weinig apparaten verkoop?

Ga niet uit van een algemene vrijstelling voor kleine webshops of lage aantallen. Eerst moet duidelijk zijn of het product onder het ElektroG valt en of jij producent bent. Een kleine verkoopomvang verandert die beoordeling niet automatisch.

Is verkoop via een marketplace voldoende geregeld?

Nee. Een marketplace neemt jouw producentenrol niet automatisch over. § 6 ElektroG verbiedt platforms het aanbieden of beschikbaar stellen van apparaten van niet correct geregistreerde producenten mogelijk te maken. Een registratieprobleem kan dus ook je platformverkoop raken.

Is een WEEE-nummer hetzelfde als een CE-certificaat?

Nee. Het nummer hoort bij de registratie voor producentenverantwoordelijkheid. Het is geen bewijs dat een apparaat technisch veilig is of aan alle CE-eisen voldoet. Houd de afvalregistratie en de technische productdocumentatie beide op orde.

Controleer je Duitse verkooproute vóór livegang

Begin met één product en werk de volledige route uit: leverancier, merk, afnemer, Duitse verantwoordelijke, registratie en administratie. Herhaal de controle voor afwijkende productgroepen. Met de KeurMatch ProductCheck kun je verkennen welke productregels en vervolgstappen bij jouw assortiment passen.

Officiële bronnen

• ElektroG – Duitse wetstekst
• Stiftung ear – registratie voor buitenlandse ondernemingen
• Stiftung ear – registratieaanvraag, merken, beschikking en doorlooptijd
• Stiftung ear – verplichtingen van producenten
• Stiftung ear – hoeveelheidsmeldingen
• Stiftung ear – kosten en tarieven
• Your Europe – WEEE-verantwoordelijkheden per land
• RVO – EU-producteisen en nationale aandachtspunten

Inhoud en officiële bronnen gecontroleerd op 10 oktober 2026.

Auteur: Roger · Gepubliceerd op 8 oktober 2026 · Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 8 oktober 2026

De EUDR brengt een nieuwe controleketen mee voor bepaalde producten met hout, cacao, koffie, rubber, soja, palmolie of rundvee. Voor webshops en importeurs draait de voorbereiding vooral om één vraag: kun je vóór het verhandelen aantonen waar het product en de relevante grondstof vandaan komen? Deze FAQ geeft praktische antwoorden en helpt je bepalen welke actie bij jouw rol past.

Wat is de EUDR?

EUDR staat voor EU Deforestation Regulation. In het Nederlands heet dit de EU-ontbossingsverordening. Dat zijn geen twee verschillende regels, maar twee namen voor dezelfde Europese verordening. Het uitgangspunt is dat bepaalde grondstoffen en afgeleide producten alleen in de EU mogen worden aangeboden of vanuit de EU mogen worden uitgevoerd als zij ontbossingsvrij zijn, volgens de wetten van het productieland zijn geproduceerd en met de vereiste informatie traceerbaar zijn.

De regeling bestaat om te voorkomen dat consumptie en handel in de EU bijdragen aan ontbossing en bosdegradatie. Een concreet voorbeeld: importeert een Nederlandse webshop houten serveerplanken rechtstreeks uit een land buiten de EU, dan moet zij eerst controleren of de productcode in bijlage I van de EUDR staat. Valt de plank eronder en is de webshop de eerste die haar in de EU op de markt brengt, dan moet zij informatie over onder meer de houtsoort, het productieland en de percelen verzamelen, het risico beoordelen en vóór het verhandelen een zorgvuldigheidsverklaring indienen.

Niet ieder product waarin een van de zeven grondstoffen voorkomt valt automatisch onder de EUDR. De productcode in bijlage I, de plaats in de handelsketen, de bedrijfsgrootte en overgangsregels bepalen wat je precies moet doen en wanneer. Daardoor kunnen producenten, importeurs, exporteurs, groothandels en webshops allemaal met de EUDR te maken krijgen, maar niet altijd met dezelfde verplichtingen. Begin daarom met de basisuitleg over de reikwijdte van de EUDR en gebruik de vragen hieronder voor de uitvoering.

Wanneer gelden de EUDR-deadlines?

Volgens de actuele Europese planning gelden de hoofdverplichtingen vanaf 30 december 2026 voor grote en middelgrote ondernemingen. Voor micro- en kleine ondernemingen die uiterlijk 31 december 2024 als zodanig waren opgericht, geldt in beginsel 30 juni 2027. Voor sommige houtproducten die al onder de oude EU-houtverordening vielen, gelden afwijkende overgangsregels. Ook producten die pas door een latere wijziging aan de productlijst zijn toegevoegd, kunnen een andere ingangsdatum hebben. Controleer daarom altijd je productcode én de toepasselijke overgangsbepaling; baseer je voorbereiding niet alleen op de omvang van je bedrijf.

EUDR FAQ: 12 praktische vragen

1. Valt ieder product met hout, rubber, leer of koffie onder de EUDR?

Nee. De EUDR werkt met een afgebakende lijst van goederencodes in bijlage I. De aanwezigheid van een grondstof is een eerste signaal, maar niet de juridische eindtoets. Een houten meubel kan bijvoorbeeld wel onder een genoemde GN- of HS-code vallen, terwijl een ander samengesteld product met een klein houten onderdeel buiten de lijst valt. Bepaal daarom eerst de juiste douanecode en vergelijk die met de actuele bijlage I. Let ook op latere wijzigingen van die bijlage.

2. Ben ik marktdeelnemer, handelaar of downstream-bedrijf?

Een marktdeelnemer brengt een relevant product voor het eerst in de EU in de handel of voert het uit. Een handelaar biedt een relevant product verderop in de keten aan zonder de eerste marktdeelnemer te zijn. Een onderneming kan ook relevante producten verwerken tot een ander relevant product en daardoor een downstream-marktdeelnemer zijn. Dezelfde webshop kan per productstroom een andere rol hebben: rechtstreeks importeren uit China is iets anders dan inkopen bij een Nederlandse groothandel. Leg je rol dus per leverancier, productcode en handelsstroom vast.

3. Wat moet een webshop bewaren als zij bij een EU-leverancier inkoopt?

Vraag minstens vastleggingen waarmee je leverancier, afnemer en productstroom zijn te herleiden. Afhankelijk van je rol en omvang moet je ook het referentienummer van de eerder ingediende zorgvuldigheidsverklaring kunnen bewaren en doorgeven. Kleine downstream-bedrijven en kleine handelaren hebben doorgaans lichtere verplichtingen dan de eerste marktdeelnemer, maar zijn niet vrijgesteld van traceerbaarheid. Bewaar de gegevens gestructureerd en koppel ze aan artikelnummer, batch, levering en leverancier.

4. Wat verandert er als ik rechtstreeks van buiten de EU importeer?

Wie een relevant product rechtstreeks invoert en als eerste in de EU in de handel brengt, is meestal marktdeelnemer. Dan volstaat een leveranciersverklaring niet. Je moet een zorgvuldigheidsstelsel toepassen: informatie verzamelen, risico’s beoordelen, zo nodig beperken en vóór het op de markt brengen een zorgvuldigheidsverklaring indienen. Neem EUDR-informatie daarom op in je inkoopproces en vraag documenten vóór verzending op. Bekijk ook welke documenten je bij import uit China moet opvragen.

5. Wat is een zorgvuldigheidsstelsel?

Het zorgvuldigheidsstelsel is je interne werkwijze om EUDR-risico’s te beheersen. Het bestaat uit drie onderdelen: voldoende product- en herkomstinformatie verzamelen, het risico op ontbossing of illegaliteit beoordelen en een niet-verwaarloosbaar risico terugbrengen tot een verwaarloosbaar niveau. Denk aan vaste leveranciersvragen, controle van bewijsstukken, een beslisregel voor ontbrekende geodata en periodieke evaluatie. Het is dus meer dan een map met certificaten.

6. Wat is een zorgvuldigheidsverklaring?

Een zorgvuldigheidsverklaring is de formele verklaring die een marktdeelnemer via het Europese EUDR-informatiesysteem indient voordat een relevant product wordt verhandeld of uitgevoerd. Daarmee verklaart de onderneming dat zij zorgvuldigheid heeft betracht en geen of slechts een verwaarloosbaar risico heeft vastgesteld. Het systeem kent een referentienummer dat verderop in de keten kan worden gebruikt. Verwar de verklaring niet met het zorgvuldigheidsstelsel: de verklaring is de uitkomst per productstroom of zending; het stelsel is de blijvende interne werkwijze erachter.

7. Welke geolocatiegegevens heb ik nodig?

Je hebt de geografische locatie nodig van alle percelen waar de relevante grondstof is geproduceerd. Voor percelen tot en met vier hectare kan dat doorgaans met één coördinaat; voor grotere percelen is een polygoon nodig die de grenzen beschrijft. Bij rundvee gaat het om de locaties van de inrichtingen waar de dieren zijn gehouden. Vraag gegevens in een bruikbaar digitaal formaat op, controleer of de locatie bij de opgegeven producent en grondstof past en voorkom dat partijen met onbekende herkomst worden vermengd.

8. Is een FSC-, PEFC- of ander certificaat genoeg?

Nee. Certificering kan ondersteunend bewijs leveren en helpen bij de risicobeoordeling, maar vervangt de wettelijke zorgvuldigheid niet. Je blijft zelf verantwoordelijk voor de vereiste productgegevens, geolocatie, beoordeling van legaliteit en ontbossingsrisico en – wanneer van toepassing – de verklaring in het informatiesysteem. Controleer bovendien welke claims het certificaat werkelijk dekt; een duurzaamheidskeurmerk zegt niet automatisch iets over alle EUDR-voorwaarden.

9. Wat betekent ‘laag risico’ bij een productieland?

De Europese Commissie classificeert landen als laag, standaard of hoog risico. Bij productie in een laagrisicoland kan een vereenvoudigde zorgvuldigheidsprocedure mogelijk zijn. Dat is geen vrijstelling: de vereiste informatie en traceerbaarheid blijven nodig, en je moet beoordelen of er aanwijzingen zijn voor omzeiling, vermenging of een ander concreet risico. Voor standaard- en hoogrisicolanden gelden de volledige risicobeoordeling en eventuele risicobeperkende maatregelen.

10. Hoe lang moet ik EUDR-documenten bewaren?

Bewaar de relevante informatie, bewijsstukken, risicobeoordelingen en maatregelen minimaal vijf jaar. Zorg dat je dossiers niet alleen vindbaar zijn voor een controle, maar ook laten zien welke beslissing op welk moment is genomen. Een werkbaar dossier bevat bijvoorbeeld de productcode, leverancier, batch of zending, land en perceel van productie, bewijs van legaliteit, uitgevoerde controles, conclusie en het nummer van de zorgvuldigheidsverklaring.

11. Hoe ga ik om met bestaande voorraad en overgangssituaties?

De relevante productiedatum en het moment waarop een product in de EU in de handel is gebracht kunnen bepalend zijn. Voor producten die vóór de toepasselijke datum zijn geproduceerd of al eerder in de handel zijn gebracht, bestaan overgangsregels; voor bepaalde houtproducten gelden aparte bepalingen. Alleen een factuurdatum is niet altijd voldoende bewijs. Verzamel daarom tijdig documenten over productie, invoer en eerste verhandeling en leg vast op welke overgangsregel je je baseert. Bij twijfel over een concrete partij is juridisch of douanetechnisch advies verstandig.

12. Wat moet ik vóór 30 december 2026 regelen?

Maak eerst een productlijst met GN- of HS-codes en markeer de producten die in bijlage I staan. Leg daarna per stroom je rol vast, breng leveranciers en landen van productie in kaart en test of je de vereiste geolocatie en legaliteitsinformatie daadwerkelijk kunt krijgen. Richt vervolgens je zorgvuldigheidsstelsel, dossiers en verantwoordelijkheden in, maak afspraken over referentienummers met leveranciers en afnemers en oefen met het Europese informatiesysteem. Wacht niet tot de laatste zending: ontbrekende perceelgegevens zijn vaak niet achteraf te reconstrueren.

Praktische voorbereiding in zes stappen

1. Classificeer producten: bepaal de douanecode en vergelijk die met de actuele EUDR-productlijst.
2. Bepaal je rol: leg per handelsstroom vast of je eerste marktdeelnemer, exporteur, downstream-bedrijf of handelaar bent.
3. Maak leveranciersafspraken: specificeer welke herkomst-, perceel-, legaliteits- en referentiegegevens je vóór levering nodig hebt.
4. Bouw het dossier: koppel bewijsstukken aan product, batch, zending en beslissing en stel een bewaartermijn van minimaal vijf jaar in.
5. Beoordeel risico’s: documenteer je criteria, uitzonderingen, escalatie en eventuele risicobeperkende maatregelen.
6. Test de uitvoering: doorloop één echte productstroom van inkoop tot verklaring en controleer waar informatie ontbreekt.

De EUDR staat niet op zichzelf. Productveiligheid, CE-regels, etikettering, chemische stoffen of producentenverantwoordelijkheid kunnen tegelijk gelden. Gebruik daarom een breder product-compliance-overzicht om alle verplichtingen per product te ordenen.

Laat je product gericht controleren

Twijfel je of een productcode, handelsrol of documentatiepakket klopt? Met de KeurMatch ProductCheck krijg je een praktisch overzicht van toepasselijke productregels en ontbrekende vervolgstappen. Dat voorkomt dat je de EUDR los beoordeelt terwijl andere eisen voor hetzelfde product worden gemist.

Officiële bronnen

• Verordening (EU) 2023/1115 – EUDR (EUR-Lex)
• Richtsnoeren voor de EUDR (Europese Commissie, 2026)
• Officiële EUDR-vragen en antwoorden (Europese Commissie)
• EUDR-implementatie en actuele hulpmiddelen (Europese Commissie)
• Rollen en verantwoordelijkheden in de keten (Europese Commissie)
• EUDR-informatiesysteem (Europese Commissie)
• Wat te doen als producten onder de EUDR vallen (NVWA)
• Controle op de EUDR (NVWA)

Bronnen en ingangsdata gecontroleerd op 8 oktober 2026. Europese uitvoeringsinformatie en productlijsten kunnen wijzigen; controleer bij concrete beslissingen steeds de actuele officiële publicaties.

Laatst inhoudelijk bijgewerkt op 7 oktober 2026

Verkoop of importeer je verpakte producten in Nederland, dan kun je voor de verpakking juridisch producent zijn. Je moet per verpakkingsstroom vastleggen wat je op de Nederlandse markt brengt, beoordelen of registratie en aangifte bij Verpact nodig zijn en rekening houden met uitzonderingen voor statiegeld en bepaalde wegwerpplastic verpakkingen. Sinds 12 augustus 2026 geldt daarnaast de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR).

Dit artikel gaat specifiek over EPR voor verpakkingen in Nederland. Voor de samenhang met elektronica, batterijen en textiel lees je het bredere overzicht over UPV voor producenten en importeurs.

Wat betekent EPR voor verpakkingen?

In gewone taal: EPR betekent Extended Producer Responsibility; in Nederland heet dat UPV (Uitgebreide Producentenverantwoordelijkheid). Het betekent dat de verantwoordelijkheid van een producent niet ophoudt bij de verkoop, maar ook betrekking kan hebben op de inzameling en verwerking van verpakkingsafval. Voorbeeld: importeer je als webshop producten in kartonnen dozen, dan moet je bepalen of jouw onderneming verantwoordelijk is voor die verpakkingen. Dat staat los van de veiligheidseisen voor de producten zelf.

Het gaat onder meer om verkoopverpakkingen, verzamelverpakkingen en verzend- of transportverpakkingen. Welke verplichtingen gelden, hangt af van jouw rol en van de soort verpakking.

De Nederlandse overheidsinformatie van Afval Circulair noemt als kernvraag wie een verpakking of verpakt product als eerste beroepsmatig op de Nederlandse markt aanbiedt. De verkooptechniek maakt daarbij niet uit: ook online verkoop en verkoop via een platform kunnen binnen de regeling vallen.

Wanneer ben je producent voor verpakkingen?

Kijk niet alleen naar wie de verpakking fysiek heeft gemaakt. Voor EPR gaat het om de partij die volgens de wettelijke definitie verantwoordelijk is voor het voor het eerst aanbieden in Nederland. In de praktijk moet je ten minste de volgende situaties beoordelen:

• Import uit een land buiten Nederland: je voert verpakte producten in en brengt ze vervolgens in Nederland op de markt.
• Eigen merk of private label: je laat producten of verpakkingen onder jouw naam, logo of merk aanbieden.
• Verzendverpakking van je webshop: je voegt dozen, enveloppen, vulmateriaal, tape of andere verpakking aan de zending toe.
• Verkooppuntverpakking: een verpakking wordt pas bij verkoop aan het product toegevoegd.
• Grensoverschrijdende afstandsverkoop: een buitenlandse onderneming verkoopt verpakte producten rechtstreeks aan Nederlandse eindgebruikers.

Sinds de PPWR van toepassing is, moet de rolverdeling bovendien worden getoetst aan de Europese definities. Verpact beschrijft dat de producent afhankelijk van verpakkingstype en handelsroute een fabrikant, importeur of distributeur kan zijn. Leg daarom per stroom vast wie de productverpakking, importverpakking en eigen verzendverpakking aangeeft.

Webshop via Amazon, bol of een ander platform

Een verkoopplatform neemt je verpakkingsverantwoordelijkheid niet automatisch over. Controleer contractueel wie het verpakte product voor het eerst in Nederland aanbiedt en wie de verzendverpakking toevoegt. Bewaar vervolgens de onderbouwing en eventuele registratienummers. De PPWR verplicht bepaalde onlineplatforms om informatie over EPR-registratie van verkopers op te vragen voordat zij verkoop aan consumenten faciliteren.

Eén product kan meerdere verpakkingsverantwoordelijken hebben

Een fabrikant kan verantwoordelijk zijn voor de verkoopverpakking, terwijl een fulfilmentpartij of webshop een aanvullende verzenddoos gebruikt. Beoordeel iedere verpakking afzonderlijk. Spreek af wie gewichten en materiaalsoorten registreert, zodat dezelfde kilogrammen niet dubbel of juist helemaal niet worden aangegeven.

Moet je je altijd bij Verpact aanmelden?

Voor de Nederlandse collectieve uitvoering is Verpact de producentenorganisatie. Volgens de actuele overheidsuitleg zijn producenten die jaarlijks 50.000 kilogram of minder aan reguliere verpakkingen in de handel brengen vrijgesteld van de meldings- en verslagleggingsplicht. Verpact vermeldt voor deze verpakkingen een vrijstelling tot en met ten minste 31 december 2027. De drempel is echter geen algemene vrijstelling van alle verpakkingsregels.

• Meer dan 50.000 kilogram reguliere verpakkingen per kalenderjaar: meld je aan, houd een verpakkingenadministratie bij, doe aangifte en betaal de toepasselijke afvalbeheerbijdrage.
• 50.000 kilogram of minder: controleer of de tijdelijke vrijstelling voor jouw verpakkingsstroom geldt en bewaar de berekening waarmee je onder de drempel blijft.
• Statiegeldverpakkingen: voor onder meer bepaalde metalen drankverpakkingen en kunststof flessen gelden aparte verplichtingen.
• Bepaalde single-use plastics: de 50.000-kilogramdrempel geldt niet zonder meer; ook kleine hoeveelheden kunnen registratie, aangifte en een bijdrage vereisen.

Gebruik dus niet alleen je totale inkoopgewicht. De administratie moet gaan over het gewicht van verpakkingsmateriaal dat je als verantwoordelijke partij in Nederland op de markt brengt. Maak onderscheid naar materiaalsoort en relevante verpakkingscategorie.

Welke verpakkingen neem je mee in de administratie?

Begin met een verpakkingen-BOM: een stuklijst per artikel en verzendwijze. Noteer voor ieder onderdeel het materiaal en het gewicht. Denk niet alleen aan de consumentenverpakking, maar ook aan onderdelen die vaak worden vergeten.

• doos, fles, pot, tube, zak of blister waarin het product wordt verkocht;
• etiket, dop, deksel, wikkel en andere verpakkingsonderdelen;
• omdoos, tray, folie of band waarmee meerdere producten worden gebundeld;
• verzenddoos, envelop, tape, opvulling en beschermend materiaal;
• pallet, krimpfolie en omsnoeringsband voor transport, voor zover deze binnen jouw verantwoordelijkheid vallen;
• verpakking die een fulfilmentdienstverlener namens jou toevoegt.

Koppel de stuklijst aan verkoopaantallen, retouren, export en voorraadvraagstukken. Documenteer aannames en weeg representatieve exemplaren. Laat leveranciersgewichten controleren als materiaal of ontwerp verandert. Een verkeerd gewicht per stuk wordt bij grote volumes snel een materiële aangiftefout.

Wat verandert de PPWR sinds 12 augustus 2026?

Verordening (EU) 2025/40 betreffende verpakkingen en verpakkingsafval is rechtstreeks toepasselijk in de EU. De verordening geldt gefaseerd: sommige eisen gelden sinds 12 augustus 2026, terwijl andere bepalingen pas later praktisch uitvoerbaar of verplicht worden. De Europese Commissie benadrukt dat eisen aan recyclebaarheid en minimumaandelen gerecycled kunststof in belangrijke mate vanaf 2030 gaan gelden.

Europese producentenregisters komen stapsgewijs

Artikel 44 van de PPWR verplicht iedere lidstaat een nationaal producentenregister in te richten binnen achttien maanden na de eerste relevante uitvoeringshandeling. Zodra het register operationeel is, moet een producent zich registreren in iedere lidstaat waar hij verpakkingen of verpakte producten voor het eerst aanbiedt. Totdat de Nederlandse uitvoering is aangepast, volg je de actuele instructies van de Nederlandse overheid en Verpact.

De PPWR bevat voor de toekomstige jaarlijkse rapportage een vereenvoudigde gegevensset voor producenten die minder dan tien ton per jaar aanbieden. Dat is geen algemene EPR-vrijstelling en vervangt de Nederlandse 50.000-kilogramroute niet automatisch. Behandel 10 ton en 50.000 kilogram daarom niet als uitwisselbare drempels.

Verkoop in andere EU-landen

EPR wordt per verkoopland beoordeeld. Verkoop je rechtstreeks aan eindgebruikers in België, Duitsland of Frankrijk, dan is een Nederlandse registratie niet voldoende. De PPWR voorziet bovendien in een gemachtigd vertegenwoordiger voor bepaalde grensoverschrijdende situaties. Over dit onderdeel loopt in 2026 een Europees wijzigingsvoorstel. Baseer je proces daarom op de definitieve, geldende tekst en de actuele uitleg in het betrokken land.

Ontwerp- en informatie-eisen staan naast EPR

Registratie en aangifte maken een verpakking niet automatisch productconform. De PPWR stelt daarnaast eisen aan onder meer minimale verpakking, stoffen, recyclebaarheid, etikettering en hergebruik, met verschillende ingangsdata. Neem die producteisen op in je verpakkingsspecificatie en leveranciersafspraken.

Praktisch stappenplan voor importeurs en webshops

1. Breng alle verpakkingsstromen in kaart. Splits verkoop-, verzamel-, transport- en verzendverpakkingen en neem ook fulfilment mee.
2. Bepaal de producent per stroom en per land. Leg handelsroute, merk, vestigingsland en eerste marktintroductie vast.
3. Maak een verpakkingen-BOM. Registreer materiaal, gewicht, artikelnummer, leverancier en meetdatum.
4. Bereken je jaarvolume. Vermenigvuldig gecontroleerde gewichten met aantallen en verwerk retouren en export volgens de toepasselijke aangifteregels.
5. Toets de drempels en uitzonderingen. Beoordeel reguliere verpakkingen, SUP en statiegeld afzonderlijk.
6. Regel Verpact en eventuele buitenlandse registraties. Bewaar bevestigingen, mandaten en nummers centraal.
7. Controleer de PPWR-specificatie. Leg toepasselijke ontwerp-, materiaal- en informatie-eisen vast, inclusief toekomstige deadlines.
8. Herhaal de controle bij wijzigingen. Nieuwe leveranciers, verpakkingsformaten, verkooplanden of fulfilmentroutes kunnen de uitkomst veranderen.

Voorbeeld: een Nederlandse webshop importeert verzorgingsproducten uit China. De pot en verkoopdoos komen verpakt Nederland binnen; de webshop voegt een verzenddoos en papieropvulling toe. Zij bepaalt per onderdeel wie producent is, weegt de verpakkingen en beoordeelt afzonderlijk of kunststofonderdelen onder aanvullende SUP-regels vallen. Voor verkoop aan Duitse consumenten voert zij daarnaast een Duitse EPR-check uit.

Welke bewijsstukken moet je bewaren?

• de rolbeoordeling per verpakking en verkoopland;
• stuklijsten, weegverslagen en leveranciersspecificaties;
• de volume- en drempelberekening per kalenderjaar;
• aangiften, facturen en correspondentie met Verpact of buitenlandse organisaties;
• mandaten van een gemachtigd vertegenwoordiger of producentenorganisatie;
• onderbouwing van uitzonderingen, vrijstellingen en correcties;
• actuele verpakkingsspecificaties en ontwerpwijzigingen.

Koppel deze stukken aan de algemene productcompliance van je assortiment. Het artikel over productregels, documenten en registraties helpt om EPR naast CE-, GPSR- en chemische verplichtingen te plaatsen.

Veelgestelde vragen

Is EPR packaging hetzelfde als PPWR?

Nee. EPR is de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid voor de afvalfase. De PPWR is de bredere EU-verordening voor verpakkingen en verpakkingsafval en bevat naast EPR ook ontwerp-, materiaal-, etiketterings-, reductie- en hergebruikeisen.

Ben ik producent als ik alleen producten doorverkoop?

Niet altijd. Dat hangt af van de handelsroute, het vestigingsland, het merk en wie de verpakking of het verpakte product voor het eerst in Nederland aanbiedt. Voeg je zelf verzendverpakking toe, dan kan voor die verpakking bovendien een afzonderlijke beoordeling nodig zijn.

Geldt de grens van 50.000 kilogram ook voor SUP en statiegeld?

Niet zonder meer. Afval Circulair en Verpact vermelden uitzonderingen voor bepaalde eenmalige kunststofverpakkingen en statiegeldverpakkingen. Classificeer deze stromen apart en controleer de actuele registratie- en aangifteroute.

Moet ik voor elk EU-land apart registreren?

EPR-verplichtingen worden per land uitgevoerd. De PPWR harmoniseert regels, maar een registratie in Nederland dekt andere lidstaten niet automatisch. Controleer ieder land waar je verpakte producten voor het eerst aanbiedt.

Is een leveranciersverklaring voldoende voor de aangifte?

Een leveranciersverklaring kan invoer geven, maar jij moet kunnen uitleggen welke verpakking, gewichten en aantallen in jouw aangifte zijn opgenomen. Controleer steekproefsgewijs, documenteer wijzigingen en leg vast wie de gegevens heeft goedgekeurd.

Maak van verpakkings-EPR een vaste assortimentcontrole

Met de KeurMatch ProductCheck breng je in kaart welke productregels en registraties bij je assortiment kunnen horen. Houd je verkooplanden, leveranciers, verpakkingsgewichten en fulfilmentroutes bij de hand.

Officiële bronnen

• EUR-Lex: Verordening (EU) 2025/40 betreffende verpakkingen en verpakkingsafval — onder meer artikelen 44 en 45 en artikel 71 over toepassing.
• Europese Commissie: nieuwe verpakkingsregels gelden vanaf 12 augustus 2026.
• Europese Commissie: Packaging Waste en fasering van de PPWR.
• Rijkswaterstaat Afval Circulair: UPV verpakkingen.
• Business.gov.nl: Nederlandse regels voor verpakkingen.
• Rijksoverheid: Besluit regeling voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid.
• Verpact: wanneer aangifte voor verpakkingen nodig is.

Bronnen gecontroleerd op 7 oktober 2026. De PPWR wordt gefaseerd uitgevoerd en nationale procedures kunnen wijzigen; controleer per verpakkingsstroom, verkoopland en datum welke regels gelden.